Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | botanika | francuski | hiszpański | łacina, łacińskie | mitologia rzymska | niemiecki | portugalski | potocznie | rosyjski | rodzaj żeński | włoski
Według języka: wszystkie | English | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 692 przypisów.
verfluchte Pole (niem.) — przeklęty Polak. [przypis edytorski]
verfluchter (niem.) — przeklęty. [przypis edytorski]
verfluchter (z niem.) — przeklęty. [przypis edytorski]
verflucht (niem.) — przeklęty. [przypis edytorski]
verflucht, verdammt! (niem.) — przeklęty (przekleństwo). [przypis edytorski]
verflucht, verdammt (niem.) — przekleństwo: cholerny, przeklęty itp. [przypis edytorski]
Vergili — właśc. Publius Vergilius Maro (70–19 p.n.e.) poeta rzymski, autor Eneidy. [przypis edytorski]
Vergissmeinnicht (niem.) — niezapominajka. [przypis edytorski]
Vergnügungsbahnlinien (niem.) — trasy rozrywkowe. [przypis edytorski]
Verhängnisvoll (niem.) — fatalny, zgubny. [przypis edytorski]
Verhaeren, Émile (1855–1916) — belgijski poeta. [przypis edytorski]
veri gentiluomini (wł.) — prawdziwi dżentelmeni. [przypis edytorski]
veritabilis (łac.) — prawdziwy. [przypis edytorski]
veritas est in puteo (łac.) — prawda leży głęboko. [przypis edytorski]
veritas (łac.) — prawda. [przypis edytorski]
Veritas norma sui et falsi est (łac.) — prawda jest normą samej siebie i fałszu (zdanie Spinozy z dzieła Etyka w porządku geometrycznym dowiedziona). [przypis edytorski]
Veritas odium parit (łac.) — prawda rodzi nienawiść. [przypis edytorski]
veritas victi (niepopr. łac.) — prawda zwycięży (powinno być: veritas vincat). [przypis edytorski]
veritates (łac.) — prawdy. [przypis edytorski]
ver (łac.) — wiosna. [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — francuski poeta; typ poety-włóczęgi, alkoholika; jego liryki miały charakter ulotny i melancholijny, wykorzystywały muzyczność, synestezję. [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — francuski poeta, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, przedstawiciel impresjonizmu w literaturze. [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — francuski poeta, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, wybitny przedstawiciel symbolizmu. W latach 1871–1873 w burzliwym związku z młodym poetą A. Rimbaud, dla którego porzucił żonę i syna. [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — fr. poeta, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, przedstawiciel impresjonizmu w literaturze. [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — poeta fr., jeden z najwybitniejszych przedstawicieli symbolizmu. Autor książki Les poètes maudits (Poeci wyklęci), przyczynił się do popularności tego określenia. [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — poeta fr., jeden z najwybitniejszych przedstawicieli symbolizmu. Autor książki Les poètes maudits (Poeci wyklęci), przyczynił się do popularyzacji tego określenia. [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — poeta fr.; typ poety-włóczęgi, alkoholika, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, impresjonizmu i symbolizmu, jego liryki miały charakter ulotny i melancholijny, dawały prymat muzyczności nad retoryką, wykorzystywały synestezję (debiutanckie Poematy spod znaku Saturna, oryg. Poèmes saturniens; wyd. 1866); w l. 1871–1873 pozostawał w burzliwym związku z młodym poetą Arturem Rimbaud, dla którego porzucił żonę i syna, ostatecznie doszło do dramatycznego rozstania, Verlaine postrzelił Rimbauda, w wyniku czego trafił do więzienia, gdzie nawrócił się na katolicyzm (wyraz tej przemiany dał w tomie Romances sans paroles). [przypis edytorski]
