Wesprzyj Wolne Lektury 1,5% podatku — to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Wolne Lektury do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 15518 przypisów.
rozpaczny (daw.) — rozpaczliwy. [przypis edytorski]
rozparać (daw.) — rozcinać, rozpruwać. [przypis edytorski]
rozparać (daw.) — zniszczyć, rozdzielić. [przypis edytorski]
rozpatrzyć się (daw.) — rozeznać się. [przypis edytorski]
rozpędzywać (daw.) — rozpędzać, rozganiać. [przypis redakcyjny]
rozpierzchnęły (daw.) — dziś popr. forma: rozpierzchły. [przypis edytorski]
rozpierzchniony (daw.) — dziś popr.: rozpierzchnięty. [przypis edytorski]
rozpierzchniony (daw.) — rozproszony. [przypis edytorski]
rozpłakany (daw.) — zapłakany. [przypis edytorski]
rozporać (daw.) — rozpruć. [przypis edytorski]
rozporze (daw.) — rozedrze, rozpruje. [przypis edytorski]
rozporzyć (daw.) — zniszczyć. [przypis edytorski]
rozposażyć (daw.) — wyposażyć. [przypis edytorski]
rozpowiadać (daw.) — opowiadać szczegółowo. [przypis edytorski]
rozpowić (daw.) — rozwinąć z powicia; powicie: to, w co owinięto niemowlę. [przypis edytorski]
rozpuknąć a. rozpuknąć się (daw.) — pęknąć, rozpaść się. [przypis edytorski]
rozpuknąć się (daw.) — pęknąć; por. wyrażenie: śmiać się do rozpuku. [przypis edytorski]
rozradzać (daw.) — [tu:] odradzać. [przypis redakcyjny]
rozruchać (daw., gw.) — rozruszać, poruszyć. [przypis edytorski]
rozruchać (daw.) — rozruszać; tu: wzburzyć. [przypis edytorski]
rozruchane (daw., gw.) — rozruszane; ruszające się. [przypis edytorski]
rozruchany (daw.) — rozruszany, pobudzony. [przypis edytorski]
rozruszenie (daw.) — zburzenie, zniszczenie. [przypis edytorski]
rozrywać (daw.) — [tu:] rozbierać, rozważać. [przypis redakcyjny]
rozsądek (daw.) — tu: decyzja, orzeczenie, rozstrzygnięcie. [przypis edytorski]
rozsądek (daw.) — tu: wyrok, orzeczenie. [przypis edytorski]
rozsiepywać (daw.) — rozrywać. [przypis redakcyjny]
rozsuć (daw.) — rozsypać. [przypis redakcyjny]
rozsuć się (daw.) — rozsypać się. [przypis edytorski]
rozszafować (daw.) — rozdzielić, zarządzić. [przypis edytorski]
rozszerzon (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
rozterka (daw.) — spór, konflikt. [przypis edytorski]
rozterka (daw.) — spór. [przypis edytorski]
rozterk (daw.) — spór, konflikt. [przypis edytorski]
rozterk (daw.) — spór. [przypis edytorski]
roztlewać (daw.) — rozżarzyć się. [przypis edytorski]
roztoczony (daw.) — zepsuty, zgniły; por. daw. toczyć: rozkładać od wewnątrz, pożerać itp. [przypis edytorski]
roztruchan (daw.) — kielich, naczynie do picia. [przypis edytorski]
roztruchan (daw.) — tu: puchar. [przypis edytorski]
roztruchan (daw.) — wielki i bogato zdobiony kielich, puchar. [przypis edytorski]
roztrucharz (daw.) — handlarz końmi. [przypis edytorski]
roztwierać (daw.) — otwierać. [przypis edytorski]
roztworzyć (daw.) — otworzyć. [przypis edytorski]
roztworzysty (daw.) — otwarty, szeroki, rozłożysty. [przypis edytorski]
roztyrk (daw.) — rozdział, rozłam; por. dziś: rozterka. [przypis edytorski]
Rozumiecie może, com jest ślepa albo głucha (daw.) — myślicie pewnie, że jestem ślepa albo głucha. [przypis edytorski]
rozumiecież (daw.) — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy rozumiecie, czyż rozumiecie. [przypis edytorski]
rozumiecież (daw.) — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy rozumiecie, czyż rozumiecie. [przypis edytorski]
rozumienie (daw.) — tu: poszanowanie, troska. [przypis edytorski]
