Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 485 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 5336 przypisów.
ad Apollinem (łac.) — do Apollina. [przypis edytorski]
ad astra (łac.) — do gwiazd. [przypis edytorski]
ad calendas graecas (łac.) — na greckie kalendy, przen.: na długo. [przypis edytorski]
ad calendas graecas (łac.) — przysł.: na czas nieokreślony. [przypis edytorski]
ad capessendam Rempublicam (łac.) — do troski o Rzeczpospolitą. [przypis edytorski]
ad concessionem pecuniarum (łac.) — do wydawania pieniędzy. [przypis edytorski]
ad Deum qui laetificat iuventutem meam (łac.) — do Boga, który rozwesela młodość moją (fragm. tekstu mszy katolickiej w rycie rzymskim, odmawiany przez ministrantów jako odpowiedź). [przypis edytorski]
Ad Deum qui laetificat juventutem meam (łac.) — do Boga, który rozwesela młodość moją (Ps 43, 4; fragm. tekstu mszy katolickiej w rycie rzymskim, odmawiany przez ministrantów jako odpowiedź). [przypis edytorski]
ad diabolum (łac.) — do diabła. [przypis edytorski]
ad extrema (łac.) — do ostateczności. [przypis edytorski]
ad ferendos cibos (łac.) — do noszenia pokarmów. [przypis edytorski]
ad flagellationem (łac.) — do biczowania. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — bez przygotowania. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — doraźnie, bez uprzedniego przygotowania. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — doraźnie, bez wcześniejszego przygotowania. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — doraźnie, bez wcześniejszego przygotowania. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — doraźnie. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — na poczekaniu; dosł.: do tego. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — na poczekaniu. [przypis edytorski]
ad hoc (łac.) — tymczasowo, dla zrealizowania określonego celu. [przypis edytorski]
ad hominem (łac.) — dosł. do człowieka; argument ad hominem: niemerytoryczny sposób argumentowania odnoszący tezy rozumowania do konkretnej osoby. [przypis edytorski]
ad hominem (łac.) — dosł.: do człowieka; argument ad hominem: niemerytoryczny sposób argumentowania, skierowany do konkretnego człowieka i odwołujący się do jego poglądów w celu pokazania ich sprzeczności z przedstawioną przez niego tezą. [przypis edytorski]
ad hominem (łac.) — dosł. do człowieka; argument ad hominem: niemerytoryczny sposób argumentowania, skierowany do konkretnego człowieka i odwołujący się do jego poglądów w celu pokazania ich sprzeczności z przedstawioną przez niego tezą. [przypis edytorski]
ad hominem (łac.) — dosł.: do człowieka; argument ad hominem: niemerytoryczny sposób argumentowania, skierowany do konkretnego człowieka i odwołujący się do jego poglądów w celu pokazania ich sprzeczności z przedstawioną przez niego tezą. [przypis edytorski]
ad hominem (łac.) — odnoszący się do człowieka. [przypis edytorski]
ad honores (łac.) — honorowy, niepłatny. [przypis edytorski]
ad infinitum (łac.) — do nieskończoności. [przypis edytorski]
ad infinitum (łac.) — w nieskończoność. [przypis edytorski]
ad instar (łac.) — na podobieństwo. [przypis edytorski]
ad intende (łac.) — do zapamiętania. [przypis edytorski]
ad interim (łac.) — tymczasem, póki co. [przypis edytorski]
ad Jovem (łac.) — do Jowisza. [przypis edytorski]
ad leones! (łac.) — dla lwów! [przypis edytorski]
ad limina Apostolorum (łac.) — do progów apostolskich. [przypis edytorski]
ad limina apostolorum (łac.) — do progów apostolskich (tj. do Rzymu). [przypis edytorski]
ad limina apostolorum (łac.) — dosł. do progów apostołów; przen. określenie wizyty w Stolicy Apostolskiej, tj. w Watykanie, będącym siedzibą najwyższych władz kościoła katolickiego. [przypis edytorski]
ad (łac.) — na. [przypis edytorski]
ad maioram gloriam (łac.) — dla większej chwały. [przypis edytorski]
ad maiorem Dei gloriam (łac.) — dla większej chwały bożej. [przypis edytorski]
ad maiorem Dei gloriam (łac.) — na większą chwałę Bożą. [przypis edytorski]
ad maiorem gloriam (łac.) — na większą chwałę. [przypis edytorski]
ad manes fratrum (łac.) — duchom (manom) braci. [przypis edytorski]
ad Martem (łac.) — do Marsa. [przypis edytorski]
Ad me non pertinet! (łac.) — Nie obchodzi mnie to! [przypis edytorski]
ad minimum (łac.) — co najmniej, najmniej. [przypis edytorski]
ad mitiorem et saniorem mentem (łac.) — do spokoju i zdrowego rozsądku. [przypis edytorski]
ad notam (łac.) — do pamięci. [przypis edytorski]
