Skąd się biorą wolne lektury?


Nasza biblioteka, do której zaraz trafisz, działa dzięki stałemu wsparciu osób takich jak Ty! Dorzuć się, żebyśmy mogli ją dalej rozwijać i dodawać kolejne książki!

TAK, wpłacam
Nie, tym razem nie pomogę
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Rumak i źrebiec → ← Pszczoły

Spis treści

    1. Dziecko: 1
    2. Matka: 1
    3. Pokora: 1
    4. Próżność: 1
    5. Ptak: 1
    6. Pycha: 1
    7. Śpiew: 1

    Ignacy KrasickiBajki nowePuchacze

    Dziecko, Matka, PróżnośćMałżonka puchaczowa, męża swego godna,
    A więc płodna,
    Urodziła sześć sowiąt, puchaczków też nieco;
    Zrazu słabe, dalej[1] lecą.
    Raz, gdy na zwykłe igrzyska
    Ponad puste stanowiska[2]
    Nabujawszy się do sytu[3],
    Wróciły do swego bytu[4],
    To jest w dziurę przy kominie,
    Pani matka w córce, synie[5],
    Wnukach, wnuczkach spoważniona[6].
    Przyjmując do swego łona[7],
    Jak to zawsze panie matki,
    Rzekła: «Cóż tam, moje dziatki?
    Cóż tam słychać?»
    A więc wzdychać:
    «Za naszych czasów wszystko coś szło sporzej[8],
    Teraz raz w raz coraz gorzej».
    W tej tak wielkiej troskliwości
    Najmłodsze puchaczątko, faworyt jejmości,
    Ozwało się: «Jakeśmy tylko wylecieli,
    Wszystkie ptaki zaniemieli,
    W kąty każdy jął się cisnąć,
    Żaden nie śmiał ani pisnąć:
    My tylko same bujały.
    Ptak, Śpiew, Pokora, PychaCoś tam w krzaczkach ptaszek mały,
    Co go to zowią słowikiem,
    Odzywał się smutnym krzykiem;
    Ale i ten nie śmiał mruczyć,
    Skoro my zaczęły huczyć».
    Po sercu, jak to mówią, matkę pogłaskało,
    Że się tak pięknie udało;
    Najbardziej, iż pieszczoszek, tak dzielnie wymowny.
    Myśląc jednak, iż trzeba dać obrok[9] duchowny,
    Rzekła: «Choć wasz głos piękny, chociaż lot tak spory,
    Uczcie się, miłe dziatki, i z tego pokory.
    Dobrze to jest, iż cudzą ułomność przebaczem:
    Nie każdemu dał Pan Bóg rodzić się puchaczem».

    Przypisy

    [1]

    dalej — tu: po jakimś czasie. [przypis redakcyjny]

    [2]

    stanowisko — tu: miejsce przebywania dzikich zwierząt. [przypis redakcyjny]

    [3]

    do sytu — dziś: do syta. [przypis edytorski]

    [4]

    do swego bytu — do miejsca swego bytowania, siedliska. [przypis redakcyjny]

    [5]

    synie (daw. forma Msc. lp) — dziś popr. synu. [przypis edytorski]

    [6]

    spoważniony — uhonorowany. [przypis redakcyjny]

    [7]

    przyjmować do łona — przytulać. [przypis edytorski]

    [8]

    sporzej — lepiej. [przypis redakcyjny]

    [9]

    obrok — pasza, karma, strawa; tu: w rozumieniu przenośnym. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...