5523 darmowe utwory do których masz prawo

Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | biologia, biologiczny | czeski | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | pogardliwe | polski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | rodzaj żeński | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński | wojskowy | węgierski | włoski | łacina, łacińskie

Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 2435 przypisów.

facjata (daw., pot.) — twarz, oblicze. [przypis edytorski]

facjata — frontowa ściana kamienicy. [przypis edytorski]

facjata — mieszkanie a. pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem; daw., pot.: twarz. [przypis edytorski]

facjatka — izba na poddaszu. [przypis redakcyjny]

facjatka — mieszkanie a. pokój na poddaszu. [przypis edytorski]

facjatka — mieszkanie lub pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem. [przypis edytorski]

facjatka — poddasze. [przypis redakcyjny]

facjatka — pokój na poddaszu. [przypis edytorski]

facjatka — pomieszczenie na poddaszu z oknem na dachu. [przypis edytorski]

facjenda (daw., z łac.) — interes. [przypis edytorski]

facjenda — spekulacja, afera. [przypis redakcyjny]

facolet a. facelet (daw., z wł.) — chustka, szczególnie chustka do nosa. [przypis edytorski]

facsimile — tu znajdowała się reprodukcja z tekstem franc. oraz z ilustracją przedstawiająca trzech wisielców. [przypis edytorski]

Facta (…) astris — Manilius, Astronomica, III, 58.

factiosus (łac.) — intrygant. [przypis redakcyjny]

factotum (łac. fac totum: rób wszystko) — zaufana osoba, wypełniająca wszelkie polecenia. [przypis edytorski]

factotum (łac.) — służący lub inna osoba wykonująca wiele różnych czynności. [przypis edytorski]

factotum (łac.) — totumfacki; osoba zaufana, spełniająca usługi wszelkiego rodzaju. [przypis edytorski]

factotum wyrosło — w odniesieniu do zaczerpniętego z łaciny rzeczownika rodzaju nijakiego factotum (totumfacki) autorka konsekwentnie stosuje czasowniki również w formie nijakiej. [przypis edytorski]

factum brutum (łac.) — ciężki (tępy, tu: nieopracowany) czyn. [przypis edytorski]

factum (łac.) — czyn, dzieło, postępowanie, fakt. [przypis edytorski]

facultatem (łac.) — swobodę. [przypis redakcyjny]

facultates (łac.) — dostatki. [przypis redakcyjny]

facunde, erudite (łac.) — wymownie, uczenie. [przypis redakcyjny]

facundia (łac.) — wymowa. [przypis redakcyjny]

facundissima oratione (łac.) — kształtem nader ozdobnym. [przypis redakcyjny]

façon d'être (fr.) — sposób bycia. [przypis edytorski]

Faenca — miasto w środkowych Włoszech, niedaleko Rawenny. [przypis redakcyjny]

Faenza — miasto we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, położone w pobliżu Rawenny, słynące od średniowiecza z wyrobów fajansowych, którym miasto użyczyło swej nazwy.

Faeton — Faeton, jako bają poetowie, był syn Słońca, u którego raz uprosił, że mu dopuścił wóz swój wieść; ale iż nie umiał, konie się rozbiegały, zaczem się świat zagorzał; przeto Jupiter zrzucił go na dół do rzeki Eridanu. To dla tego zmyślono, aby się nikt tego nie poważył sprawować, czemu nie sprosta (przypis źródła). [przypis edytorski]

Faeton — koń z rydwanu Jutrzenki, imię znaczy: Jaśniejący. [przypis edytorski]

faeton — lekki czterokołowy powóz. [przypis edytorski]

faeton — lekki powóz używany do spacerów. [przypis edytorski]

Faeton (mit. gr.) — syn boga słońca Heliosa oraz Okeanidy Klimene, której mężem był śmiertelnik, król Etiopii, Merops. Na prośbę Faetona Helios pozwolił mu przez jeden dzień powozić rydwanem słońca. Kiedy Faeton ruszył w drogę, okazało się, że nie potrafi kontrolować koni, które poniosły i zjechały z ustalonej trasy. Ponieważ światu groziło spalenie, Zeus zmuszony był zabić Faetona piorunem. [przypis edytorski]

faeton — ptak wodny, będący bardzo zwinnym lotnikiem. [przypis edytorski]

faeton — tu: niezadaszony pojazd konny, najczęściej dwuosobowy. [przypis edytorski]

Faeton — w mitologii gr. syn Heliosa (mitologii rzym. Feba). Uprosił on ojca, boga słońca, aby pozwolił mu wyjechać na niebo rydwanem słońca, lecz wyjechawszy stracił panowanie nad rumakami i został przez Zeusa strącony do rzeki Pad. [przypis redakcyjny]

fagas (daw.) — służący, lokaj (dziś pogard.: służalec a. kochanek). [przypis edytorski]

fagas — pogardliwie: służący, tu przenośnie: lizus, służalec. [przypis redakcyjny]

fagasować (daw. pot.) — donosić, skarżyć. [przypis edytorski]

fagasować — wysługiwać się, podlizywać. [przypis edytorski]

