Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | polityczny | portugalski | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | włoski | wojskowy
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 7182 przypisów.
ad perfectionem (łac.) — do zupełnego. [przypis redakcyjny]
ad perpetuam rei memoriam (łac.) — na wieczną rzeczy pamiątkę. [przypis redakcyjny]
ad personam (łac.) — do osoby. [przypis redakcyjny]
ad personam (łac.) — do osoby; tu: do konkretnej osoby. [przypis edytorski]
ad pinguem glaebam (łac.) — do tłustej roli. [przypis redakcyjny]
ad posteritatem meruimus — zasłużyliśmy na przyszłość. [przypis redakcyjny]
ad praefixum (…) locum (łac.) — do oznaczonego miejsca. [przypis redakcyjny]
Ad praesans ora, cras pullis sunt meliora (łac.) — Dziś są to jajka, jutro będą lepsze od kur. [przypis tłumacza]
ad praesens elucescunt (łac.) — teraz na jaw wychodzą. [przypis redakcyjny]
ad praesens (łac.) — na chwilę. [przypis redakcyjny]
ad praesens (łac.) — obecnie. [przypis redakcyjny]
ad praesens (łac.) — teraz. [przypis redakcyjny]
ad primum (łac.) — co do pierwszego. [przypis redakcyjny]
ad primum (łac.) — po pierwsze. [przypis edytorski]
ad probandum suas incubentias (łac.) — do udowodnienia praw dzierżenia. [przypis redakcyjny]
ad propria (łac.) — do swojej własności [przypis redakcyjny]
Ad (…) quaerit — Iuvenalis, Satirae, VI, 576. [przypis tłumacza]
ad quamcumque (…) adhaerescunt — Cicero, Academica, II, 3. [przypis tłumacza]
Adrast — Adrastus, król Argos, teść Polinicesa, jedyny z siedmiu bohaterów wyszedł cało spod Teb. [przypis edytorski]
Adrastea a. Adrasteja (mit. gr.) — bogini nieuchronnej sprawiedliwości (jej imię tłumaczy się jako „Nieunikniona”, „Ta, której nic nie umknie”), utożsamiana z Nemezis. [przypis edytorski]
Adrasteja (mit. gr.) — córka Ananke, bogini sprawiedliwości i losu (jej imię tłumaczy się jako „Nieodwracalna”, „Nieunikniona”, „Nieuchronna”, „Ta, której nic nie umknie”), utożsamiana z Nemezis; także: opiekunka gór; godzić się z Andrasteją: godzić się ze swym losem. [przypis edytorski]
Adrast, król Daunyjczyków — bezbożny i wojowniczy władca z powieści Przygody Telemaka (fr. Les aventures de Télémaque, 1699). W V księdze Emila wychowawca tytułowego bohatera czyta z nim tę powieść, omawiając stosunki międzynarodowe, i wspomina, że Adrasta można zidentyfikować we współczesnej Europie. [przypis edytorski]
Adrast — król indyjski. [przypis redakcyjny]
Adrastos (mit. gr.) — król Argos, greckiego miasta w Argolidzie; za namową zięcia Polinika stanął na czele wyprawy siedmiu wodzów przeciw Tebom. [przypis edytorski]
Adrast — wojownik trojański (pojawiający się w dalszych partiach tekstu bohater o tym samym imieniu to król Sikionu). [przypis edytorski]
Adrastyja — Adrastia (Nemezis), bogini sprawiedliwości, personifikacja doli ludzkiej, przeznaczenia. [przypis redakcyjny]
ad rationem (łac.) — na rachunek. [przypis redakcyjny]
ad rebelionem (z łac.) — do rebelii. [przypis edytorski]
ad recognoscentiam (łac.) — do rozpoznania. [przypis redakcyjny]
(ad.) rectificandum (łac.) — do poprawienia. [przypis edytorski]
ad regnandum (łac.) — do korony. [przypis redakcyjny]
(ad) regnandum (łac.) — do rządzenia, do królowania. [przypis edytorski]
ad regrressum (łac.) — do powrotu. [przypis redakcyjny]
ad rem (łac.) — do rzeczy; argument ad rem: argument rzeczowy, odnoszący się do sedna omawianej sprawy. [przypis edytorski]
ad rem (łac.) — do rzeczy. [przypis edytorski]
ad rem (łac.) — do rzeczy. [przypis redakcyjny]
