Przypisy

in partibus infidelium (łac.) — w prowincjach zamieszkałych przez niewiernych; tytuł nadawany biskupom, których diecezje wyznaczone były na terenach zamieszkałych przez niewiernych, iron. o urzędnikach bez funkcji. [przypis edytorski]

in partibus (łac.) — skrócony łac. termin in partibus infidelium: w krajach niewiernych. [przypis edytorski]

in partibus opressorum (łac.) — w częściach (opanowanych przez) opresora (okupanta); wyrażenie utworzone analogicznie do „in partibus infidelium”, tj. w prowincjach zamieszkałych przez niewiernych. [przypis edytorski]

in persona (łac.) — osobiście. [przypis edytorski]

in persona (łac.) — osobiście, we własnej osobie. [przypis edytorski]

in persona (łac.) — w osobie; we własnej osobie. [przypis edytorski]

in persona (łac.) — we własnej osobie, osobiście. [przypis edytorski]

in persona (łac.) — we własnej osobie. [przypis edytorski]

in pleno (łac.) — w całości. [przypis edytorski]

in pleno (łac.) — w pełnym składzie. [przypis edytorski]

in plus (łac.) — na plus. [przypis edytorski]

in poculis (łac.) — przy kieliszku. [przypis edytorski]

in Polonia Gallos, in Gallia habitare Polonos dicas (łac.) — rzekłbyś, że w Polsce mieszkają Francuzi, a we Francji Polacy. [przypis edytorski]

in posse (łac.) — potencjalnie. [przypis edytorski]

in potentia (łac.) — potencjalnie, możliwie. [przypis edytorski]

in potentia (łac.) — potencjalnie. [przypis edytorski]

in potentia (łac.) — w mocy, możliwości. [przypis edytorski]

in potentia (łac.) — w możności, potencjalnie. [przypis edytorski]

in potentia (łac.) — w stanie możliwości, jako możliwość. [przypis edytorski]

in potentia, si non in actus (łac.) — potencjalnie, jeśli nie poprzez czyn. [przypis edytorski]

in praxi (łac.) — tu: w praktyce. [przypis edytorski]

in praxi (łac.) — w praktyce. [przypis edytorski]

in primo (łac.) — po pierwsze. [przypis edytorski]

in principio (łac.) — w zasadzie. [przypis edytorski]

in profundum malorum (łac.) — w głębokie grzechy. [przypis edytorski]

in publicum prodiret, ter se in gyrum volvebat terque stipulam a se confractam in terram proiciebat (łac.) — …wyszedł między ludzi, trzykrotnie obracał się w koło i trzykrotnie rzucał na ziemię złamany przez siebie kijek. [przypis edytorski]

in pugna navali (łac.) — w bitwie morskiej. [przypis edytorski]

in puncto puncti (łac.) — w punkcie punktu; dokładnie, precyzyjnie; właściwie. [przypis edytorski]

in puncto voluptatis (łac.) — w dziedzinie rozkoszy. [przypis edytorski]

in puris naturalibus (łac.) — w czystości stanu naturalnego. [przypis edytorski]

in quarto (łac.) — format książki wielkości 1/4 arkusza, odpowiadający mniej więcej rozmiarom dzisiejszego A4. [przypis edytorski]

in quarto (z łac.) — czwarta część; format książki wielkości 1/4 arkusza (arkusz: jednostka miary tekstu; może być arkusz autorski, drukarski, introligatorski). [przypis edytorski]

in quarto (z łac.) — o książce: w formacie arkusza złożonego na cztery. [przypis edytorski]

in quo possit intelligi, quantum restet animae (łac.) — z którego wyglądu można poznać, ile jeszcze zostaje ducha. [przypis edytorski]

in rebus musicis et musicantibus (łac.) — w rzeczach [dotyczących] muzyki i muzyków. [przypis edytorski]

in rebus psychologicis (łac.) — w sprawach psychologicznych. [przypis edytorski]

in rebus publicis (łac.) — w dziedzinie spraw publicznych. [przypis edytorski]

in rebus tacticis (łac.) — w sprawach taktyki. [przypis edytorski]

in rerum natura (łac.) — w naturze rzeczy; w naturze. [przypis edytorski]

in sacer verbo dotis (łac.) — dar (posag, wiano) w świętym [zawarty jest] słowie. [przypis edytorski]

in saecula (łac.) — na wieki. [przypis edytorski]

In saecula saeculorum, amen! (łac.) — Na wieki wieków, amen! [przypis edytorski]