ad oculos (łac.) — dosł.: do oczu, przed oczy; naocznie. [przypis edytorski]
ad oculos (łac.) — naocznie. [przypis edytorski]
ad omnes praerogativas (łac.) — do wszystkich przywilejów; do wszelkiego pierwszeństwa. [przypis edytorski]
ad patres (łac.) — do ojców. [przypis edytorski]
ad patres (łac.) — dosł.: do ojców; przen.: na tamten świat. [przypis edytorski]
ad personam (łac.) — do osoby; tu: do konkretnej osoby. [przypis edytorski]
ad primum (łac.) — po pierwsze. [przypis edytorski]
ad rebelionem (z łac.) — do rebelii. [przypis edytorski]
(ad.) rectificandum (łac.) — do poprawienia. [przypis edytorski]
(ad) regnandum (łac.) — do rządzenia, do królowania. [przypis edytorski]
ad rem (łac.) — do rzeczy; argument ad rem: argument rzeczowy, odnoszący się do sedna omawianej sprawy. [przypis edytorski]
ad rem (łac.) — do rzeczy. [przypis edytorski]
Ad rivum eundem Lupus et Agnus venerant (łac.) — Nad ten sam potok przyszli Wilk i Baranek… [przypis edytorski]
(ad) ruinandum (łac.) — do niszczenia. [przypis edytorski]
ad secundum (łac.) — po drugie. [przypis edytorski]
ad specialia (łac.) — do szczegółowych. [przypis edytorski]
ad sui ipsius augendam famam (łac.) — dla zwiększenia własnej sprawy. [przypis edytorski]
ad te clamamus, flentes, gementes exules, filii Haevae (łac.) — do ciebie wołamy płaczący, jęczący wygnańcy, synowie Ewy. [przypis edytorski]
ad umbras (łac.) — między cienie zmarłych. [przypis edytorski]
ad unguem (łac.) — dosł.: do paznokcia; dokładnie, skrupulatnie, starannie. [przypis edytorski]
ad usum delphini (łac.) — dosł.: do użytku delfina, tj. francuskiego następcy tronu; ocenzurowane, ze względów moralnych, wydania klasyków łacińskich przeznaczone dla syna Ludwika XIV; ogólnie: wersje utworów przeznaczone dla dzieci i młodzieży. [przypis edytorski]
ad usum (łac.) — na użytek. [przypis edytorski]
ad usum scholarum (łac.) — na użytek uczniów. [przypis edytorski]
Ad Venerem (łac.) — do Wenus. [przypis edytorski]
ad vocem populi (łac.) — do powszechnego głosu (tj. zdania, opinii), do głosu ludu. [przypis edytorski]
adherent (łac.) — zwolennik. [przypis edytorski]
adiutant (z łac. adiutare: pomagać) — wojskowy asystujący wyższemu oficerowi, roznoszący rozkazy i spełniający inne funkcje pomocnicze. [przypis edytorski]
Adiutorium nostrum in nomine Domini… (łac.) — Wspomożenie nasze w imieniu Pana… Panie, wysłuchaj modlitwy mojej (fragm. tekstu mszy katolickiej w rycie rzymskim). [przypis edytorski]
adiuwant (z łac.) — pomocnik, pomagający. [przypis edytorski]
adjectivum cum substantivo (łac.) — przymiotnik z rzeczownikiem. [przypis edytorski]
admiracja (daw., z łac.) — podziw, uwielbienie. [przypis edytorski]
admiracja (z łac.) — podziw, uwielbienie. [przypis edytorski]
Marcel Proust, W poszukiwaniu straconego czasu, Strona Guermantes, Strona Guermantes, część pierwsza
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
admirari id est philosophari (łac.) — dziwić się to znaczy filozofować. [przypis edytorski]
admirator (łac.) — wielbiciel, entuzjasta. [przypis edytorski]
admirator (z łac.) — wielbiciel, entuzjasta. [przypis edytorski]
admirator (z łac.) — wielbiciel. [przypis edytorski]
admirować (daw., z łac.) — uwielbiać, podziwiać. [przypis edytorski]
admonicja (z łac., daw.) — przygana, upomnienie. [przypis edytorski]
admonicja (z łac.) — upomnienie. [przypis edytorski]
adolescencja (z łac.) — młodość, wiek młodzieńczy. [przypis edytorski]
adolescentia (łac.) — młodość. [przypis edytorski]
adoracja (z łac.) — okazywanie zachwytu, podziwu, uwielbienia, czci. [przypis edytorski]
adoracja (z łac.) — tu: uwielbienie. [przypis edytorski]
adoro, adorare (łac.) — czcić, szanować; tu 3. os. lp. cz. przesz. adorabat: czciła. [przypis edytorski]
adorować (z łac. adorare: błagać, czcić, wielbić modłami) — uwielbiać, zachwycać się. [przypis edytorski]
adsum (łac.) — obecna. [przypis edytorski]
adsum (łac.) — obecny. [przypis edytorski]
adultera (łac.) — cudzołożnica. [przypis edytorski]
advocatus diaboli (łac.) — adwokat diabła. [przypis edytorski]
advocatus (łac.) — adwokat, prawnik; tu: wójt. [przypis edytorski]
adwent (z łac. adventus: przyjście) — okres (zwykle czterotygodniowy, liczony kolejnymi niedzielami) poprzedzający święta Bożego Narodzenia (25 grudnia a. 6 stycznia) w kościołach chrześcijańskich. [przypis edytorski]
adwersarz (daw., z łac.) — przeciwnik, oponent. [przypis edytorski]
aediles (łac.) — edylowie, urzędnicy w staroż. Rzymie. [przypis edytorski]
