Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 449 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | norweski | polski | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 2395 przypisów.
imiona — tu: majątki. [przypis edytorski]
imiona — tu: mienie; majątki ziemskie. [przypis edytorski]
imiona — tu: mienie; własność. [przypis edytorski]
imionnik — odmiana pamiętnika, zeszycik do wpisywania aforyzmów i wierszy okolicznościowych. [przypis edytorski]
imiony — dziś N.lm: imionami. [przypis edytorski]
imiony — dziś popr. forma N. lm: imionami. [przypis edytorski]
imiony wielkimi stolicę onę nadał — mowa o darowiznach z tzw. Donacji Konstantyna, sfałszowanego dokumentu cesarza Konstantyna Wielkiego, w którym rzekomo przekazuje on papieżowi Sylwestrowi I Pałac Laterański, Rzym, Italię i całą zachodnią część państwa rzymskiego. Używany w średniowieczu dla poparcia politycznych roszczeń papiestwa, dokument ten w rzeczywistości powstał na przełomie VIII i IX w., zaś fałszerstwo wykazano w XV w. Przyparty do muru Skarga, zarzut powoływania się na to fałszerstwo skomentował: „Co sie tycze darowizny Konstantego, iż Rzymu Papieżowi ustąpił: o czym ten krzywolog wiele kart popluskał […] Na to mu tylko powiemy […]: Kto dał, ten dał. Papieże tego i Kościół źle nie nabył, ani wydarł” (Na treny i lament Theophila Orthologa, Do Rusi Gręckiego [!] Nabożeństwa, Przestroga, Kraków 1610, s. 46). [przypis edytorski]
imitacja — rzecz naśladująca inną, podróbka. [przypis edytorski]
imitari (łac.) — naśladować. [przypis edytorski]
imitatywność — naśladownictwo. [przypis edytorski]
imitatywny (daw.) — naśladowczy. [przypis edytorski]
imitatywny — naśladowniczy. [przypis edytorski]
Imka, w której jest basen kryty — Imka: spolszczenie ang. YMCA, skrótu nazwy międzynarodowej organizacji Young Men's Christian Association (Związek Chrześcijańskiej Młodzieży Męskiej). YMCA w 1933 wybudowała w Jerozolimie budynek mający stanowić ośrodek życia kulturalnego, sportowego i społecznego, mieszczący m.in. pierwszy w mieście kryty basen i pierwszą prawdziwą salę gimnastyczną. [przypis edytorski]
immanentnie — w sposób sobie właściwy, w swej wewnętrznej istocie. [przypis edytorski]
immanentność (filoz.) — wewnętrzna cecha tkwiąca w czymś, niezależna od innych przedmiotów, niewynikająca z działania czynnika zewnętrznego. [przypis edytorski]
immanentny (filoz.) — tkwiący w czymś jako wewnętrzna cecha, niezależna od innych przedmiotów, niewynikająca z działania czynnika zewnętrznego. [przypis edytorski]
immanentny (filoz.) — tkwiący w czymś, niewynikający z działania czynnika zewnętrznego. [przypis edytorski]
immanentny (filoz.) — zawarty w czymś. [przypis edytorski]
immanentyzm — w teorii poznania pogląd sprowadzający doświadczenie do doświadczenia wewnętrznego podmiotu poznającego. [przypis edytorski]
Im Manuskript an den Rand geschrieben. [przypis edytorski]
Immer hinein (niem.) — Zawsze do środka. [przypis edytorski]
immerhin wird an iranische Beeinfluszung zunächst zu denken sein (niem.) — mimo wszystko jest tu do pomyślenia wpływ irański. [przypis edytorski]
immer langsam voran (niem.) — przede wszystkim zawsze powoli. [przypis edytorski]
immer (niem.) — zawsze. [przypis edytorski]
immunitas (łac.) — nietykalność, przywilej. [przypis edytorski]
imnę się — forma utworzona od imać się: chwytać za coś. [przypis edytorski]
