Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | hiszpański | japoński | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 5388 przypisów.
Restauracja — okres funkcjonowania odnowionej francuskiej monarchii Burbonów (1814–1830). [przypis edytorski]
Restauracja — okres w historii Francji (1814–1830) związany z powrotem na tron dynastii Burbonów. [przypis edytorski]
Restauracja — okres w historii Francji, kiedy rządziła przywrócona do władzy dynastia Burbonów (1814–1830). [przypis edytorski]
Restauracja — okres w historii Francji wyznaczony datami 1814–1830, od powrotu na tron dynastii Burbonów po upadku Napoleona I do rewolucji lipcowej. [przypis edytorski]
Restauracja — okres w historii Francji wyznaczony datami 1814–1830, od powrotu na tron dynastii Burbonów po upadku Napoleona I do rewolucji lipcowej, która ponownie obaliła ich rządy. [przypis edytorski]
restauracja Riedhof — historyczna restauracja wiedeńska. [przypis edytorski]
Restauracja — tu: przywrócenie do władzy obalonej przez Rewolucją Francuską dynastii Bourbonów (1814 po abdykacji Napoleona). [przypis edytorski]
Restauracja — zapewne mimo bezpośredniego kontekstu mowa o Restauracji we Francji: okresie w historii Francji wyznaczonym datami 1814–1830, od powrotu na tron dynastii Burbonów po upadku Napoleona I do rewolucji lipcowej, która ponownie obaliła ich rządy; gdyż Restauracja w Anglii to przywrócenie w roku 1660 władzy dynastii Stuartów. [przypis edytorski]
restauracja (z łac.) — tu: odbudowa. [przypis edytorski]
restaurator — tu: właściciel lub szef restauracji. [przypis edytorski]
restaurować (daw.) — odnawiać; dziś tylko w odniesieniu do zabytków a. dzieł sztuki. [przypis edytorski]
restaurować — daw. ogólnie: odnawiać, odświeżać; tu: regenerować, odzyskiwać (siły). [przypis edytorski]
restaurować — odbudować, odzyskać. [przypis edytorski]
restaurować — poprawić, odzyskać. [przypis redakcyjny]
restaurować (z łac.) — odbudować, przywrócić. [przypis edytorski]
rest (daw.) — ostatek. [przypis redakcyjny]
Restemburg — Rastenburg a. Rastembork, dziś: Kętrzyn. [przypis edytorski]
rest house (ang.) — zajazd, kwatery odpoczynkowe dla turystów w miejscu, gdzie nie ma hoteli. [przypis edytorski]
Restif de la Bretonne, Nicolas Edme (1734–1806) — francuski pisarz pochodzenia chłopskiego, libertyn. [przypis edytorski]
restoran (z ros.) — restauracja. [przypis edytorski]
restricta mente et corde injurato (łac.) — z restrykcją myślową i sercem nieprzysięgłym. [przypis redakcyjny]
restrictions mentales — ograniczenia mentalne (umysłu). [przypis edytorski]
restytucja — odszkodowanie, rodzaj przeprosin. [przypis edytorski]
restytucja — przywrócenie dawnego stanu; także: zwrot bezprawnie posiadanej rzeczy. [przypis edytorski]
restytucja (z łac.) — przywrócenie dawnego stanu, odtworzenie. [przypis edytorski]
restytucja (z łac. restitutio: przywrócenie) — przywrócenie dawnego stanu, odtworzenie. [przypis edytorski]
restytucja (z łac. restitutio: przywrócenie) — przywrócenie dawnego stanu, odtworzenie; tu: rekompensata, odszkodowanie. [przypis edytorski]
restytucja (z łac. restitutio: przywrócenie) — przywrócenie dawnego stanu, odtworzenie; w biologii: regeneracja. [przypis edytorski]
restytucja (z łac. restitutio: przywrócenie) — przywrócenie dawnego stanu. [przypis edytorski]
restytuować (z łac.) — przywracać, zawracać. [przypis edytorski]
resumé (fr.) — streszczenie. [przypis edytorski]
…resumpsisse — przetłumaczone w nast. zdaniu. [przypis edytorski]
resurgam (łac.) — zmartwychwstanę. [przypis edytorski]