(Adres:) à Madame, Madame de Bécu, à Krzemieniec (en Volhynie) — na ostatniej stronie nieznaną ręką dopisano: „proszę cię, ten list odeszlij umyślnym do Krzemieńca, żądając świadectwa, jako oddany doszedł”. [przypis redakcyjny]
Adresatem fraszki był zapewne Stanisław Kempiński, starosta muszyński w latach 1579–1589. [przypis redakcyjny]
Adresatem fraszki jest zapewne Jost Ludwik Decjusz (por. przyp. do fr. I 29). [przypis redakcyjny]
adres (daw.) — pismo zbiorowe wystosowane do osoby wybitnej lub zajmującej wysokie stanowisko. [przypis edytorski]
adresnyj stoł (ros.) — punkt informacji o adresach. [przypis edytorski]
adres — tu: list zbiorowy. [przypis edytorski]
adres — tu: zwrot, nagłówek listu. [przypis edytorski]
Adria — elegancki lokal funkcjonujący w Warszawie przy ulicy Moniuszki 10 w latach 1931–1944. [przypis edytorski]
Adria — elegancki lokal funkcjonujący w Warszawie przy ulicy Moniuszki 10 w latach 1931–1944. [przypis edytorski]
Adria — modna w okresie międzywojennym, elegancka restauracja i dancing w Warszawie przy ulicy Moniuszki 10; lokal funkcjonował w latach 1931–1944, słynął z oranżerii pod szklanym dachem i parkietu obrotowego. [przypis edytorski]
Adria — modny w l. 30. XX w. lokal gastronomiczno-rozrywkowy, mieszczący się w elegancko urządzonej suterenie (tzw. przyziemiu) oraz podziemiach budynku przy ul. Moniuszki 10 (po wojnie Moniuszki 8) w Warszawie; lokal składał się z hallu, kawiarnianego ogrodu zimowego pod szklanym dachem (z roślinami oraz ptakami), sali kawiarnianej, baru oraz sali dancingowej (tu atrakcję stanowił parkiet obrotowy); kierownikiem i współwłaścicielem „Adrii” był Franciszek Moszkowicz; lokal funkcjonował w l. 1931–1944; w międzywojniu w „Adrii” spotykała się elita towarzyska i kręgi rządowe. [przypis edytorski]
Adrianopol — założone w starożytności miasto na Nizinie Trackiej; ob. Edirne, w europejskiej, płn-zach. części Turcji, w pobliżu granicy z Grecją i Bułgarią. [przypis edytorski]
Adria — nowsze wydania krytyczne np. Caselli, mają Andria: miasto pod Bari w południowych Włoszech. [przypis redakcyjny]
Adria — słynny warszawski lokal, otwarty w r. 1931. [przypis edytorski]
Ad rivum eundem Lupus et Agnus venerant (łac.) — Nad ten sam potok przyszli Wilk i Baranek… [przypis edytorski]
ad rogum monumenta nostra damnantur (…) (łac.) — pomniki nasze skazywane są na stos. Trudno się nie śmiać z głupoty tych, co mniemają, że potęgą obecną można zniszczyć nawet pamięć wieku następnego. [przypis redakcyjny]
a drudzy znów mówią, żem jest tym, kim wiem, żem nie jest, i pragną koniecznie być mymi niewolnikami (Alii me esse aiunt qui non sum ac servos se esse meos volunt) — wiersz dodany przez Ritschla dla nawiązania myśli, p. Ussing. [przypis tłumacza]
A drugi (…) Gwido Posthum — rozumie się: śpiewa o jej, tj. Lukrecji Bentywoli sprawach. [przypis redakcyjny]
(ad) ruinandum (łac.) — do niszczenia. [przypis edytorski]
Adrya — miasto w północnych Włoszech, od którego Morze Adriatyckie otrzymało nazwę. [przypis redakcyjny]
Adryjatykiem — Adriatykiem; tu: forma wydłużona (zgodna z daw. wymową) dla zachowania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
ad scamnum asinorum (łac.) — do oślej ławy. [przypis redakcyjny]
ad scamnum asinorum (łac.) — do oślej lawy. [przypis redakcyjny]
ad secundam illationem (łac.) — co do drugiego wniosku. [przypis redakcyjny]
ad secundum (łac.) — po drugie. [przypis edytorski]
ad senectam (łac.) — ku starości. [przypis redakcyjny]
