Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 441 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5730 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 294 przypisy.

sromota (starop.) — tu: wstyd, wstydliwość. [przypis edytorski]

sromotliwy (starop.) — wstydliwy, haniebny. [przypis edytorski]

sromotny (starop.) — haniebny, hańbiący. [przypis edytorski]

srom (starop.) — tu: wstyd, zawstydzenie. [przypis edytorski]

stąpić (starop.) — postąpić; zrobić krok. [przypis edytorski]

stać o co (starop.) — dbać o co. [przypis edytorski]

stać za co, stanie za jego (starop.) — opłaci się. [przypis redakcyjny]

stać za co (starop.) — opłacić się, odpowiadać wartością; za jego nie stoi: nie opłaci się; nie wart tyle, co jego. [przypis redakcyjny]

stać za co (starop.) — wystarczyć; zastępować co; być równym czemu. [przypis edytorski]

stać za mało komu (starop.) — mieć dla kogo małą wartość; mało znaczyć dla kogo. [przypis edytorski]

stalony [miecz] (starop.) — stalowy. [przypis edytorski]

stalony (starop.) — stalowy, ze stali. [przypis edytorski]

stalony (starop.) — tu: stalowy. [przypis edytorski]

stanąć (starop.) — tu: ustać (zakończyć się). [przypis edytorski]

stanieli (starop.) — konstrukcja z partykułą -li; znaczenie: jeśli stanie. [przypis edytorski]

stanie (starop.) — mieszkanie. [przypis redakcyjny]

stanie (starop.) — stanowisko. [przypis redakcyjny]

stanowić (starop.) — zatrzymywać. [przypis edytorski]

stanowi mu bieg (starop.) — zatrzymuje go w biegu. [przypis edytorski]

starostę skował pkielnego (starop.) — skuł (w znaczeniu: uwięził) piekielnego zarządcę (mowa o szatanie). [przypis edytorski]

Statecznąć przyjaźń (…) niesiemy (starop.) — inaczej: niesiemy ci stateczną przyjaźń; stateczny (starop.): stały, niewzruszony. [przypis edytorski]

statecznie (starop.) — poważnie; tu: (wiedzieć) solidnie, na pewno. [przypis edytorski]

statecznie (starop.) — tu: stanowczo, nieugięcie. [przypis edytorski]

stateczność (starop.) — tu: postanowienie. [przypis edytorski]

stawić pole (starop.) — stanąć do bitwy. [przypis redakcyjny]

steskszy sobie (starop.) — forma imiesłowowa: stęskniwszy się. [przypis edytorski]

stok (starop.) — źródło. [przypis redakcyjny]

stołb (daw., starop.) — tron. [przypis edytorski]

stolec (starop.) — tron. [przypis edytorski]

stooki wzrok (starop.) — dziś: stuoki wzrok; tj. patrzy setką oczu. [przypis redakcyjny]

strach go przejął (…) który w niem przedtem, jako żyw, nie postał (starop.) — przejął go strach, który w nim (nigdy) przedtem, jak długo żył, nie zrodził się. [przypis edytorski]

strach to w nim sprawuje (starop.) — strach to w nim sprawia; sprawia to jego strach. [przypis edytorski]

straży zostawował i ludzie (starop.) — rozstawiał straże i ludzi. [przypis edytorski]

stróny (a. strony; starop.) — struny; przen. poezja. [przypis redakcyjny]

strofować (starop.) — karać (szczególnie pieniężnie); upominać, ganić. [przypis edytorski]

stronami (starop.) — z boków. [przypis edytorski]

strona (starop.) — struna. [przypis redakcyjny]

stronić (starop.) — tu: uciekać. [przypis edytorski]

strony (starop.) — struny; u Kochanowskiego niekiedy pojawia się również forma z „ó”. [przypis redakcyjny]

stroża (starop.) — straż; postawił strożą: postawił straż. [przypis edytorski]

strożyć się (starop.) — sztorcem stawać, jeżyć się. [przypis redakcyjny]

strzelba (starop.) — strzelanina, strzały. [przypis edytorski]