Resurrectionis Domini (łac.) — Zmartwychwstanie Pańskie. [przypis redakcyjny]
Resurrecturi — powieść J. I. Kraszewskiego. [przypis edytorski]
Resurrekcja — Stoffelsa. [przypis redakcyjny]
Resurrexit sicut dixit (łac.) — zmartwychwstał, jak zapowiedział. [przypis edytorski]
resursa (daw.) — klub towarzyski. [przypis edytorski]
resursa (daw.) — stowarzyszenie osób jakiegoś środowiska mające na celu zabawę; także: lokal takiego stowarzyszenia. [przypis edytorski]
Resursa — dosłownie: źródło pomocy, dochodu. Nazwa związków towarzyskich oraz należących do nich lokali. — W Warszawie istniały dwie resursy: wielka, czyli Kupiecka, i Obywatelska, przy czym właśnie Resursa Obywatelska miała bardziej mieszczański charakter. [przypis redakcyjny]
resursa — klub towarzyski. [przypis edytorski]
resursa — klub towarzyski. [przypis edytorski]
resursy (daw.) — środki, zasoby; sposoby. [przypis edytorski]
resursy — [przypis edytorski]
resystencja — odparcie. [przypis redakcyjny]
resystencja — stawienia czoła. [przypis redakcyjny]
Reszke a. de Reszke — rodzeństwo śpiewaków: Jan (1850–1925, tenor), Edward (1853–1917, bas) i Józefina (1855–1891, sopran). Urodzeni w Warszawie. Koncertowali w całej Europie. [przypis edytorski]
reszoto (gw.) — rzeszoto, sito o dużych otworach. [przypis edytorski]
reszta, ale jeszcze nie całość, wyszła z druku w r. 1777 — całość ukazała się drukiem dopiero w roku 1972. [przypis edytorski]
reszta Peloponezyjczyków, z wyjątkiem Argiwów — przed Spartą było Argos najpotężniejszym państwem na Peloponezie i niechęć do Sparty oraz niezaspokojoną ambicję zachowało na zawsze. Po pokoju Nikiasza w 421 r. kończącym pierwszy okres wojny peloponeskiej Argiwowie, niezadowoleni z takiego wyniku, tworzą trójprzymierze z Argos, Mantinei (w Arkadii) i Elidy i osobno zawierają w 420 r. stuletnie przymierze z Atenami, z obowiązkiem orężnej pomocy na wezwanie atakowanego państwa. Nie wzrośli Argejczycy skutkiem tego związku w potęgę, jak się spodziewali, jednak nie złamali układu. [przypis tłumacza]
Reszta rzeczy, które Ci przesyłam, niech się dostanie Czajce (…) — sześćdziesiąt dukatów posłano Czajkowskiemu, na ręce księcia Adama w grudniu 1843 r. [przypis redakcyjny]
reszta wojska, zjadłszy śniadanie i złożywszy płynne ofiary — wódz złożył ofiarę krwawą; żołnierze przy śniadaniu wylali bogom libację jako ofiarę bezkrwawą. Do ofiar bezkrwawych należą pierwociny owoców, placki z miodem, libacje z wina, miodu, mleka lub oliwy. [przypis tłumacza]
Reszt — dziś popr.: Raszt, miasto w płn. Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do M. Kaspijskiego. [przypis edytorski]
Resztę żywiołów moich… — w tym zwrocie przebija się stara teoria Empedoklesa [filozofa greckiego z V w. p.n.e.], że wszystko, a więc i człowiek, składa się z drobnych cząstek czterech żywiołów. [przypis tłumacza]
reszty — tu: resztki, szczątki. [przypis edytorski]
retejska ziemia — od Reteum, przylądka w Troadzie. [przypis edytorski]
retejski — trojański, od przylądka Retejon (Rhoitajon) w Troadzie. [przypis edytorski]
retejski — trojański, od Reteum, przylądka w Troadzie. [przypis edytorski]
Reteum — na wybrzeżu trojańskim, gdzie był przylądek Retejon. [przypis edytorski]
retežis — grandinė, pančiai. [przypis edytorski]
retežis — grandinė. [przypis edytorski]
retman (daw.) — starszy flisak, który kierował spławem i zespołem flisaków. [przypis edytorski]
retman (daw., z niem.) — sternik, nawigator; tu: kapitan statku. [przypis edytorski]
retman — starszy flisak, kierujący spływem na rzece; tu zapewne: osoba kierująca ruchem okrętów w doku. [przypis edytorski]