ad Septembrem (łac.) — do września. [przypis redakcyjny]
ad septemtrionem (łac.) — ku północy. [przypis redakcyjny]
ad societatem belli (łac.) — do udziału w wojnie. [przypis redakcyjny]
ad societatem (łac.) — do wspólnego działania. [przypis redakcyjny]
ad specialia (łac.) — do szczegółowych. [przypis edytorski]
ad statum anni huius (łac.) — do zdarzeń tego roku. [przypis redakcyjny]
ad sufficientiam (łac.) — dostateczne. [przypis redakcyjny]
ad sui ipsius augendam famam (łac.) — dla zwiększenia własnej sprawy. [przypis edytorski]
adsum (łac.) — obecna. [przypis edytorski]
adsum (łac.) — obecny. [przypis edytorski]
Ad summum (…) molesta est — Horatius, Epistulae, I, 1, 106. [przypis tłumacza]
ad te clamamus, flentes, gementes exules, filii Haevae (łac.) — do ciebie wołamy płaczący, jęczący wygnańcy, synowie Ewy. [przypis edytorski]
ad testimonium okulatów (łac.) — na świadectwo naocznych świadków. [przypis redakcyjny]
Ad tot instantias — na tyle domagań. [przypis redakcyjny]
Ad tuum, Domine Jesu, tribunal appello (łac.) — „Do twojego, Panie Jezu, apeluję trybunału”. [przypis tłumacza]
Adua — miasto w północnej Etiopii (dawnej Abisynii), miejsce bitwy stoczonej 1 marca 1896, podczas której włoski korpus inwazyjny doznał porażki w starciu z wojskami etiopskimi. W 1935 roku wybuchła druga wojna włosko-abisyńska: 3 października do Etiopii wtargnęły wojska faszystowskich Włoch, w skład których wchodziły dywizje tzw. Czarnych Koszul, paramilitarnej formacji utworzonej przez Mussoliniego. Armia etiopska, mimo zaciętego oporu, uległa przewadze wojsk włoskich, wyposażonych w samoloty, czołgi, artylerię, wielokrotnie używających gazów bojowych. Podbitą w 1936 Etiopię włączono do Włoskiej Afryki Wschodniej. [przypis edytorski]
Adua — pod Aduą (stolica prowincji Tigre w północnej Abisynii) pokonali ich [Włochów; red. WL] w r. 1896 Abisyńczycy. [przypis redakcyjny]
adukacja (gw.) — edukacja, tu: wykształcenie. [przypis edytorski]
adultera (łac.) — cudzołożnica. [przypis edytorski]
adulterium (z łac.) — cudzołostwo. [przypis redakcyjny]
ad umbras (łac.) — między cienie zmarłych. [przypis edytorski]
ad unguem (łac.) — dosł.: do paznokcia; dokładnie, skrupulatnie, starannie. [przypis edytorski]
ad usum delphini (łac.) — dosł.: do użytku delfina, tj. francuskiego następcy tronu; ocenzurowane, ze względów moralnych, wydania klasyków łacińskich przeznaczone dla syna Ludwika XIV; ogólnie: wersje utworów przeznaczone dla dzieci i młodzieży. [przypis edytorski]
ad usum (łac.) — do użytku. [przypis redakcyjny]
ad usum (łac.) — na użytek. [przypis edytorski]
ad usum scholarum (łac.) — na użytek uczniów. [przypis edytorski]
advena (łac.) — przybysz. [przypis redakcyjny]
Ad Venerem (łac.) — do Wenus. [przypis edytorski]
adversae factionis fomenta (łac.) — knowania przeciwnego stronnictwa. [przypis redakcyjny]
adversa (…) prospera (łac.) — dola (…) niedola. [przypis redakcyjny]
adversitas (łac.) — przeciwność. [przypis redakcyjny]
adversitates fortunae et iniurias caeli (łac.) — przeciwności losu i srogość klimatu. [przypis redakcyjny]
adversitates (łac.) — przeciwności. [przypis redakcyjny]
adverso pectore (łac.) — z przodu, w pierś. [przypis redakcyjny]
advertisment (ang.) — ogłoszenia, reklama. [przypis edytorski]
ad victum (łac.) — żywność; por. wikt. [przypis redakcyjny]
advienne ce que pourra (franc.) — niech się dzieje, co chce. [przypis redakcyjny]
ad violenta media (łac.) — do gwałtownych środków. [przypis redakcyjny]