Chcemy, aby każde dziecko w Polsce miało wygodny i bezpłatny dostęp do lektur szkolnych - zróbmy to razem! Wspieraj Wolne Lektury stałą wpłatą

Dorzucam się!
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x
Jak się pościelesz, tak się wyśpisz → ← Daj pokój

Spis treści

      Wincenty KorotyńskiCzem chata bogata, tem radaSwaty

      1
      Po cisowym moście
      Jadą, jadą goście!
      Trza powitać
      I zapytać:
      5
      A dokąd? a ktoście?
      Znam[1] ja, kto to jedzie
      Zgrai tej na przedzie,
      Kto to do mnie
      Tak nieskromnie
      10
      Tatarszczyznę wiedzie.
      Biały stół nakryję,
      Białą twarz umyję,
      Włos popieszczę,
      W bisior[2] jeszcze
      15
      Przyozdobię szyję…
      Całą wraz gromadą
      Na podwórko wjadą.
      Nie kryj żwawie
      Się w rękawie:
      20
      Znam twą klaczę gniadą!
      Jakbym ich nie znała,
      Jakby nie widziała,
      Na uboczy
      Spuszczę oczy,
      25
      Nadąsana cała.
      On „dobry dzień” powie;
      A siwi swatowie
      Dziwną zrzędą
      Nudzić będą
      30
      Jak im śni się w głowie:
      Że są posłannicy
      Szukać popielicy[3],
      Co kryjomu
      Uszła z domu
      35
      Do naszej świetlicy…
      Dość tumanić, swacie,
      W poświęconej chacie:
      Rozumiemy,
      Dobrze wiemy,
      40
      Kogo wy szukacie! …
      Otoż i na dworze! …
      Boże, mój Ty Boże!
      Co ja zrobię
      W ciężkiej dobie? …
      45
      Najlepiej — w komorze!

      Przypisy

      [1]

      znać (daw.) — wiedzieć. [przypis edytorski]

      [2]

      bisior — wiejskie dziewice na Litwie nazywają bisiorem rodzaj lśniących, dętych z metalu, a wątłych jak pajęczyna, paciorek. [przypis autorski]

      [3]

      popielica — gatunek gryzonia. [przypis edytorski]

      Zamknij
      Proszę czekać…
      x