Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 470 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Przekaż 1,5%

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury KRS 00000 70056
Ufunduj darmowe książki dla tysięcy dzieciaków.
WIĘCEJ

Szacowany czas do końca: -
Ignacy Krasicki, Bajki nowe, Słońce i obłoki
Słońce i żaby → ← Skowronek

Spis treści

    1. Cień: 1
    2. Cnota: 1
    3. Obłok: 1
    4. Prawda: 1
    5. Światło: 1

    Ignacy KrasickiBajki noweSłońce i obłoki

    1
    Cnota, Prawda, Światło, Obłok, CieńCzciciel słońca, a raczej tego, co go stworzył,
    Przed wschodzącym wspaniale kiedy się pokorzył[1],
    Obłok go skrył. A tym hardy,
    Rzekł czczącemu: «Godzien wzgardy,
    5
    Kto się blaskiem uwodzi[2];
    Jeżeli się czcić godzi,
    Mnie się kłaniaj, co blask gaszę».
    Rzekł mu czciciel: «Znam czczość[3] waszę;
    Czym jesteście, dociekam;
    10
    A niech tylko poczekam,
    Zbyt zuchwali tułacze,
    Czym jesteście, obaczę».
    Jakoż wiatr spędził chmurę zgęstwiałą;
    Znikła, słońce zajaśniało.
    15
    Próżne zjadłych[4] są kroki,
    Pełzną jak czcze obłoki.
    Choć przyćmi cnotę złość, gdy ją uciśnie,
    Wzmoże się sama i żywiej zabłyśnie.

    Przypisy

    [1]

    pokorzyć się — stanąć w pokorze, okazać pokorę. [przypis edytorski]

    [2]

    kto się blaskiem uwodzi — kto daje uwieść blaskowi. [przypis edytorski]

    [3]

    czczość — nicość, pustka wewnętrzna. [przypis redakcyjny]

    [4]

    zjadły — zajadły, złośliwy. [przypis edytorski]

    x