Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 444 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 160804 przypisów.
Egregium (…) mulae — Iuvenalis, Satirae XIII, 64. [przypis tłumacza]
egreta — rodzaj ozdoby kapelusza. [przypis edytorski]
egretka — kitka z piór na kapeluszu. [przypis edytorski]
egretka — ozdoba z piór lub z drogich kamieni na damskim kapeluszu. [przypis edytorski]
egretka — ozdoba z piór na kapeluszu a. hełmie rycerskim. [przypis edytorski]
egretka (z fr.) — kitka z piór albo drogich kamieni. [przypis redakcyjny]
egretka […] z trzęsidłami diamentowymi — kitka z diamentowymi wisiorkami. [przypis edytorski]
egzacerbacja — rozjątrzenie. [przypis redakcyjny]
egzacerbować — jątrzyć. [przypis redakcyjny]
egzacerbować — rozjątrzać. [przypis redakcyjny]
egzageracja — przesada. [przypis autorski]
egzageracja — przesada. [przypis redakcyjny]
egzageracja — wyolbrzymianie rozmiarów a. znaczenia, przesada. [przypis edytorski]
egzageracji — przesady. [przypis redakcyjny]
egzagerować — przesadzać; wyolbrzymiać coś. [przypis edytorski]
egzagerujesz — przesadzasz. [przypis autorski]
egzakcja (z łac. exactio: pobór, nadzór) — ściąganie podatku na wojsko. [przypis edytorski]
egzakcja (z łac. exactio: pobór, nadzór) — ściąganie podatku na wojsko. [przypis edytorski]
egzakcja (z łac. exactio: pobór, nadzór) — ściąganie podatku na wojsko. [przypis redakcyjny]
egzakcja (z łac.) — pobieranie, np. podatków, z przymuszeniem. [przypis redakcyjny]
egzakcja (z łac.) — pobór podatków. [przypis redakcyjny]
egzaltacja — przesada. [przypis autorski]
egzaltacja — przesadne wyrażanie uczuć. [przypis edytorski]
egzaltacja — wyrażanie uczuć w przesadny sposób. [przypis edytorski]
egzalt — egzaltacja; uniesienie uczuciowe. [przypis edytorski]
egzaltować (z łac.) — wywyższać, wynosić. [przypis edytorski]
egzaltowany — przesadnie wyrażający uczucia. [przypis edytorski]
egzaltowany — wyrażający uczucia w sposób przesadny. [przypis edytorski]
egzamen (daw.) — badanie, egzamin; przesłuchanie. [przypis edytorski]
egzamen (daw.) — egzamin. [przypis edytorski]
egzamina (daw.) — egzaminy. [przypis edytorski]
egzamina — dziś popr. forma B.lm: egzaminy. [przypis edytorski]
egzamina — dziś raczej w M. lm: egzaminy. [przypis edytorski]
egzamin maturitatis (łac.) — egzamin dojrzałości. [przypis edytorski]
egzaminowanie — tu: badanie. [przypis edytorski]
egzaminowy — dziś: egzaminacyjny. [przypis edytorski]
egzantema (łac. exanthema, med.) — wysypka skórna. [przypis edytorski]
egzasperacja (daw.; z fr.) — stan wielkiego rozdrażnienia; rozjątrzenie. [przypis edytorski]
egzegeta — interpretator Pisma św. [przypis edytorski]
egzegeta — tu: teolog komentujący teksty religijne. [przypis edytorski]
egzegeza — badanie i interpretacja Pisma Świętego. [przypis edytorski]
egzegeza — badanie i krytyczna interpretacja tekstów, zwł. religijnych. [przypis edytorski]
egzekucja praw (daw.) — wykonanie praw; postulaty średniej szlachty z XVI w., głoszące konieczność przestrzegania praw przez króla i magnatów. [przypis edytorski]
egzekucja (z łac.) — wykonanie. [przypis edytorski]
egzekucja (z łac.: wykonanie, uskutecznienie) — tu: przymusowe ściąganie należności. [przypis edytorski]
egzekucyją wziąć (daw.) — mieć w ręku wyrok sądu; egzekucyją: daw. forma B.lp r.ż. [przypis edytorski]
egzekutor (z łac.) — wykonawca. [przypis edytorski]
egzekutor (z łac.) — wykonawca. [przypis redakcyjny]
egzekutywa — tu: egzekwowanie, stosowanie środków wymuszających przestrzeganie prawa. [przypis edytorski]
egzekutywa — władza wykonawcza. [przypis edytorski]
egzekutywa — władza wykonawcza w państwie. [przypis edytorski]
egzekutywny (z fr.) — wykonawczy. [przypis edytorski]
egzekwie — kościelne ceremonie pogrzebowe ze wszystkimi obrzędami a. część liturgii za zmarłych. [przypis edytorski]
egzekwie — nabożeństwo odprawiane przy trumnie zmarłego. [przypis edytorski]
egzekwie — nabożeństwo przy trumnie zmarłego. [przypis edytorski]
egzekwie — nabożeństwo żałobne. [przypis edytorski]
