Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 425 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

Lament XVI → ← Lament XIV

Spis treści

      Jan KochanowskiLamentsLament XVtłum. Dorothea Prall

      Golden-locked Erato[1], and thou, sweet lute,
      The comfort of the sad and destitute,
      Calm thou my sorrow, lest I too become
      A marble pillar shedding through the dumb
      But living stone my almost bloody tears,
      A monument of grief for coming years.
      For when we think of mankind's evil chance
      Does not our private grief gain temperance?
      Unhappy mother[2] (if 'tis evil hap
      We blame when caught in our own folly's trap)
      Where are thy sons and daughters, seven each,
      The joyful cause of thy too boastful speech?
      I see their fourteen stones, and thou, alas,
      Who from thy misery wouldst gladly pass
      To death, dost kiss the tombs, O wretched one,
      Where lies thy fruit so cruelly undone.
      Thus blossoms fall where some keen sickle passes
      And so, when rain doth level them, green grasses.
      What hope canst thou yet harbor in thee? Why
      Dost thou not drive thy sorrow hence and die?
      And thy swift arrows, Phoebus[3], what do they?
      And thine unerring bow, Diana[4]? Slay
      Her, ye avenging gods, if not in rage,
      Then out of pity for her desolate age.
      A punishment for pride before unknown
      Hath fallen: Niobe is turned to stone,
      And borne in whirlwind arms o'er seas and lands,
      On Sipylus[5] in deathless marble stands.
      Yet from her living wounds a crystal fountain
      Of tears flows through the rock and down the mountain,
      Whence beast and bird may drink; but she, in chains,
      Fixed in the path of all the winds remains.
      This tomb holds naught, this woman hath no tomb:
      To be both grave and body is her doom.



      Erato — the Muse of lyric poetry. [przypis edytorski]


      Unhappy mother — Niobe, cf. Lament IV. [przypis edytorski]


      Phoebus — Apollo, Greek god of sun. [przypis edytorski]


      Diana — Roman goddess of the moon, the hunt, and chastity; her Greek counterpart is Artemis. [przypis edytorski]


      Sipylus — a mountain often mentioned in Greek mythology, presently Mount Spil in Turkey. [przypis edytorski]

      Proszę czekać…