strzymać (starop.) — dotrzymać (słowa, obietnicy). [przypis edytorski]

strzymać (starop.) — dotrzymać (słowa); wytrzymać. [przypis edytorski]

stucznie a. sztucznie (starop.) — kunsztownie. [przypis edytorski]

suć (starop.) — usypywać. [przypis edytorski]

surowy (starop.) — srogi (bój, rycerz [itp.]). [przypis redakcyjny]

surowy (starop.) — srogi (bój, rycerz). [przypis redakcyjny]

suszyć kości (starop.) — zwrot przysłowiowy posiadający genezę biblijną, oznacza tęsknotę („usychanie” z tęsknoty). [przypis redakcyjny]

swey płci dziełom odwykała (starop.) — odzwyczajała się od czynności [przypisanych osobom] swojej płci. [przypis edytorski]

syn Eufamijanow (starop.) — syn Eufamijanowy, czyli syn Eufamijana. [przypis edytorski]

synowo jimię (starop.) — imię syna. [przypis edytorski]

szańcować się (starop.) — okopywać się, kopać szańce. [przypis edytorski]

szczęcie (starop.) — szczęście; tu: los. [przypis edytorski]

szczęście ostateczne (starop.) — ostateczny los; tu: w ostatecznym razie, w najgorszym razie. [przypis edytorski]

szczęt (starop.) — szczątki, resztki; że ich szczętu w krótce nie zostanie: że wkrótce nie zostaną z nich (nawet) szczątki. [przypis edytorski]

szczednąć (starop.) — sczeznąć, tj. umrzeć, skonać; szczedł dzień: przeminął dzień. [przypis edytorski]

szczery (starop.) — tu: prawdziwy. [przypis edytorski]

szczeście* (starop.) — los, fortuna. [przypis redakcyjny]

szczupły prątek (starop.) — cienki pęd. [przypis redakcyjny]

szczyt (starop.) — tarcza. [przypis redakcyjny]

szedł przeciwko niem (starop.) — szedł naprzeciw nim. [przypis edytorski]

szedziwy (starop.) — sędziwy. [przypis edytorski]

szedziwy (starop.) — sędziwy. [przypis redakcyjny]

szedziwy (starop.) — sędziwy, stary. [przypis edytorski]

szkalować (starop.) — źle mówić o kimś. [przypis edytorski]

szkapica (starop.) — szkapa; koń. [przypis edytorski]

szkarady (starop.) — szkaradny. [przypis edytorski]

szkoda głowy psować (starop.) — szkoda zawracać sobie tym głowę. [przypis redakcyjny]

szkodzić [drobne miasta] (starop.) — szkodzić pomniejszym miastom; niszczyć pomniejsze miasta. [przypis edytorski]

szkodzić kogo (starop.) — atakować, bić kogo; wyrządzać szkodę komu. [przypis redakcyjny]

szkodzić kogo (starop.) — atakować kogo, wyrządzać szkodę; dziś: szkodzić komu (nieprzyjaciołom itp.). [przypis edytorski]

szli po miecze do boku (starop.) — sięgnęli do boku po miecze. [przypis edytorski]

sztuką czynić zapaśnicą (starop.) — walczyć jak zapaśnik. [przypis edytorski]

sztuki (starop.) — nakrycia, sztućce. [przypis edytorski]

szwankować (starop.) — chwiać się, słaniać się, zataczać się; potykać się, utykać, kuleć; błąkać się, błądzić; chybić. [przypis edytorski]

szwankujący (starop.) — chwiejący się, słaniający się, zataczający się; kulejący. [przypis edytorski]

szwe (starop.) — wsze, tj. wszelkie. [przypis edytorski]

szwyćcy (starop.) — wszyscy. [przypis edytorski]

szwytki (starop.) — wszytki; dziś: wszystkich. [przypis edytorski]

szyć z łuku (starop.) — strzelać z łuku. [przypis edytorski]

szyp (starop.) — grot strzały; strzała; pocisk. [przypis edytorski]

Zamknij

* Ładowanie