Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 404 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Informacje o nowościach

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail.

x
Lament VII → ← Lament V

Spis treści

      Jan KochanowskiLamentsLament VItłum. Dorothea Prall

      Dear little Slavic Sappho[1], we had thought,
      Hearing thy songs so sweetly, deftly wrought,
      That thou shouldst have an heritage one day
      Beyond thy father's lands: his lute to play.
      For not an hour of daylight's joyous round
      But thou didst fill it full of lovely sound,
      Just as the nightingale doth scatter pleasure
      Upon the dark, in glad unstinted measure.
      Then Death came stalking near thee, timid thing,
      And thou in sudden terror tookest wing.
      Ah, that delight, it was not overlong
      And I pay dear with sorrow for brief song.
      Thou still wert singing when thou cam'st to die;
      Kissing thy mother, thus thou saidst good-bye:
      «My mother, I shall serve thee now no more
      Nor sit about thy table's charming store;
      I must lay down my keys to go from here,
      To leave the mansion of my parents dear.»
      This and what sorrow now will let me tell
      No longer, were my darling's last farewell.
      Ah, strong her mother's heart, to feel the pain
      Of those last words and not to burst in twain.

      Przypisy

      [1]

      Sappho (c. 612 BC–c. 570 BC) — a female Greek lyric poet. [przypis edytorski]

      Close
      Please wait...
      x