i mnie skoro — i ja się spieszę. [przypis edytorski]
imo (daw.) — mimo, obok, poza, oprócz. [przypis edytorski]
imo (daw.) — obok. [przypis edytorski]
Imogena — postać kobieca ze sztuki Cymbelin Szekspira, córka tytułowego króla Brytanii. [przypis edytorski]
Imogena — postać z Cymbelina Szekspira [przypis edytorski]
Imola — miasto we Włoszech, położone nad rzeką Santerno, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Bolonia. [przypis edytorski]
Imola — miasto we wł. regionie Emilia-Romania. [przypis edytorski]
imość (daw.) — jejmość, skrót od: jej miłość pani. [przypis edytorski]
imość (daw.) — skrót od: jej miłość pani. [przypis edytorski]
I'm osom, cool (właśc. z ang. I”m awsome, cool) — Jestem obłędny, fajny. [przypis edytorski]
imo (starop.) — mimo; nie zważając na co; imo przyrodzenie: mimo przyrodzenia, wbrew naturze. [przypis edytorski]
imo (starop.) — mimo. [przypis edytorski]
imo (starop.) — mimo; puszczać imo się: puszczać mimo siebie, puszczać bokiem, omijać. [przypis edytorski]
Im Osten (niem. ) — dosłownie: na wschodzie. [przypis edytorski]
imo te dostojeństwa (daw.) — oprócz tych dostojeństw. [przypis edytorski]
imo to (daw.) — prócz tego. [przypis edytorski]
impacjencja (z łac.) — niecierpliwość. [przypis edytorski]
imparitatem (łac.) — nierówność; tu: o zarzucie niższości stanu. [przypis edytorski]
impavidum ferient ruinae (…) — cytat z Horacego, Pieśni III, 3, 8: ruiny się zwalą na niego, a on nieustraszony nie drgnie. [przypis edytorski]
impedimenta (lm; łac. impedire: hamować) — przeszkody. [przypis edytorski]
impedimenta (z łac.) — przeszkody. [przypis edytorski]
impedimentum (łac.) — bagaż, przeszkoda. [przypis edytorski]
impedimentum (łac.) — przeszkoda, kłopot. [przypis edytorski]
impediment (z łac.) — przeszkoda. [przypis edytorski]
impedyment — przeszkoda. [przypis edytorski]
impedyment (z łac.) — zawada, przeszkoda. [przypis edytorski]
imperatorowa rosyjska — Katarzyna II Wielka (1729–1796), żona cesarza Piotra III, po dokonaniu w 1762 zamachu stanu samodzielna cesarzowa Rosji. [przypis edytorski]
imperator — tu: tytuł władców Rosji od czasów Piotra I. [przypis edytorski]
imperatyw kategoryczny — w filozofii Kanta: bezwarunkowy nakaz moralny każący jednostce postępować tak, że w jej przekonaniu reguły tego postępowania mogłyby stanowić powszechne zasady. [przypis edytorski]
imperatywny (z łac.) — rozkazujący; stanowczy. [przypis edytorski]
imperatyw — tu: zdanie rozkazujące. [przypis edytorski]
imperatyw (z łac.) — nakaz, zasada. [przypis edytorski]
imperiałka (daw.) — wierzch dyliżansu pocztowego lub omnibusu konnego z miejscami pasażerskimi. [przypis edytorski]
imperiał — złota moneta używana w carskiej Rosji. [przypis edytorski]
imperial — wierzch dyliżansu lub omnibusu konnego z siedzeniami dla pasażerów. Terminologia odziedziczona po „karetach cesarskich” (carrosses à impériale), w których na górnej części umieszczone były elementy ozdobne (imperiały). [przypis edytorski]
imperium in imperio (łac.) — państwo w państwie. [przypis edytorski]
imperium, nad którym słońce nigdy nie zachodzi — określenie globalnego mocarstwa tak rozległego, że zawsze w jakiejś jego części trwa dzień; w XIX w. używane w odniesieniu do brytyjskiego imperium kolonialnego, którego terytorium osiągnęło wówczas rozmiar większy niż jakiegokolwiek innego imperium w historii świata. [przypis edytorski]