retor — mówca, orator. [przypis edytorski]
retor — mówca; osoba wykształcona w zakresie logicznego i przekonywującego formułowania przemów oraz wygłaszania ich. [przypis edytorski]
retor — osoba wykształcona, by układać i wygłaszać publicznie przemowy; mówca. [przypis edytorski]
retorsio argumenti (łac.) — odwrócenie kierunku argumentu. [przypis edytorski]
retorta — naczynie laboratoryjne o długiej szyjce używane do destylacji. [przypis edytorski]
retorta — naczynie laboratoryjne. [przypis edytorski]
retorta — narzędzie laboratoryjne używane do przeprowadzania procesu destylacji. [przypis edytorski]
retorta — okrągłe naczynie używane dawniej w laboratoriach. [przypis edytorski]
retorta — rodzaj naczynia laboratoryjnego. [przypis edytorski]
retorta — rodzaj naczynia laboratoryjnego, używanego do destylacji. [przypis edytorski]
retorta (z łac.) — naczynie szklane o kształcie fajki stosowane do destylacji. [przypis edytorski]
retorty i alembik — dawne naczynia laboratoryjne używane do destylacji. [przypis edytorski]
retorycznie — σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν: „opisywali sofistycznie”. Tłumacz łaciński: sophistarum more [pominięto odpowiedniki w przekładach na niemiecki i rosyjski; red. WL]. [przypis tłumacza]
retoryka — nauka wymowy. [przypis redakcyjny]
retoryka — sztuka przemawiania i przekonywania. [przypis edytorski]
retoryka — umiejętność wysławiania się i przemawiania; także: nazwa ostatniej klasy w liceach francuskich. [przypis edytorski]
retoryki — ostatnia z pięciu klas szkoły jezuickiej. [przypis edytorski]
retor (z gr.) — orator; osoba wykształcona, by układać i wygłaszać publicznie przemowy skonstruowane zgodnie z prawidłami retoryki; mówca. [przypis edytorski]
retor z Madaury — Apulejusz z Madaury (ok. 125–po 170), rzymski filozof, retor i pisarz. [przypis edytorski]
Retra — Radogoszcz, gród plemienia Ratarów. [przypis edytorski]
retro (łac.) — z powrotem. [przypis edytorski]
retrospektywny — dokonywane po fakcie, dotyczący przeszłości. [przypis edytorski]
retrospektywny — odwołujący się do przeżyć i zdarzeń z przeszłości. [przypis edytorski]
retuszeria (daw.) — retuszerstwo, umiejętność retuszowania. [przypis edytorski]
retyrada — odwrót, ucieczka. [przypis redakcyjny]
retyradzić — cofać się, rejterować. [przypis redakcyjny]
retyrować się — rejterować, uciekać; ewakuować się, wycofywać się. [przypis edytorski]
Retz, właśc. Jean-François Paul de Gondi (1613–1679) — francuski duchowny, kardynał Retz, autor pamiętników; przytoczony cytat pochodzi z jego listu do ks. Charriera, opublikowanego w VIII tomie zbioru korespondencji wielkich pisarzy francuskich Correspondance, Édition des Grands Écrivains de la France. [przypis edytorski]
Reuel z Midianu a. Jetro — syn Ezawa i Basmat, kapłan i przywódca Midianitów; ojciec Sefory, jednej z żon Mojżesza (Rdz 36,3; Wj 2,16–18). Najprawdopodobniej Jetro było tytułem honorowym, zaś Reuel jego imieniem własnym. [przypis edytorski]
reumatyzm — choroba narządów ruchu powodująca bóle oraz zwyrodnienia i zniekształcenia stawów. [przypis edytorski]
reunion — daw. większe spotkanie towarzyskie połączone z tańcami. [przypis edytorski]
reuniony (z fr. réunion: zebranie; zjednoczenie) — zebrania towarzyskie, przyjęcia. [przypis edytorski]
reunion (z fr.: réunion) — zebranie towarzyskie; przyjęcie. [przypis edytorski]
reunion (z fr.: réunion) — zebranie towarzyskie. [przypis redakcyjny]
reunion (z fr.) — zebranie towarzyskie; przyjęcie. [przypis edytorski]
Reuter, Gabriele (1859–1941) — popularna dziewiętnastowieczna pisarka niemiecka. [przypis edytorski]