Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | astronomia | biologia, biologiczny | chemiczny | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | portugalski | potocznie | przestarzałe | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | starożytny | turecki | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 2148 przypisów.
eklektyczny — łączący elementy różnych stylów. [przypis edytorski]
eklektyczny — łączący w całość elementy zaczerpnięte z różnych stylów lub doktryn. [przypis edytorski]
eklektyk — twórca lub myśliciel łączący w całość elementy zaczerpnięte z różnych stylów lub doktryn. [przypis edytorski]
eklektyk — zwolennik eklektyzmu, łączenia w jedną całość elementów zaczerpniętych z różnych stylów, często niezgodnych ze sobą. [przypis edytorski]
eklektyzm — łączenie w jedną całość elementów zaczerpniętych z różnych stylów, często niezgodnych ze sobą. [przypis edytorski]
eklezja (gr.: zgromadzenie) — w starożytnej demokracji ateńskiej: Zgromadzenie Ludowe, zgromadzenie obywateli, będące najwyższą władzą w państwie; w chrześcijaństwie: Kościół jako zgromadzenie wyznawców. [przypis edytorski]
Eklezjasta a. Kohelet — tradycyjne określenie autora biblijnej Księgi Koheleta, zwanej też Księgą Eklezjastesa lub Księgą Kaznodziei Salomona, zawierającej rozważania nad sensem ludzkiego życia. [przypis edytorski]
eklezjastyczny — związany z Kościołem, kościelny. [przypis edytorski]
Eklezjastyk, łac. Ecclesiasticus — wg Wulgaty autor biblijnej księgi noszącej polski tytuł Księgi Mądrości Syracha. [przypis edytorski]
eklipsować — znikać, usuwać się. [przypis edytorski]
ekliptyka — płaszczyzna orbity Ziemi. [przypis edytorski]
ekloga — sielanka; pieśń opiewająca życie pasterskie. [przypis edytorski]
ekloga — sielanka (rodzaj utworu poetyckiego). [przypis edytorski]
ekloga — sielanka, rodzaj utworu poetyckiego ukazujący wyidealizowane życie wiejskie. [przypis edytorski]
ekloga (z łac.) — gatunek lit., utwór ukazujący wyidealizowane życie wiejskie; sielanka, idylla. [przypis edytorski]
ekonoma — w wydaniu z 1816 r. zamiast tego jest: komisarza, plenipotenta. [przypis edytorski]
ekonom — dawniej zarządca majątku ziemskiego. [przypis edytorski]
ekonomia — gospodarność, umiejętność gospodarowania. [przypis edytorski]
ekonomia — majątki ziemskie, z których dochód przeznaczono na potrzeby króla i dworu. [przypis edytorski]
ekonomika — tu: gospodarka. [przypis edytorski]
ekonom — nadzorca prac rolnych w dawnych majątkach ziemskich. [przypis edytorski]
ekonom — nadzorca prac rolnych w dawnym majątku ziemskim. [przypis edytorski]
ekonomować (daw.) — pracować jako ekonom, nadzorca prac rolnych w majątku ziemskim. [przypis edytorski]
ekonomski — od: ekonom (nadzorca prac rolnych w dawnych majątkach ziemskich). [przypis edytorski]
ekonom — w dawnych majątkach ziemskich nadzorca prac rolnych. [przypis edytorski]
ekrazyt — materiał wybuchowy, mieszanina kwasu pikrynowego, pikrynianu amonu, trinitrokrezoli i soli amonowych tychże. [przypis edytorski]
ekrazytówka (wojsk.) — pocisk wybuchający od uderzenia, wypełniony ekrazytem (materiałem wybuchowym o właściwościach kruszących). [przypis edytorski]
eksakcja (z łac.) — pobór, ściąganie podatków. [przypis edytorski]
eksamit (starop.) — aksamit. [przypis edytorski]
ekscelentny (z łac.) — wyborny, znakomity, doskonały. [przypis edytorski]
ekscelsiory (żart., z łac.) — wyżyny, szczyty. [przypis edytorski]
ekscentryczność (astr.) — parametr orbity określający wielkość odchylenia jej kształtu od idealnego koła. [przypis edytorski]
ekscentryczność — dziwactwo, odbieganie od przyjętych zwyczajów towarzyskich. [przypis edytorski]
ekscepcja (daw., z łac. exceptio) — wyjątek. [przypis edytorski]
ekscepcja (daw., z łac.) — wyjątek. [przypis edytorski]
ekscepcja (z łac.) — wyjątek. [przypis edytorski]
ekscerpt (przestarz.) — wyciąg z dokumentu lub książki. [przypis edytorski]
ekscesa — dziś popr.: ekscesy. [przypis edytorski]
ekscytans (z łac.) — środek pobudzający. [przypis edytorski]
ekscytarz — czynnik pobudzający. [przypis edytorski]
ekscytować — tu: pobudzać do działania, ponaglać. [przypis edytorski]
ekscytujący — wzbudzający duże emocje i zaciekawienie. [przypis edytorski]
eksdywizja — podział obciążonego długami majątku pomiędzy wierzycieli. [przypis edytorski]
eksenterować (daw.) — dokonać sekcji zwłok. [przypis edytorski]
eksepcja (daw., z łac.) — wyjątek. [przypis edytorski]