In saecula saeculorum. (łac.) — na wieki wieków. [przypis edytorski]

in saecula saeculorum (łac.) — na wieki wieków. [przypis edytorski]

in secula seculorum (łac.) — na wieki wieków. [przypis edytorski]

in secundo voto (łac.) — w drugim ślubie. [przypis edytorski]

in spe (łac.) — dosł. w nadziei; przyszły, spodziewany, mający zadatki na. [przypis edytorski]

in spe (łac.) — w (oczekiwanej) przyszłości (dosł. w nadziei na). [przypis edytorski]

in spe (łac.) — w przyszłości (co do której ma się nadzieję, iż ona się spełni). [przypis edytorski]

in spe (łac.) — w przyszłości. [przypis edytorski]

in statu nascendi (łac.) — w trakcie narodzin. [przypis edytorski]

in statu nascendi (łac.) — w trakcie powstawania (dosł.: rodzenia się). [przypis edytorski]

in statu quo (łac.) — w dawnym stanie. [przypis edytorski]

in statu quo (łac.) — w niezmiennym stanie; w stanie takim jak poprzednio. [przypis edytorski]

in statutis ordinis (łac.) — tu: w statutach zakonu. [przypis edytorski]

in summa (łac.) — razem, w ogóle. [przypis edytorski]

in summa (łac.) — tu: podsumowanie. [przypis edytorski]

in summa (łac.) — tu: podsumowując. [przypis edytorski]

in summa (łac.) — w całości. [przypis edytorski]

in summa (łac.) — w sumie. [przypis edytorski]

in summo gradu (łac.) — w najwyższym stopniu. [przypis edytorski]

in suspenso (łac.) — w zawieszeniu. [przypis edytorski]

In Te Domine speravi, non confundar in aeternum (łac.) — Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu; Psalm 31. [przypis edytorski]

in tenebris (łac.) — w strachu. [przypis edytorski]

in tertio voto (łac.) — w trzecim przyrzeczeniu, ślubie. [przypis edytorski]

in toto (łac.) — w całości. [przypis edytorski]

in universo (łac.) — na całym świecie. [przypis edytorski]

in universo (łac.) — w całym świecie, w ogóle. [przypis edytorski]

in verba magistri (łac.) — na słowa nauczyciela; przen.: ślepo wierząc autorytetowi. [przypis edytorski]

in victimam (łac.) — na ofiarę. [przypis edytorski]

in vino veritas (łac.) — prawda w winie. [przypis edytorski]

in vino veritas (łac.) — w winie (jest) prawda. [przypis edytorski]

in vino veritas (łac.) — w winie [jest] prawda. [przypis edytorski]

in vino veritas (łac.) — w winie prawda. [przypis edytorski]

incertum est (łac.) — to niepewne. [przypis edytorski]

incest (z łac.) — nieczystość, kazirodztwo. [przypis edytorski]

incipiam (łac.) — rozpocznę. [przypis edytorski]

incipio, incipere (łac.) — zaczynać; tu 1 os. lp cz.przysz. incipiam: zacznę. [przypis edytorski]

incipio, incipere (łac.) — zaczynać; tu 1 os. lp cz.przysz. incipiam: zacznę, zaczynam. [przypis edytorski]

inclusive (łac.) — razem. [przypis edytorski]

incognito (łac.) — anonimowo, zatajając swą tożsamość. [przypis edytorski]

incognito (łac.) — bez podania nazwiska, zatajając swoją tożsamość. [przypis edytorski]

incognito (łac.) — bez ujawniania tożsamości. [przypis edytorski]

incognito (łac.) — skrycie, tajnie, anonimowo. [przypis edytorski]

incognito (łac.) — tu: bez ujawniania osoby sprawcy. [przypis edytorski]

incognito (łac.) — zatajenie tożsamości, nie podawanie nazwiska. [przypis edytorski]

incognito (wł., z łac. incognitus: nieznany) — zachowując anonimowość; pod przybranym nazwiskiem; skrycie, tajnie, nieoficjalnie; zatajenie swojej tożsamości. [przypis edytorski]

incognito (wł., z łac. incognitus: nieznany) — zachowywanie anonimowości; występowanie pod przybranym nazwiskiem, tajnie, nieoficjalnie; zatajenie swojej tożsamości. [przypis edytorski]

incognito (z łac.) — nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości. [przypis edytorski]

incognito (z łac.) — nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości; tu: w tajemnicy, nie zawiadamiając nikogo. [przypis edytorski]

incognito (z łac.) — ukrywając swoją tożsamość. [przypis edytorski]

incognito (z łac.) — utajenie tożsamości, anonimowość. [przypis edytorski]

incognito (z łac.) — zatajanie swojego nazwiska, tożsamości. [przypis edytorski]

incognitus (łac.) — nieznany, niepoznany. [przypis edytorski]

incola (łac.) — mieszkaniec; tu M. lm incolae: mieszkańcy. [przypis edytorski]

incolis (łac.) — mieszkańcom. [przypis edytorski]

incomparabilis (łac.) — niezrównany. [przypis edytorski]

incomptus (łac.) — nieporządny, zaniedbany, niewykwintny. [przypis edytorski]

increscunt animi, virescit volnere virtus (łac.) — zranienie wzmacnia duszę i dodaje odwagi. [przypis edytorski]

incubus (łac.) — inkub, zły duch obcujący cieleśnie z kobietami podczas ich snu (tu utożsamiony z koboldem). [przypis edytorski]