rozumież się (daw.) — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy rozumie się, czyż rozumie się. [przypis edytorski]
rozweselon (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
rozwierać (daw.) — dziś: otwierać. [przypis edytorski]
rozwierać (daw.) — otwierać [przypis edytorski]
rozwierać (daw.) — otwierać. [przypis edytorski]
rozwieść kontrybucyją (daw.) — położyć koniec daninom. [przypis edytorski]
rozwlokła woda (daw.) — rozwleczona, rozpostarta. [przypis redakcyjny]
rozwołać (daw.) — rozgłosić. [przypis redakcyjny]
rozwora (daw.) — element konstrukcyjny wozu chłopskiego. [przypis edytorski]
rozżarty (daw.) — zażarty, nieustępliwy. [przypis edytorski]
rozżarty (daw.) — zły, rozjuszony, wściekły. [przypis edytorski]
rozżenąć (daw.) — rozegnać. [przypis redakcyjny]
rozzuć się (daw.) — zdjąć buty. [przypis edytorski]
ruby (daw.) — gruby. [przypis redakcyjny]
ruchać (daw., gw.) — ruszać. [przypis edytorski]
ruchać (daw.) — ruszać. [przypis edytorski]
ruchać się (daw., gw.) — ruszać się, poruszać się. [przypis edytorski]
ruchać się (daw., gw.) — ruszać się. [przypis edytorski]
ruchawka (daw.) — pospolite ruszenie, żołnierze pospolitego ruszenia. [przypis edytorski]
rucho (daw.) — ruch. [przypis redakcyjny]
rucho (daw.) — suknia. [przypis redakcyjny]
ruczaj (daw., poet.) — potok, strumień. [przypis edytorski]
ruczaj (daw.) — strumień. [przypis edytorski]
ruczaj (daw.) — strumyk. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster statku. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster; tu: wiosło. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster; wiodło sterowe. [przypis edytorski]
rudel (daw.) — ster, wiosło sterowe. [przypis edytorski]
rudel (daw.; z niem. Ruder) — ster w konstrukcji statku wodnego; także: wiosło. [przypis edytorski]
rufian (daw.) — minister libidinis. [przypis edytorski]
rufian (daw.) — stręczyciel. [przypis edytorski]
ruga (daw., z łac.) — zmarszczka. [przypis redakcyjny]
rug (daw.) — rumor, hałas. [przypis redakcyjny]
rugi (daw., z łac. ruga) — fałdy, zmarszczki. [przypis redakcyjny]
rugi (daw.; z niem. Rüge: nagana, staroniem. rouge: oskarżenie) — procedura służąca kontrolowaniu ważności mandatów poselskich w sejmie. [przypis edytorski]
rumacja (daw.) — tu: ruina; od starop. rum: wolne miejsce, wolne przejście; rumowisko, gruz. [przypis edytorski]
rumacja (daw., z łac.) — przymusowe usunięcie z posiadłości, eksmisja. [przypis edytorski]
rumbarbarum (daw.) — rabarbar; korzeń rabarbaru stosowano jako środek przeczyszczający i rozwalniający. [przypis edytorski]
rum (daw.) — gruz. [przypis edytorski]
rum (daw.) — gruz, tu: pich i kamienie. [przypis edytorski]
rum (daw.) — ładownia, część statku przeznaczona do przewozu ładunku. [przypis edytorski]
rum (daw.) — nuż, dalej. [przypis redakcyjny]
rum (daw.) — nuże, dalej. [przypis redakcyjny]
rum (daw.) — rumor, hałas, zamieszanie. [przypis edytorski]
rum (daw.) — rumowisko, gruzy. [przypis redakcyjny]
rumstek (daw.) — rumsztyk, potrawa z płata wołowego mięsa. [przypis edytorski]
ruń (daw.) — wschodzące zboże; ogólnie: nisko, w zwarty sposób rosnąca roślinność. [przypis edytorski]
Rusin (daw.) — dziś: Ukrainiec, względnie Białorusin. [przypis edytorski]
Rusin (daw.) — Ukrainiec a. Białorusin. [przypis edytorski]
Rusini (daw.) — historyczna nazwa narodów wschodniosłowiańskich na ziemiach dawnej Rusi Kijowskiej, od poł. XIX w. nazywanych Ukraińcami (mieszkańcy ziem ruskich włączonych do Korony) lub Białorusinami (mieszkańcy ziem ruskich w Wielkim Księstwie Litewskim). [przypis edytorski]