Wesprzyj

Wspieraj Wolne Lektury

x

Spis treści

    1. Kondycja ludzka: 1
    2. Przemijanie: 1
    3. Ruiny: 1

    Adam MickiewiczSonety krymskieBakczysaraj[1][2]

    1

    RuinyJeszcze wielka, już pusta Girajów dziedzina[3]!

    Zmiatane czołem baszów ganki i przedsienia,

    Sofy, trony potęgi, miłości schronienia,

    Przeskakuje szarańcza, obwija gadzina.

    5

    Skroś okien różnofarbnych powoju roślina,

    Wdzierając się na głuche ściany i sklepienia,

    Zajmuje dzieło ludzi w imię przyrodzenia

    I pisze Baltasara głoskami: RUINA.[4][5]

    W środku sali wycięte z marmuru naczynie;

    10

    To fontanna haremu[6], dotąd stoi cało

    I perłowe łzy sącząc, woła przez pustynie:

    Kondycja ludzka, PrzemijanieGdzież jesteś, o miłości, potęgo i chwało!

    Wy macie trwać na wieki, źródło szybko płynie,

    O hańbo! wyście przeszły, a źródło zostało.

    Przypisy

    [1]

    W dolinie, otoczonej ze wszech stron górami, leży miasto Bakczysaraj, niegdyś stolica Girajów, chanów krymskich. [przypis autorski]

    [2]

    Bakczysaraj (Pałac ogrodów), gniazdo i skarbnica tatarszczyzny, leży w kotlinie przerżniętej rzeczki Czuruk–su (Zatęchła woda), podobny położeniem do czeskiego Karlsbadu. Na końcu głównej ulicy wznosi się fantastyczny pałac chanów, o kolorowych oknach, osłoniętych bukietami liści. W niszach ciągną się kamienne, ławy, jakby podsienia, gdzie interesanci małej rangi wyczekiwali na przejście księcia. Na parterze głównego korpusu pałacowego, w przedpokoju sali sądowej, znajduje się słynna Selsebil, czyli Fontanna łez. Składa się ona z wielu kamiennych zbiorników, piętrzących się w kształcie piramid. Urocza kaskada spada z najwyższego basenu w następny, i ściekając tak kolejno z jednego w drugi, w coraz to subtelniejszych strugach, spada wreszcie w ostatnią jakby kroplami łez. Stąd nazwa tego zabytku… Na pustym rozdrożu rozchodzących się uliczek, na nierównym placyku poza obrębem dworca, stoi wielka, okrągła, kopułą zakończona kaplica, z krzyżem w półksiężycu. To grób M. Potockiej, legendarnej branki polskiej, której poeta poświęci osobny sonet. Z jej pamięcią związane są w Bakczysaraju: kapliczka z krzyżem zatkniętym w półksiężyc, owa fontanna i mauzoleum. Zaraz za meczetem wznosi się okrągła budowa z kopułą. Tam pod grobowcami z marmuru spoczywają popioły zmarłych chanów (Rzętkowski). [przypis redakcyjny]

    [3]

    Girajów dziedzina — dynastia chanów tatarskich, panująca w Krymie od r. 1479, kiedy sułtan turecki Mahomet II osadził na tronie Mengli–Gireja. [przypis redakcyjny]

    [4]

    I pisze Baltasara głoskami »Ruina« — „Tejże godziny wyszły palce ręki człowieczej, które pisały przeciwko świecznikowi na ścianie pałacu królewskiego, a król (Baltasar) widział część ręki, która pisała. Proroctwo Danielowe V, 5, 25, 26, 27, 28. [przypis autorski]

    [5]

    „A toć jest — powiada dalej Biblia — pismo, które jest rozłożone: Mene, Thekel, Ufarsin, co prorok Daniel wytłumaczył królowi: policzone, zważone, rozdarte”. Baldasar, Belsarzar, zwany także Baltasarem, ostatni król babiloński. [przypis redakcyjny]

    [6]

    harem — wyraz arabskiego pochodzenia, oznacza u Turków i Tatarów mieszkanie niewiast, niedostępne dla nikogo obcego. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...