Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 431 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Do Jana (Janie, cierp', jako możesz! Przyjdzie ta godzina...) → ← Do gór i lasów

Spis treści

    1. Bogactwo: 1
    2. Patriota: 1
    3. Sława: 1

    Jan KochanowskiFraszki, Księgi trzecieDo Jadama Konarskiego biskupa poznańskiego[1]

    1
    PatriotaTobie, zacny biskupie, tobie, jeśli komu,
    Ten piękny klejnot służy cnych Habdanków domu,
    Bo ty, służąc ojczyźnie przodków swych przykłady,
    Nie pierścień, aleś wszytki wylał swe pokłady[2]
    5
    Prze sławę domu swego, prze pożytek Rzeczy
    Pospolitej, którą ty zawżdy masz na pieczy.
    Ciebie posłem papieskie pałace widały,
    Ciebie Rzesza i uszy cesarskie słuchały.
    Świeżo i król francuski sławny, z której strony
    10
    Przywiodłeś nam monarchę pod zimne Tryjony[3]
    Bogactwo, SławaMiej tedy i dziś dziękę, biskupie cnotliwy,
    Żeś Pospolitej Rzeczy służyć tak chętliwy.
    Lepiej tym dom swój zdobisz, niżby wsi skupował,
    Bo kto dobry nad złoto sławy nie szacował?

    Przypisy

    [1]

    Adam Konarski (zm. 1574) — biskup, humanista, wielokrotnie posłował do różnych krajów w misjach dyplomatycznych. W r. 1573 był członkiem poselstwa, które towarzyszyło Walezemu z Francji do Polski. [przypis redakcyjny]

    [2]

    Aluzja do legendy o pochodzeniu klejnotu, tj. herbu Habdank, związanej z posłowaniem Jana z Góry od Bolesława Krzywoustego do cesarza Henryka V. Gdy cesarz przechwalał się swymi skarbami, Jan wrzucił do nich własny pierścień mówiąc, że Polacy ufają żelazu. Z odpowiedzi cesarza: „Hab Dank — dziękuję” wywodzono nazwę herbu. [przypis redakcyjny]

    [3]

    pod zimne Tryjony — do kraju północnego. [przypis redakcyjny]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x