Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Wspólnie budujemy najpopularniejszą bibliotekę internetową w Polsce.

Dzięki Twojej wpłacie uwolnimy kolejną książkę. Przeczytają ją tysiące dzieciaków!


Dorzucisz się?

Jasne, dorzucam się!
Tym razem nie, chcę przejść do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków i włączyć subskrypcję.

x
Słońce i żaby → ← Skowronek

Spis treści

    1. Cień: 1
    2. Cnota: 1
    3. Obłok: 1
    4. Prawda: 1
    5. Światło: 1

    Ignacy KrasickiBajki noweSłońce i obłoki

    Cnota, Prawda, Światło, Obłok, CieńCzciciel słońca, a raczej tego, co go stworzył,
    Przed wschodzącym wspaniale kiedy się pokorzył[1],
    Obłok go skrył. A tym hardy,
    Rzekł czczącemu: «Godzien wzgardy,
    Kto się blaskiem uwodzi[2];
    Jeżeli się czcić godzi,
    Mnie się kłaniaj, co blask gaszę».
    Rzekł mu czciciel: «Znam czczość[3] waszę;
    Czym jesteście, dociekam;
    A niech tylko poczekam,
    Zbyt zuchwali tułacze,
    Czym jesteście, obaczę».
    Jakoż wiatr spędził chmurę zgęstwiałą;
    Znikła, słońce zajaśniało.
    Próżne zjadłych[4] są kroki,
    Pełzną jak czcze obłoki.
    Choć przyćmi cnotę złość, gdy ją uciśnie,
    Wzmoże się sama i żywiej zabłyśnie.

    Przypisy

    [1]

    pokorzyć się — stanąć w pokorze, okazać pokorę. [przypis edytorski]

    [2]

    kto się blaskiem uwodzi — kto daje uwieść blaskowi. [przypis edytorski]

    [3]

    czczość — nicość, pustka wewnętrzna. [przypis redakcyjny]

    [4]

    zjadły — zajadły, złośliwy. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x