TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Poeta: 1
    2. Poezja: 1

    Adam MickiewiczSonety odeskieEkskuza[1]

    1

    Poeta, PoezjaNuciłem o miłostkach w rówienników[2] tłumie;

    Jedni mię pochwalili, a drudzy szeptali:

    Ten wieszcz kocha się tylko, męczy się i żali,

    Nic innego nie czuje lub śpiewać nie umie.

    5

    W dojrzalsze wchodząc lata, przy starszym rozumie,

    Czemu serce płomykiem tak dziecinnym pali?

    Czyliż mu na to wieszczy głos bogowie dali,

    Aby o sobie tylko w każdej nucił dumie? —

    Wielkomyślna przestroga! wnet z górnymi duchy

    10

    Alcejski chwytam bardon[3] i strojem Ursyna[4]

    Ledwiem zaczął przegrywać[5], aż cała drużyna

    Rozpierzchła się, unosząc zadziwione słuchy[6];

    Zrywam struny i w Letę ciskam bardon głuchy.

    Taki wieszcz, jaki słuchacz.

    Przypisy

    [1]

    ekskuza (daw.) — wytłumaczenie, tłumaczenie się.

    [2]

    rówiennik (daw.) — rówieśnik.

    [3]

    bardon — lutnia.

    [4]

    Ursyna — aluzja do Juliana Ursyna Niemcewicza (1757–1841) cieszącego się wielkim poważaniem dyplomaty, pisarza, dramaturga i poety, którego utwory podejmowały tematykę patriotyczną.

    [5]

    przegrywać — tu: przygrywać.

    [6]

    słuchy — uszy, szczególnie zajęcze.

    Close
    Please wait...