egzekwie — nabożeństwo za umarłych. [przypis redakcyjny]
egzekwije — dziś popr.: egzekwie. Część ceremonii pogrzebowej, modlitwa nad trumną zmarłego. [przypis edytorski]
egzekwować — tu: zastosować tortury. [przypis edytorski]
egzekwować (z łac.: exsequi) — realizować, wykonywać. [przypis edytorski]
egzekwować (z łac.) — tu: stracić, zabić. [przypis redakcyjny]
egzekwowany — tu: wykonywany. [przypis edytorski]
egzempcja (z łac. exemptio: wybranie, wyjęcie) — określenie z zapisów prawa kanonicznego, oznaczające przeniesienie (np. osoby lub całego zakonu) spod jurysdykcji jednego przełożonego kościelnego pod władzę innego, najczęściej wyżej postawionego w hierarchii. [przypis edytorski]
egzempcja (z łac.) — przywilej uwalniający od obowiązku nakazanego prawem. [przypis edytorski]
egzemplaryczny (z łac.) — mający charakter wzorca. [przypis edytorski]
egzemplarzów — dziś popr. forma D. lm: egzemplarzy. [przypis edytorski]
egzenterować (z łac). — wyjmować wnętrzności. [przypis redakcyjny]
egzenterunek — autopsja; sekcja zwłok. [przypis edytorski]
egzercerunki — ćwiczenia w robieniu bronią i w obrotach wojskowych. [przypis redakcyjny]
egzercycja (z łac. a. z fr.) — ćwiczenie, wprawka. [przypis edytorski]
egzercycja (z łac.) — ćwiczenia. [przypis edytorski]
egzercycje — ćwiczenia. [przypis edytorski]
egzercytowani — ćwiczeni. [przypis redakcyjny]
egzorbitancja — nadużycie. [przypis redakcyjny]
egzorbitować (daw. z łac.) — popełnić wykroczenie przeciw prawu; egzorbitancja (a. eksorbitancja): wybryk. [przypis edytorski]
egzorbitujący — wykraczający. [przypis redakcyjny]
egzorta — kazanie. [przypis edytorski]
egzorta — krótkie kazanie okolicznościowe. [przypis redakcyjny]
egzorta — przemowa moralizująca; tu przen.: pogróżki. [przypis redakcyjny]
egzorta (z łac. exhortatio: napominanie) — kazanie. [przypis edytorski]
egzorta (z łac. exhortatio: napomnienie) — kazanie, zwł. skierowane do młodzieży szkolnej. [przypis edytorski]
egzorta (z łac. exhortatio: napomnienie) — krótkie kazanie okolicznościowe. [przypis edytorski]
egzorty — nauki duchowne. [przypis redakcyjny]
egzuberancja (z fr. exubérance) — bujność. [przypis edytorski]
egzulować (daw.) — opuścić ojczyznę, udać się na wygnanie; tu: wygnać, wygonić. [przypis edytorski]
egzulować (z łac. exulere) — iść na wygnanie, wyjechać z kraju, emigrować. [przypis edytorski]
egzystencją — daw. forma D.; dziś: egzystencję. [przypis edytorski]
egzystencją (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: (ma w dozorze) egzystencję. [przypis edytorski]
egzystencja — codzienne życie, warunki bytowania. [przypis edytorski]
egzystencja (daw.) — pobyt, przebywanie. [przypis edytorski]
egzystencjalizm — nurt filozoficzny, charakteryzujący się rozważaniem sytuacji człowieka w zasadniczo obcej mu rzeczywistości: człowieka jako jednostki wiecznie stającej się, projektującej siebie i kształtującej się w odniesieniu do innych ludzi oraz rzeczywistości jako ustalonej, należącej do bytu; człowiek postrzegany jest jako nieposiadający z góry określonej natury, a jego istnienie jako nieuzależnione od sił i idei nadprzyrodzonych, samodzielnie budujący sens swojego życia; wśród przedstawicieli egzystencjalizmu wymienia się (choć sami zainteresowani nie zawsze zgadzali się z tym zakwalifikowaniem) filozofów i pisarzy XX w.: Martina Heideggera, Karla Jaspersa, Simone de Beauvoir, Jean-Paula Sartre'a, Martina Bubera, Franza Kafkę, Alberta Camus, Witolda Gombrowicza; nurtowi patronuje duński myśliciel okresu romantyzmu, Søren Kierkegaard. [przypis edytorski]
egzystencyj — dziś: egzystencji. [przypis edytorski]
egzystować — tu: istnieć, funkcjonować. [przypis edytorski]
egzystymacja (daw., z łac.) — ocena. [przypis edytorski]
Eh, bien! Donnez du mleko! (fr. z pol.) — No dobrze, dajcie mleka! [przypis edytorski]
Eh bien (fr.) — A więc. [przypis edytorski]
Eh bien? (fr.) — I cóż? [przypis edytorski]
eh, bien (fr.) — no cóż. [przypis redakcyjny]
Eh bien! (fr.) — no dobrze; no więc. [przypis edytorski]
Eh bien! Mame! — A więc, pani. [przypis edytorski]