Imperium Romanum (łac.) — imperium rzymskie. [przypis edytorski]
Impertinent, blanc-bec! Voilà (fr.) — Bezczelny, żółtodziób! Ot co. [przypis edytorski]
impertinente (fr.) — impertynentka; osoba arogancka, zachowująca się w sposób obrażający innych. [przypis edytorski]
impertynencja — aroganckie, obraźliwe zachowanie. [przypis edytorski]
impertynencja — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]
impertynencja — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]
impertynencja — nieuprzejmość. [przypis edytorski]
impertynencja — obraźliwe zachowanie lub wypowiedź. [przypis edytorski]
impertynencja — obraźliwe zachowanie. [przypis edytorski]
impertynencje — niestosowne i obraźliwe zachowywanie się wobec kogoś. [przypis edytorski]
impertynencki — zachowujący się w obraźliwy sposób. [przypis edytorski]
impertynencko — arogancko, obraźliwie. [przypis edytorski]
impertynent — człowiek cechujący się impertynencją: obraźliwym, wyzywającym sposobem zachowania się w stosunku do kogoś. [przypis edytorski]
impertynent — człowiek zachowujący się arogancko, obraźliwie wobec kogoś. [przypis edytorski]
impertynentka — forma żeńska od impertynent: człowiek niegrzeczny [przypis edytorski]
impertynentka — osoba zuchwała i bezczelna, lekceważąca innych. [przypis edytorski]
impet — pęd. [przypis edytorski]
impetyczka — osoba porywcza, gwałtownie reagująca. [przypis edytorski]
impetycznie — gwałtownie. [przypis edytorski]
impetyczny — gwałtowny. [przypis edytorski]
Imple facies eorum ignominia; et quaerent nomen tuum Domine (łac.) — napełnij ich twarze hańbą i niech szukają Twego imienia, Panie (Ps 83, 17). [przypis edytorski]
implicite (łac.) — do wydedukowania z kontekstu, domyślnie. [przypis edytorski]
implicite (łac.) — w sposób wynikający z kontekstu, dorozumiany; niejawnie. [przypis edytorski]
implicite — w sposób wynikający z kontekstu, dorozumiany, niejawnie. [przypis edytorski]
impluvium (łac.) — płytki zbiornik wodny w atrium, gromadzący wodę deszczową. [przypis edytorski]
imponderabilia — rzeczy istotne, których jednak nie da się dokładnie zmierzyć. [przypis edytorski]
imponderabilia — rzeczy nie dające się dokładnie zmierzyć ani określić, a przy tym istotne. [przypis edytorski]
imponderabilia — rzeczy nieuchwytne, dosł. nie dające się zważyć (tj. dokładnie określić), ale mające wpływ na rzeczywistość a. bieg jakiejś sprawy. [przypis edytorski]
imponderabilia (z łac.) — rzeczy nieuchwytne, dosł. niedające się zważyć (tj. dokładnie określić), ale mające wpływ na rzeczywistość a. bieg jakiejś sprawy. [przypis edytorski]
imponderabilia (z łac.) — rzeczy nieuchwytne, dosł. niedające się zważyć (tj. dokładnie określić), ale mające wpływ na rzeczywistość a. bieg jakiejś sprawy. [przypis edytorski]
imponować komuś — wzbudzać w kimś podziw i szacunek. [przypis edytorski]
imponujący — budzący podziw, szacunek. [przypis edytorski]
imponujący — tu: okazujący swoją wyższość. [przypis edytorski]
importancja — znaczenie, waga. [przypis edytorski]
Impossible de comprendre… vous concevez (fr.) — niemożliwe do pojęcia… pan rozumie. [przypis edytorski]
Impossible de comprendre, vous concevez (fr.) — Nie sposób tego pojąć, rozumie pan. [przypis edytorski]
impossible (fr.) — niemożliwe. [przypis edytorski]