Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | liczba mnoga | mitologia grecka | niemiecki | potocznie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 82 przypisów.
dąć (daw.; tu 3 os., lm: dmąć) — dmuchać. [przypis redakcyjny]
daj to, że (daw.) — przypuśćmy, że. [przypis redakcyjny]
dank (daw.) — podziękowanie, wdzięczność. [przypis redakcyjny]
dank (daw.) — [tu:] chwała. [przypis redakcyjny]
dank (daw., z niem.) — [tu:] chwała. [przypis redakcyjny]
da Pan Bóg (daw.) — oby dał Pan Bóg, jeśli Pan Bóg pozwoli. [przypis redakcyjny]
darda (daw.) — broń piechoty, włócznia, oszczep. [przypis redakcyjny]
darda (daw.) — włócznia. [przypis redakcyjny]
darski (daw.) — dzielny, dziarski. [przypis redakcyjny]
dawić (daw.) — dusić. [przypis redakcyjny]
deka (daw.) — pokrowiec, osłona. [przypis redakcyjny]
deklarują i obiecują (daw.) — znaczenie nieosobowe; dziś: deklarowano i obiecywano. [przypis redakcyjny]
delara (daw.) — delia, płaszcz. [przypis redakcyjny]
delia (daw.) — suknia z opończą. [przypis redakcyjny]
delicje (daw.) — rozkosze. [przypis redakcyjny]
dobra myśl (daw.) — wesołość [przypis redakcyjny]
dobra myśl (daw.) — wesołość. [przypis redakcyjny]
dobra myśl (daw.) — zabawa. [przypis redakcyjny]
dobra myśl (daw.) — zabawa; [radość]. [przypis redakcyjny]
dobrze (daw.) — omal. [przypis redakcyjny]
dodać serca (daw.) — dodać odwagi. [przypis redakcyjny]
do dnia (daw.) — o świcie. [przypis redakcyjny]
dogoda (daw.) — wygoda. [przypis redakcyjny]
dojeżdżacz (daw.) — członek służby łowieckiej, osoba ścigająca z chartami i ogarami zwierzynę podczas polowania. [przypis redakcyjny]
do kluby (daw.) — do równowagi. [przypis redakcyjny]
dokonać* (daw.) — położyć kres. [przypis redakcyjny]
doległość (daw.) — cierpienie, dolegliwość. [przypis redakcyjny]
domostwo (daw.) — dom, rodzina. [przypis redakcyjny]
donatywy (daw., z łac.) — żołd obiecany w darze, dodatkowy. [przypis redakcyjny]
do podobieństwa (daw.) — prawdopodobne. [przypis redakcyjny]
dośpieć (daw.) — zdążyć. [przypis redakcyjny]
dosuży (daw.) — dorodny. [przypis redakcyjny]
dosuży koń (daw.) — silny koń. [przypis redakcyjny]
do upaści (daw.) — do upadłego. [przypis redakcyjny]
dowcip (daw.) — rozum, inteligencja, talent. [przypis redakcyjny]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis redakcyjny]
dowcip (daw.) — rozum, rozsądek. [przypis redakcyjny]
dowcip (daw.) — umysł, mózg. [przypis redakcyjny]
do znaku (daw.) — do cna, zupełnie. [przypis redakcyjny]
drożyć (daw.) — drążyć. [przypis redakcyjny]
drużyć (daw., reg.) — drążyć. [przypis redakcyjny]
drżeń (daw.) — rdzeń. [przypis redakcyjny]
drzewiany (daw.) — drewniany. [przypis redakcyjny]
drzewiany (daw., gw.) — drewniany. [przypis redakcyjny]
drzewo (daw., pot.) — kopia husarska. [przypis redakcyjny]
duchna (daw.) — pierzyna. [przypis redakcyjny]
dufać (daw.) — ufać, wierzyć, pokładać nadzieję. [przypis redakcyjny]
dumca (daw.) — pyszałek; postępowaniem takim zasłynął później Tyzenhaus, podskarbi wielki litewski za Stanisława Augusta (upadł w r. 1780). [przypis redakcyjny]
durny (daw.) — głupi, szalony. [przypis redakcyjny]
durny (daw.) — szalony. [przypis redakcyjny]
durować (daw.) — szaleć. [przypis redakcyjny]
duszą kichnąć (daw., pot.) — umrzeć. [przypis redakcyjny]
dusza* (daw.) — w znaczeniu: „żywe stworzenie”; dawniej duszami nazywano ludzi, np. szlachcic posiadał wieś z określoną ilością dusz, czyli chłopów; jedną (…) duszą (…) ubyło: z jedną duszą ubyło. Jerzy Axer przekonująco dowodził, że jest to niejako odpowiedź na cytat z listu, który otrzymał Cicero od swojego przyjaciela Serwiusza Sulpicjusza. Przyjaciel pytał Cycerona cierpiącego po śmierci córki Tulii: „in unius (Jedną) mulierculae animula (maluczką duszą) [si] iactura facta est (ubyło), tanto opere [commoveris] (tak wiele)?”. Postać i dzieło Cycerona są ważne również w Trenie XVI i XIX. [przypis redakcyjny]
dutepas (daw.) — ucieczka. [przypis redakcyjny]
dużo (daw.) — silnie, moc. [przypis redakcyjny]
dużość (daw.) — siła, moc. [przypis redakcyjny]
duższy (daw.) — silny; najduższy: najsilniejszy. [przypis redakcyjny]
duży (daw.) — silny; [duższy: silniejszy]. [przypis redakcyjny]
duży (daw.) — silny; najduższy: najsilniejszy. [przypis redakcyjny]
duży (daw.) — silny; najduższy: najsilniejszy [przypis redakcyjny]
duży (daw.) — silny; [najduższy: najsilniejszy]. [przypis redakcyjny]
duży (daw.) — silny; najduższy: najsilniejszy. [przypis redakcyjny]
duży (daw.) —- silny; [najduższy: najsilniejszy]. [przypis redakcyjny]
duży (daw.) — silny. [przypis redakcyjny]
duży (daw.) — silny. [przypis redakcyjny]
dwujętne miechy (daw.) — miechy z dwiema rękojeściami, drążkami. [przypis redakcyjny]
dyjasek (daw.) — diabeł. [przypis redakcyjny]
dyktam (daw.) — ziele lecznicze. [przypis redakcyjny]
dyktownie (daw.) — dychtownie, szczelnie. [przypis redakcyjny]
dypsas (daw.) — wąż jadowity. [przypis redakcyjny]
dzianet (daw.) — rumak. [przypis redakcyjny]
dziardyn (daw., z wł.) — ogród. [przypis redakcyjny]
dziatki (daw.) — dzieci. [przypis redakcyjny]
dzięgi (daw., z rus.) — monety. [przypis redakcyjny]
dziecek (daw.) — 2. przypadek [D.] lm od: dziecko; [dziś: dzieci]. [przypis redakcyjny]
dziecka (daw.) — 4. przypadek [tj. B.] lm [od M.lp: dziecko]. [przypis redakcyjny]
dzieją komu (daw.) — [tu:] nazywają. [przypis redakcyjny]
dziewięsiel (daw.) — olbrzym, gigant. [przypis redakcyjny]
dziewierz (daw.) — brat męża, szwagier. [przypis redakcyjny]
dziewosłębić (daw.) — swatać. [przypis redakcyjny]
dziryt (daw.) — włócznia. [przypis redakcyjny]
dzyngi (daw.) — talerze (instrument perkusyjny). [przypis redakcyjny]