Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 375 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Rumak i źrebiec → ← Pszczoły

Spis treści

    1. Dziecko: 1
    2. Matka: 1
    3. Pokora: 1
    4. Próżność: 1
    5. Ptak: 1
    6. Pycha: 1
    7. Śpiew: 1

    Ignacy KrasickiBajki nowePuchacze

    Dziecko, Matka, PróżnośćMałżonka puchaczowa, męża swego godna,
    A więc płodna,
    Urodziła sześć sowiąt, puchaczków też nieco;
    Zrazu słabe, dalej[1] lecą.
    Raz, gdy na zwykłe igrzyska
    Ponad puste stanowiska[2]
    Nabujawszy się do sytu[3],
    Wróciły do swego bytu[4],
    To jest w dziurę przy kominie,
    Pani matka w córce, synie[5],
    Wnukach, wnuczkach spoważniona[6].
    Przyjmując do swego łona[7],
    Jak to zawsze panie matki,
    Rzekła: «Cóż tam, moje dziatki?
    Cóż tam słychać?»
    A więc wzdychać:
    «Za naszych czasów wszystko coś szło sporzej[8],
    Teraz raz w raz coraz gorzej».
    W tej tak wielkiej troskliwości
    Najmłodsze puchaczątko, faworyt jejmości,
    Ozwało się: «Jakeśmy tylko wylecieli,
    Wszystkie ptaki zaniemieli,
    W kąty każdy jął się cisnąć,
    Żaden nie śmiał ani pisnąć:
    My tylko same bujały.
    Ptak, Śpiew, Pokora, PychaCoś tam w krzaczkach ptaszek mały,
    Co go to zowią słowikiem,
    Odzywał się smutnym krzykiem;
    Ale i ten nie śmiał mruczyć,
    Skoro my zaczęły huczyć».
    Po sercu, jak to mówią, matkę pogłaskało,
    Że się tak pięknie udało;
    Najbardziej, iż pieszczoszek, tak dzielnie wymowny.
    Myśląc jednak, iż trzeba dać obrok[9] duchowny,
    Rzekła: «Choć wasz głos piękny, chociaż lot tak spory,
    Uczcie się, miłe dziatki, i z tego pokory.
    Dobrze to jest, iż cudzą ułomność przebaczem:
    Nie każdemu dał Pan Bóg rodzić się puchaczem».

    Przypisy

    [1]

    dalej — tu: po jakimś czasie. [przypis redakcyjny]

    [2]

    stanowisko — tu: miejsce przebywania dzikich zwierząt. [przypis redakcyjny]

    [3]

    do sytu — dziś: do syta. [przypis edytorski]

    [4]

    do swego bytu — do miejsca swego bytowania, siedliska. [przypis redakcyjny]

    [5]

    synie (daw. forma Msc. lp) — dziś popr. synu. [przypis edytorski]

    [6]

    spoważniony — uhonorowany. [przypis redakcyjny]

    [7]

    przyjmować do łona — przytulać. [przypis edytorski]

    [8]

    sporzej — lepiej. [przypis redakcyjny]

    [9]

    obrok — pasza, karma, strawa; tu: w rozumieniu przenośnym. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...