ekshalacja (z łac. exhalatio: wydychanie) — wyziewy, tu: promieniowanie. [przypis edytorski]
ekshalacje — wyziewy. [przypis edytorski]
ekshibicja (z łac.) — obnażanie, wystawianie na pokaz. [przypis edytorski]
ekshibicja (z łac.) — obnażanie, wystawianie na pokaz. [przypis edytorski]
ekshortacje (z łac. exhortatio: napomnienie) — tu: egzorty, modlitwy za konających a. za zmarłych. [przypis edytorski]
eks-jezuita — król Jan Kazimierz, po dwóch latach nowicjatu w zakonie jezuitów, mimo braku święceń kapłańskich w 1646 r. został mianowany przez papieża kardynałem. Zrezygnował z tej godności, kiedy został królem i poślubił wdowę po bracie, królową Marię Ludwikę Gonzagę. [przypis edytorski]
eks-jezuita Rotalier — jezuita nazwiskiem Prost, zamieszany w sprawę długów zaciągniętych przez La Valetta, usunął się do Dole we wsch. Francji, gdzie zamieszkał pod nazwiskiem Rotalier (Wolter, La guerre civile de Geneve). [przypis edytorski]
eks-kardynał w koronie — król Jan Kazimierz, po dwóch latach nowicjatu w zakonie jezuitów, mimo braku święceń kapłańskich w 1646 r. został mianowany przez papieża kardynałem. Zrezygnował z tej godności, kiedy został królem i poślubił wdowę po bracie, królową Marię Ludwikę Gonzagę. [przypis edytorski]
ekskomunikacja (daw.) — ekskomunika, najsurowsza kara w Kościele katolickim, polegająca na wykluczeniu ze społeczności wiernych. [przypis edytorski]
ekskrementalia (z łac.) — wydaliny. [przypis edytorski]
ekskurs (daw.) — dygresja, dodatek do dzieła. [przypis edytorski]
ekskurs (daw.) — dygresja, wyjaśnienie pobocznej kwestii. [przypis edytorski]
ekskursja (daw.) — wycieczka, wyprawa. [przypis edytorski]
ekskursja (przestarz.) — wycieczka, wyprawa. [przypis edytorski]
ekskursja (z łac. a. z ros.) — wycieczka, wyprawa. [przypis edytorski]
ekskuzacyja (z łac.) — usprawiedliwienie. [przypis edytorski]
ekskuza (daw.) — usprawiedliwienie. [przypis edytorski]
ekskuza (daw.) — wytłumaczenie, tłumaczenie się. [przypis edytorski]
ekskuza — wymówka. [przypis edytorski]
ekskuza (z fr.) — tłumaczenie się. [przypis edytorski]
ekskuzować (daw.) — usprawiedliwiać, tłumaczyć z czegoś; przepraszać. [przypis edytorski]
ekskuzować (daw, z łac.) — wybaczać coś komuś, usprawiedliwiać, uniewinniać. [przypis edytorski]
ekskuzować się (daw., z łac.) — usprawiedliwiać się, przepraszać. [przypis edytorski]
ekskuzować się — tłumaczyć się, przepraszając. [przypis edytorski]
ekskuzować się (z fr.) — przepraszać. [przypis edytorski]
ekskuzować się (z fr.) — tłumaczyć się, wymawiać się. [przypis edytorski]
ekslibris — nazwisko albo godło właściciela, umieszczone w książce. [przypis edytorski]
eksorbitancja a. egzorbitancja (daw., z łac. exorbotantia) — nadużycie prawa, bezprawne orzeczenie, wyrok, nakaz. [przypis edytorski]
eksord (z łac.) — wstęp. [przypis edytorski]
ekspatriacja — opuszczenie kraju ojczystego. [przypis edytorski]
ekspatriować się (z łac.) — opuścić ojczyznę. [przypis edytorski]
ekspediować (z łac.) — wyprawiać, wysyłać. [przypis edytorski]
ekspedite (z łac.) — wyśmienicie. [przypis edytorski]
ekspedycja (daw.) — przesyłka, coś wysłanego. [przypis edytorski]
ekspedycja — tu: wysłanie listu, przesyłki. [przypis edytorski]
ekspedycja — wyprawa podjęta w określonym celu. [przypis edytorski]
ekspektatywa (z łac.) — oczekiwanie. [przypis edytorski]
ekspensa (z łac. expensus: wyceniony; zapłacony) — wydatek. [przypis edytorski]
ekspens (daw.) — wydatek, koszt. [przypis edytorski]
ekspens (daw.) — wydatek. [przypis edytorski]
ekspens (daw.) — wydatek (tu również w sensie: wydatek energii). [przypis edytorski]
ekspensować (daw.) — wydawać. [przypis edytorski]
ekspensować (daw., z łac.) — wydawać. [przypis edytorski]
ekspensować (daw., z łac.) — zużywać; wydawać pieniądze. [przypis edytorski]
ekspensować się (daw., z łac.) — robić znaczne wydatki. [przypis edytorski]
ekspens (starop.) — wydatek, koszt. [przypis edytorski]
ekspens — wydatek. [przypis edytorski]
ekspensy (daw., z łac.) — wydatki. [przypis edytorski]
ekspens (z łac. expensus) — wydatek. [przypis edytorski]
ekspens (z łac.) — koszt. [przypis edytorski]
ekspens (z łac.) — wydatek. [przypis edytorski]
ekspens (z łac.) — wydatek (tu w r.ż.). [przypis edytorski]
ekspens (z łac.) — wydatek; tu: wydatki. [przypis edytorski]
eksperiencja (daw.) — doświadczenie. [przypis edytorski]
eksperiencja (daw., z łac.) — doświadczenie. [przypis edytorski]