Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.


Na stałe wspiera nas 403 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców.


Dołącz do darczyńców! Przyjaciele Wolnych Lektur zyskują wcześniejszy dostęp do nowych publikacji!
Potrzebujemy Twojej pomocy!

TAK, wpłacam
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Informacje o nowościach

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail.

x
Ajudah → ← Góra Kikineis

Spis treści

    1. Historia: 1
    2. Przemijanie: 1
    3. Ruiny: 1
    4. Śmierć: 1

    Adam MickiewiczSonety krymskieRuiny zamku w Bałakławie[1][2]

    Historia, Przemijanie, RuinyTe zamki, połamane w zwaliska bez ładu,
    Zdobiły cię i strzegły, o niewdzięczny Krymie!
    Dzisiaj stérczą na górach jak czaszki olbrzymie,
    W nich gad mieszka, lub człowiek podléjszy od gadu.
    Szczeblujmy[3] na wieżycę, szukam herbów śladu;
    Jest i napis, tu może bohatéra imię,
    Co było wojsk postrachem, w zapomnieniu drzymie,
    Obwinione jak robak liściem winogradu.
    Tu Grek dłutował w murach ateńskie ozdoby,
    Stąd Italczyk Mongołom narzucał żelaza,
    I mekkański przybylec nucił pieśń namaza.
    ŚmierćDziś sępy czarném skrzydłem oblatują groby,
    Jak w mieście, które całkiem wybije zaraza,
    Wiecznie z baszt powiewają chorągwie żałoby.

    Przypisy

    [1]

    Nad zatoką tego imienia stoją gruzy zamku, zbudowanego niegdyś przez Greków, przychodniów z Miletu. Później Genueńczycy wznieśli na tem miejscu twierdzę Cembalo. [przypis autorski]

    [2]

    Bałakława jest to małe miasteczko, wciśnięte między góry, o zatoce rozlewającej się wąską szyją między dwoma skałami. Na jednej z nich wznoszą się rozwaliny zamku obronnego, którego mury spuszczają się ze skały aż na sam brzeg morza. Wznieśli go najpierw Grecy, odbudowali i na stopie groźnej potęgi postawili następni panowie Bałakławy, Wenecjanie, później Genueńczycy, którzy też pierwotną nazwę zatoki Symbolon przekształcili na Cembalo a później na Bellachiave (Piękny klucz), co Tatarzy przerobili po swojemu na Bałakławę. W r. 1475 wypędzili Turcy Genueńczyków i zajęli pod swoje panowanie Bałakławę. Po nich zawładnęli w 1524 r. Krymem Tatarzy i dzierżyli go aż do zajęcia tej krainy przez Rosję w r. 1783, po zrzeczeniu się tronu przez ostatniego chana Schachin–Giraja. [przypis redakcyjny]

    [3]

    Szczeblujmy — wyraz stworzony przez Trembeckiego, a przez Mickiewicza, wielbiciela jego języka, powtórnie użyty w znaczeniu wstępowania na wyższe stopnie. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...
    x