Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | włoski | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 572 przypisów.
rozmiarkowanie (daw.) — tu: podział na różne części. [przypis edytorski]
rozmyśliwać (daw.) — rozmyślać. [przypis edytorski]
rozpaczne (daw.) — dziś: rozpaczliwe. [przypis edytorski]
rozpacznie (daw.) — dziś: rozpaczliwie. [przypis edytorski]
rozpacznie (daw.) — rozpaczliwie, z rozpaczą. [przypis edytorski]
rozpaczny (daw.) — dziś: rozpaczliwy. [przypis edytorski]
rozpaczny (daw.) — rozpaczliwy. [przypis edytorski]
rozparać (daw.) — rozcinać, rozpruwać. [przypis edytorski]
rozparać (daw.) — zniszczyć, rozdzielić. [przypis edytorski]
rozpatrzyć się (daw.) — rozeznać się. [przypis edytorski]
rozpierzchnęły (daw.) — dziś popr. forma: rozpierzchły. [przypis edytorski]
rozpierzchniony (daw.) — dziś popr.: rozpierzchnięty. [przypis edytorski]
rozpierzchniony (daw.) — rozproszony. [przypis edytorski]
rozpłakany (daw.) — zapłakany. [przypis edytorski]
rozporać (daw.) — rozpruć. [przypis edytorski]
rozporze (daw.) — rozedrze, rozpruje. [przypis edytorski]
rozporzyć (daw.) — zniszczyć. [przypis edytorski]
rozposażyć (daw.) — wyposażyć. [przypis edytorski]
rozpowiadać (daw.) — opowiadać szczegółowo. [przypis edytorski]
rozpowić (daw.) — rozwinąć z powicia; powicie: to, w co owinięto niemowlę. [przypis edytorski]
rozpuknąć a. rozpuknąć się (daw.) — pęknąć, rozpaść się. [przypis edytorski]
rozpuknąć się (daw.) — pęknąć; por. wyrażenie: śmiać się do rozpuku. [przypis edytorski]
rozruchać (daw., gw.) — rozruszać, poruszyć. [przypis edytorski]
rozruchać (daw.) — rozruszać; tu: wzburzyć. [przypis edytorski]
rozruchane (daw., gw.) — rozruszane; ruszające się. [przypis edytorski]
rozruchany (daw.) — rozruszany, pobudzony. [przypis edytorski]
rozruszenie (daw.) — zburzenie, zniszczenie. [przypis edytorski]
rozsądek (daw.) — tu: decyzja, orzeczenie, rozstrzygnięcie. [przypis edytorski]
rozsądek (daw.) — tu: wyrok, orzeczenie. [przypis edytorski]
rozsuć się (daw.) — rozsypać się. [przypis edytorski]
rozszafować (daw.) — rozdzielić, zarządzić. [przypis edytorski]
rozszerzon (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
rozterka (daw.) — spór, konflikt. [przypis edytorski]
rozterka (daw.) — spór. [przypis edytorski]
rozterk (daw.) — spór, konflikt. [przypis edytorski]
rozterk (daw.) — spór. [przypis edytorski]
roztoczony (daw.) — zepsuty, zgniły; por. daw. toczyć: rozkładać od wewnątrz, pożerać itp. [przypis edytorski]
roztruchan (daw.) — kielich, naczynie do picia. [przypis edytorski]
roztruchan (daw.) — tu: puchar. [przypis edytorski]
roztruchan (daw.) — wielki i bogato zdobiony kielich, puchar. [przypis edytorski]
roztrucharz (daw.) — handlarz końmi. [przypis edytorski]
roztwierać (daw.) — otwierać. [przypis edytorski]
roztworzyć (daw.) — otworzyć. [przypis edytorski]
roztworzysty (daw.) — otwarty, szeroki, rozłożysty. [przypis edytorski]
roztyrk (daw.) — rozdział, rozłam; por. dziś: rozterka. [przypis edytorski]
Rozumiecie może, com jest ślepa albo głucha (daw.) — myślicie pewnie, że jestem ślepa albo głucha. [przypis edytorski]
rozumiecież (daw.) — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy rozumiecie, czyż rozumiecie. [przypis edytorski]
rozumiecież (daw.) — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy rozumiecie, czyż rozumiecie. [przypis edytorski]
rozumienie (daw.) — tu: poszanowanie, troska. [przypis edytorski]
rozumież się (daw.) — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy rozumie się, czyż rozumie się. [przypis edytorski]
rozweselon (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
