Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Wspólnie budujemy najpopularniejszą bibliotekę internetową w Polsce.

Dzięki Twojej wpłacie uwolnimy kolejną książkę. Przeczytają ją tysiące dzieciaków!


Dorzucisz się?

Jasne, dorzucam się!
Tym razem nie, chcę przejść do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Do swojej świty → ← Wicinnik na wiosnę

Spis treści

    1. Łzy: 1
    2. Matka: 1
    3. Miłość: 1
    4. Ojciec: 1
    5. Praca: 1
    6. Śmierć: 1

    Wincenty KorotyńskiCzem chata bogata, tem radaSierota

    Ani u mnie siwe woły,
    Jak sokoły,
    Ani owiec z białą wełną
    U mnie pełno,
    I w gumienku[1], i w komorze
    Żal się Boże!
    Nikt nie puka w moje wrota:
    Bom sierota.
    Ojciec, Matka, ŚmierćW żółtym piasku ojciec leży
    Na wybrzeży;
    Matka ojca nie przeżyła —
    I mogiła
    Zasypała jej powieki
    Na wiek wieki[2];
    Mną niedoli wicher miota:
    Bom sierota.
    ŁzyWpośród obcych zła godzina!
    Jak kalina
    Przezroczystą rosą z rana
    Posypana,
    Gdy się w wiotkiej jej gałęzi
    Ptak uwięzi,
    Ronię rosę — łzy żywota:
    Bom sierota.
    Rówiennice[3] płochą[4] zgrają
    Mnie mijają; —
    Na nich lama[5] lśni zuchwale
    I korale,
    Powiązane wstążką włosy
    Rusej[6] kosy[7];
    Na mnie jeno[8] ruta złota:
    Bom sierota.
    Innej wolno pobiec z pola,
    Gdzie swawola,
    Gdzie z nią chłopak ukochany
    Wiedzie tany;
    Ja go ujrzę raz w niedzielę
    Lub na dziele[9],
    1 obmowa już grzechota:
    Bom sierota.
    Boże, Boże! co im szkodzi,
    Żeśmy… młodzi?
    Że nam trochę serce boli
    Z dobrej woli?
    Że pomożem sobie w trudzie?…
    Ej ci ludzie!
    Jaka krzywda?… nie dziwota:
    Bom sierota.
    Niechże sobie dobrych ludzi
    Potwarz trudzi!
    Gdy pod wieńcem młodzi staną —
    Zaprzestaną,
    I do czarki się przysiędą,
    Sławić będą,
    Że mnie zdobi praca, cnota:
    Bom sierota.
    Praca, MiłośćChoć za całe z Niebios wiano[10]
    Trud nam dano —
    Czyż nie dosyć, zdrowe ręce,
    Przy piosence
    I przy lubym, co mnie schroni
    Od złej toni[11]?…
    O! nie będziem darli kota[12]:
    Bom sierota.

    Przypisy

    [1]

    gumno — budynek gospodarczy, służący do przechowywania zboża przed wymłóceniem go. [przypis edytorski]

    [2]

    na wiek wieki — dziś popr.: na wiek wieków. [przypis edytorski]

    [3]

    rówiennica — dziś: rówieśnica. [przypis edytorski]

    [4]

    płochy (daw.) — niestały. [przypis edytorski]

    [5]

    lama — tkanina jedwabna przetykana złotą lub srebrną nicią. [przypis edytorski]

    [6]

    rusy (daw, gw.) — (o włosach) jasny. [przypis edytorski]

    [7]

    kosa (daw.) — warkocz. [przypis edytorski]

    [8]

    jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski]

    [9]

    dzieło — litewski regionalizm oznaczający pańszczyznę. [przypis edytorski]

    [10]

    wiano — posag. [przypis edytorski]

    [11]

    toń (daw.) — nieszczęście. [przypis edytorski]

    [12]

    darzeć kota — kłócić się. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...