Fagon, Guy-Crescent (1638–1718) — francuski lekarz i botanik, gł. lekarz nadworny Ludwika XIV, dyrektor Ogrodu Królewskiego. [przypis edytorski]

Fagundes (1577–1645) — portugalski jezuita; [właśc. Estevão Fagundes (1577–1645), portugalski jezuita; red. WL]. [przypis tłumacza]

Fagus, własc. Georges Faillet (1872–1933) — fr. poeta, symbolista. [przypis edytorski]

Fahlbeck — Der Ader Schwedens — Jena, 1923. [przypis autorski]

faif a. fajf (daw., z ang. five o'clock: godzina piąta) — spotkanie towarzyskie o piątej po południu, połączone z piciem herbaty, a często także z tańcami. [przypis edytorski]

Fair Montreux! I had rather sleep with thee (ang.) — Piękne Montreux! Wolałbym spać na twym cmentarzu. [przypis redakcyjny]

fair play — przejrzysta gra. [przypis tłumacza]

fait divers (fr.) — rozmaitości. [przypis edytorski]

fait la digestion — ułatwia trawienie. [przypis redakcyjny]

fait la fête (fr.) — jest hulaką. [przypis edytorski]

Faites-lui donc grâce! — Uczyńże jej Pan łaskę! [przypis redakcyjny]

faites vos jeux (fr.) — stawiajcie zakłady; okrzyk krupiera w kasynie przy rozpoczęciu partii ruletki. [przypis edytorski]

faites vos jeux, messieurs (fr.) — panowie, zaczynajcie grę (okrzyk krupiera w salonach gry). [przypis edytorski]

faites votre jeu, messieurs (fr.) — proszę obstawiać, panowie. [przypis edytorski]

faits divers (fr.) — fakty różne; określenie rubryki z drobnymi notatkami na temat niedawnych wydarzeń i wypadków.

faits, traits (fr.) — czyny, cechy. [przypis edytorski]

fajansowy — czyli zrobiony z tworzywa ceramicznego, którego głównym składnikiem jest biała glinka. [przypis edytorski]

fajerant a. fajrant (daw., z niem.) — czas wolny. [przypis edytorski]

fajerant a. fajrant (pot., z niem. Feierabend) — koniec dnia pracy a. przerwa w pracy; czas wolny po pracy. [przypis edytorski]

fajerant a. fajrant (z niem., daw. pot.) — koniec pracy. [przypis edytorski]

fajerka (z niem. Feuer: ogień) (daw.) — piecyk przenośny. [przypis edytorski]

fajerka — żeliwna obręcz, służąca do regulacji wielkości otworu w płycie kuchennej. [przypis edytorski]

fajerka — żeliwna obręcz zmniejszająca otwór w płycie kuchennej (zwykle było ich kilka i można je było wyjmować). [przypis edytorski]

fajf (daw., z ang. five o'clock) — spotkanie towarzyskie, herbatka o piątej po południu. [przypis edytorski]

fajf (z ang.) — stałe popołudniowe spotkania w prywatnych domach, daw. zwyczajowo odbywające się o piątej (stąd nazwa). [przypis edytorski]

fajfer — w dawnym wojsku muzyk przygrywający na piszczałce. [przypis redakcyjny]

fajgiel (daw. pot.) — rubel. [przypis edytorski]

fajgiel (gw.) — rubel. [przypis edytorski]

fajn (jidisz) — piękny, świetny. [przypis edytorski]

fajn (jidysz) — pięknie, doskonale, w porządku. [przypis edytorski]

fajn (niem.) — przedni, dobry (pisownia zniekształcona). [przypis redakcyjny]

Fajnagiel — Gregor von Feinagle, 1765–?, autor systemu mnemotechnicznego. [przypis edytorski]

Fajnops — wyróżniający się wojownik trojański. [przypis edytorski]

fajny (z jidysz fajn) — w porządku. [przypis edytorski]

Fajsławice — wieś znajdująca się 17 km od Krasnegostawu. [przypis redakcyjny]

Fajstos — miasto na Krecie, istniejące już w epoce minojskiej. [przypis edytorski]

fakcja (daw.) — partia, stronnictwo. [przypis edytorski]

fakcja (daw.) — stronnictwo, koteria; zmowa, wichrzenie. [przypis edytorski]

fakcja (daw., z łac. factio) — knowanie, wichrzenie, zmowa; stronnictwo, partia. [przypis edytorski]

fakcja — stronnictwo. [przypis redakcyjny]

fakcja (z łac. factio: grupa, koteria) — tu: intryga. [przypis redakcyjny]

fakcje — partie, stronnictwa. [przypis redakcyjny]

fakcje (z łac.) — intrygi stronnictw, wichrzycielstwo. [przypis redakcyjny]

fakcjować (daw.) — wichrzyć. [przypis redakcyjny]

Zamknij

* Ładowanie