rozwierać (daw.) — dziś: otwierać. [przypis edytorski]
rozwierać (daw.) — otwierać. [przypis edytorski]
rozwierać (daw.) — otwierać [przypis edytorski]
rozwieść kontrybucyją (daw.) — położyć koniec daninom. [przypis edytorski]
rozżarty (daw.) — zażarty, nieustępliwy. [przypis edytorski]
rozżarty (daw.) — zły, rozjuszony, wściekły. [przypis edytorski]
rozzuć się (daw.) — zdjąć buty. [przypis edytorski]
ruchać (daw., gw.) — ruszać. [przypis edytorski]
ruchać (daw.) — ruszać. [przypis edytorski]
ruchać się (daw., gw.) — ruszać się, poruszać się. [przypis edytorski]
ruchać się (daw., gw.) — ruszać się. [przypis edytorski]
ruchawka (daw.) — pospolite ruszenie, żołnierze pospolitego ruszenia. [przypis edytorski]
ruczaj (daw., poet.) — potok, strumień. [przypis edytorski]
ruczaj (daw.) — strumień. [przypis edytorski]
ruczaj (daw.) — strumyk. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster statku. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster; tu: wiosło. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster; wiodło sterowe. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster, wiosło sterowe. [przypis edytorski]
rudel (daw.; z niem. Ruder) — ster w konstrukcji statku wodnego; także: wiosło. [przypis edytorski]
rufian (daw.) — minister libidinis. [przypis edytorski]
rufian (daw.) — stręczyciel. [przypis edytorski]
rugi (daw.; z niem. Rüge: nagana, staroniem. rouge: oskarżenie) — procedura służąca kontrolowaniu ważności mandatów poselskich w sejmie. [przypis edytorski]
rumacja (daw.) — tu: ruina; od starop. rum: wolne miejsce, wolne przejście; rumowisko, gruz. [przypis edytorski]
rumacja (daw., z łac.) — przymusowe usunięcie z posiadłości, eksmisja. [przypis edytorski]
rumbarbarum (daw.) — rabarbar; korzeń rabarbaru stosowano jako środek przeczyszczający i rozwalniający. [przypis edytorski]
rum (daw.) — gruz. [przypis edytorski]
rum (daw.) — gruz, tu: pich i kamienie. [przypis edytorski]
rum (daw.) — ładownia, część statku przeznaczona do przewozu ładunku. [przypis edytorski]
rum (daw.) — rumor, hałas, zamieszanie. [przypis edytorski]
rumstek (daw.) — rumsztyk, potrawa z płata wołowego mięsa. [przypis edytorski]
ruń (daw.) — wschodzące zboże; ogólnie: nisko, w zwarty sposób rosnąca roślinność. [przypis edytorski]
Rusin (daw.) — dziś: Ukrainiec, względnie Białorusin. [przypis edytorski]
Rusin (daw.) — Ukrainiec a. Białorusin. [przypis edytorski]
Rusini (daw.) — historyczna nazwa narodów wschodniosłowiańskich na ziemiach dawnej Rusi Kijowskiej, od poł. XIX w. nazywanych Ukraińcami (mieszkańcy ziem ruskich włączonych do Korony) lub Białorusinami (mieszkańcy ziem ruskich w Wielkim Księstwie Litewskim). [przypis edytorski]
Russo (daw.) — właśc. Jean-Jacques Rousseau (1712–1778). [przypis edytorski]
rusy (daw.) — jasny. [przypis edytorski]
ruszać (daw.) — dotykać (niemile), urażać. [przypis edytorski]
ruszyć (daw.) — tu: dotknąć kogoś, urazić. [przypis edytorski]
rutyniczny (daw.) — szablonowy, tradycyjny, wykonany w sposób nienowoczesny. [przypis edytorski]
rybaczy (daw.) — dziś: rybacki. [przypis edytorski]
rybałt (daw.) — wędrowny śpiewak a. aktor. [przypis edytorski]
rybitwa a. rybitw (daw.) — rybak. [przypis edytorski]
rybitwa (daw.) — rybak. [przypis edytorski]
rychła (daw.) — szybka. [przypis edytorski]
rychło (daw., gw.) — szybko. [przypis edytorski]
rychło (daw.) — prędko, wkrótce, niebawem; -li (daw.) — partykuła wyrażająca pytanie czy; czekały, rychłoli i im koniec przyjdzie — czekały, czy prędko i one umrą. [przypis edytorski]
rychło (daw.) — szybko, niebawem, nagle. [przypis edytorski]