Verlaine, Paul (1844–1896) — poeta fr.; typ poety-włóczęgi, alkoholika, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, impresjonizmu i symbolizmu, jego liryki miały charakter ulotny i melancholijny, dawały prymat muzyczności nad retoryką, wykorzystywały synestezję (debiutanckie Poematy spod znaku Saturna, oryg. Poèmes saturniens; wyd. 1866); w l. 1871–1873 pozostawał w burzliwym związku z młodym poetą Arturem Rimbaud, dla którego porzucił żonę i syna, ostatecznie doszło do dramatycznego rozstania, Verlaine postrzelił Rimbauda, w wyniku czego trafił do więzienia, gdzie nawrócił się na katolicyzm (wyraz tej przemiany dał w tomie Romances sans paroles). [przypis edytorski]
Verlassen, verlassen (…) Wie der Stein auf den Strassen (…) (niem.) — Opuszczony, opuszczony, opuszczony jestem. Jak kamień przydrożny opuszczony jestem. [przypis edytorski]
Vermandois, właśc. Ludwik de Bourbon, hrabia Vermandois (1667–1683) — nieślubny syn króla Ludwika XIV Burbona i Ludwiki de la Vallière; mieszkał pod opieką wuja, księcia Filipa I Orleańskiego, uważanego powszechnie za libertyna i homoseksualistę, i podobno został uwiedziony przez Filipa de Lorraine-Armagnac, najsłynniejszego z kochanków swego wuja. [przypis edytorski]
Vermeer, Johannes (1632–1675) — malarz holenderski, autor głównie scen rodzajowych; Widok Delft (ok. 1661) stanowi jeden z jego dwóch obrazów przedstawiających widoki miejskie. [przypis edytorski]
vermine de l'Europe (fr.) — robactwo Europy. [przypis edytorski]
Vermont, Mathieu-Jacques de, zwany księdzem de Vermont (1735–1806) — nauczyciel, zaufany powiernik, a także sekretarz gabinetu Marii Antoniny, żony Ludwika XVI. [przypis edytorski]
vernae (łac.) — w staroż. Rzymie: niewolnicy urodzeni w domu pana. [przypis edytorski]
Verne, Juliusz Gabriel (1828–1905) — francuski pisarz, dramaturg i działacz społeczny, uważany za jednego z prekursorów fantastyki naukowej. [przypis edytorski]
Vernes, Jacob (1728–1791) — teolog protestancki, pastor w Genewie, znany z korespondencji z Wolterem i Rousseau. [przypis edytorski]
vernünftig (niem.) — tu: rozsądne, rozumne. [przypis edytorski]
Veronese, Paolo (1528–1588) — jeden z najwybitniejszych włoskich malarzy renesansowych urodzony i tworzący w Wenecji. [przypis edytorski]
Veronese, Paolo (1528–1588) — włoski malarz renesansowy. [przypis edytorski]
Veronese, Paolo (1528–1588) — wybitny włoski malarz renesansowy. [przypis edytorski]
Verräter (niem.) — Zdrajca. Film szpiegowski Karla Rittera z 1936 r. Jak podaje Tomasz Szarota, wyświetlany też w Polsce, a w „Polsce Zbrojnej” zalecano, by obejrzeli go wszyscy, którym leży na sercu obronność kraju. [przypis edytorski]
ver sacrum (łac.) — co święte. [przypis edytorski]
verstanden (niem.) — (czy) zrozumiano. [przypis edytorski]
Verstand (niem.) — rozum. [przypis edytorski]
Verstehen sie deutsch? (niem.) — czy rozumie pan po niemiecku? [przypis edytorski]
vert d'émeraude (fr.) — zieleń szmaragdowa. [przypis edytorski]
verte folium (łac.) — odwróć kartę. [przypis edytorski]
vertige de l'hyperbole (fr.) — zawrót głowy hiperboli. [przypis edytorski]
vert Veronese (fr.) — zieleń Veronese'a. [przypis edytorski]
verum impendere vitae (łac.) — prawdą opłacić życie. [przypis edytorski]
verum (łac.) — prawda. [przypis edytorski]
verus vir (łac.) — prawdziwy mąż. [przypis edytorski]
Verweile doch, du bist so schön (niem.) — Trwaj (chwilo), jesteś tak piękna (J.W. Goethe Faust, słowa umierającego Fausta). [przypis edytorski]
Verweile doch, du bist so schön!… (niem.) — Trwaj! Jesteś tak piękna! [przypis edytorski]
very fashionable (ang.) — bardzo modny. [przypis edytorski]
very nice (ang.) — bardzo ładny, bardzo dobry, bardzo miły. [przypis edytorski]
Verzeigen Sie bitte, Herr Professor… (niem.) — Proszę mi wybaczyć, panie profesorze. To dla mnie ważne. Jestem pracownikiem „Dziennika Berlińskiego”. [przypis edytorski]
Verzeihen Sie, aber es ist ein jüdisches Geschäft (niem.) — Przepraszam pana, ale to jest sklep żydowski. [przypis edytorski]
Vesalius, Andreas, właśc. Andreas van Wesele a. André Vésale (1514–1564) — lekarz i anatom flamandzki, często uznawany za twórcę nowożytnej anatomii, w której za podstawową metodę badawczą uznał sekcję zwłok. [przypis edytorski]
vestiplica (łac.) — niewolnica (służąca) układająca szaty. [przypis edytorski]
Vestre Aker — dawniej osobna gmina, a obecnie dzielnica Oslo. [przypis edytorski]
Vestris, Gaetano (1729–1808) — wł. tancerz i choreograf, dyrektor baletu opery paryskiej. [przypis edytorski]
vetitum (łac.) — to, co zabronione; zakaz, przeszkoda, tama. [przypis edytorski]
vetitum (łac.) — zakaz; to, co zabronione. [przypis edytorski]
veto (łac.) — nie pozwalam. [przypis edytorski]
veto (łac.) — nie pozwalam; w daw. Polsce formuła zrywająca obrady. [przypis edytorski]
veto (łac.) — nie zgadzam się. [przypis edytorski]
veto (z łac. veto: nie pozwalam) — sprzeciw. [przypis edytorski]
Vettakollen — wzgórze i obszar w dzielnicy Vestre Aker w Oslo. [przypis edytorski]
vettura (wł.) — auto, pojazd. [przypis edytorski]
Veuillot, Louis (1813–1883) — francuski dziennikarz i literat, publicysta katolicki; od 1848 redaktor naczelny dziennika „L'Univers”, z którego uczynił masowe i wpływowe pismo konserwatywnego katolicyzmu. [przypis edytorski]
Veuve Cliquot, Moet et Chandon, Perier Jouet, Pol Roger — marki wytwornych szampanów. [przypis edytorski]
Vevai, Vevay — ob. Vevey, niewielkie miasto w pobliżu Lozanny. [przypis edytorski]
Vevay — ob. Vevey, niewielkie miasto w pobliżu Lozanny. [przypis edytorski]
Vevey — szwajcarskie miasto położone nad Jeziorem Genewskim. [przypis edytorski]
Via Appia — najstarsza bita droga rzymska, biegnąca na południe do Kapui, następnie aż do Brundisium; stanowiła jednocześnie aleję cmentarną Rzymu: wzdłuż niej wznosiły się pomniki grobowe i grobowce najważniejszych rodów rzymskich. [przypis edytorski]
Via Appia — najstarsza bita droga rzymska, zaczynająca się w Rzymie przy Forum Romanum, biegnąca na południe do Kapui, następnie aż do Brundisium; stanowiła jednocześnie aleję cmentarną Rzymu: wzdłuż niej wznosiły się pomniki grobowe i grobowce najważniejszych rodów rzymskich. [przypis edytorski]
via colomba — droga gołębia? [przypis edytorski]
via crucis (łac.) — droga krzyżowa. [przypis edytorski]
Via delle Vite — historyczna ulica rzymska. [przypis edytorski]
Via de'Pontefici a. Via dei Pontefici — historyczna ulica rzymska. [przypis edytorski]
via dolorosa (łac.) — dosł.: droga cierpienia; droga krzyżowa. [przypis edytorski]
via eminentiae (łac.) — drogą przewyższania. [przypis edytorski]
via facti (łac.) — drogą faktów dokonanych. [przypis edytorski]
via facti (łac.) — drogą faktu (dokonanego). [przypis edytorski]
via (łac.) — przez, poprzez. [przypis edytorski]
via lactea (łac.) — droga mleczna. [przypis edytorski]
via media (łac.) — droga środkowa; tradycyjne określenie filozoficznej zasady umiarkowania, unikania skrajności. [przypis edytorski]
via negationis (łac.) — przez negację, drogą zaprzeczenia. Termin odnosi się do reguł definiowania Boga, zaproponowanych przez Tomasza z Akwinu: via negationis (negatywna) i via eminentiae (pozytywna). Tomasz z Akwinu a. Akwinata (ok. 1225–1274) włoski filozof scholastyczny, teolog i dominikanin. [przypis edytorski]
Vibert, Jehan Georges (1840–1902) — francuski malarz akademicki. [przypis edytorski]
Vicenza — miasto i gmina w płn.-wsch. Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Vicenza. [przypis edytorski]
vice-rex (łac.) — wicekról. [przypis edytorski]
vice-rex (łac.) — wicekról, zastępujący króla. [przypis edytorski]
vice versa (łac.) — na odwrót. [przypis edytorski]
vice versa (łac.) — na wzajem. [przypis edytorski]
vice versa (łac.) — odwrotnie, na odwrót, wzajemnie. [przypis edytorski]
vicit (łac.; 3 os. lp) — zwyciężył. [przypis edytorski]
Vico, Giambattista (1668–1744) — włoski filozof, historiozof i myśliciel społeczny; prekursor nowoczesnego historyzmu i teorii rozwoju społecznego. Dzieje społeczeństwa rozpatrywał jako proces przebiegający przez trzy cykle: od epoki bogów, przez epokę bohaterów, po epokę ludzi. Autor Nauki nowej (1725). [przypis edytorski]
vicolo (wł.) — aleja. [przypis edytorski]
vicomte (fr.) — wicehrabia. [przypis edytorski]