Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 3061 przypisów.
docerać (gw.) — docucić. [przypis edytorski]
dochtór (gw.) — doktor. [przypis edytorski]
do cna (daw., gw.) — całkiem; do końca. [przypis edytorski]
do cna (gw.) — całkiem, do końca. [przypis edytorski]
do cna (gw.) — do końca, zupełnie. [przypis edytorski]
dodejcie (gw.) — dodajcie, dajcie. [przypis edytorski]
do dnia (daw., gw.) — o świcie, przed wschodem słońca. [przypis edytorski]
do dnia (daw., gw.) — przed świtem. [przypis edytorski]
do dom (daw., gw.) — do domu. [przypis edytorski]
dojena (gw.) — dotknęła. [przypis edytorski]
dokądciś (daw., gw.) — dokądś, w jakieś miejsce. [przypis edytorski]
dokończę cię (gw.) — pot.: wykończę cię, zniszczę cię. [przypis edytorski]
do krzty (gw., daw.) — w zupełności; do izna; [do ostatka, całkiem; WL]. [przypis autorski]
do lasa (gw.) — dziś popr. forma D. lp: do lasu. [przypis edytorski]
dolata (gw.) — dolatuje. [przypis edytorski]
doma (daw., gw.) — w domu. [przypis edytorski]
doma (gw.) — w domu. [przypis edytorski]
domiarkować się (gw.) — zmiarkować, domyślić się. [przypis edytorski]
domierać (gw.) — umierać. [przypis edytorski]
domosko (gw.) — domisko, domiszcze; wielki, ponury dom. [przypis edytorski]
dońdzie, dońście (gw.) — dojdzie, dojście. Półotwarta głoska j wymawiana jest jak półotwarta ń. [przypis edytorski]
do naju (gw.) — do nas. [przypis edytorski]
do nij (gw.) — do niej. [przypis edytorski]
do Odrzywała (gw.) — do Odrzywoła. Odrzywół — dawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w woj. mazowieckim, w pow. przysuskim, w gm. Odrzywół, nad Drzewiczką. [przypis edytorski]
dopiro (gw.) — dopiero. [przypis edytorski]
dorzeczny (gw., daw.) — dogodny dla siebie. [przypis autorski]
doślipić (gw.) — wypatrzyć. [przypis edytorski]
do śmiechu (gw.) — śmiesznie. [przypis edytorski]
dośpiały (gw.) — dojrzały. [przypis edytorski]
dośpieć (daw., gw.) — dojrzeć. [przypis edytorski]
dośpiem (gw.) — dośpię. [przypis autorski]
dośpik (gw.) — drzemka. [przypis edytorski]
do samice (gw., daw.) — do samicy. [przypis autorski]
do studnie (gw., daw.) — do studni. [przypis autorski]
do studnie (gw., daw.) — do studni. [przypis autorski]
dowiedą (gw.) — dowiodą. [przypis edytorski]
dowiedły (gw.) — dowiedli. [przypis edytorski]
do wsie (gw., daw.) — do wsi. [przypis autorski]
do znaku (daw., gw.) — całkowicie. [przypis edytorski]
do zwiesny (gw.) — do wiosny. [przypis edytorski]
drabka (gw.) — drabina. [przypis edytorski]
drapać (gw.) — tu: wdrapywać. [przypis edytorski]
drapacz (gw.) — tu zapewne: stara miotła. [przypis edytorski]
drepcić (gw.) — dreptać, chodzić. [przypis edytorski]
dro, nie wydro (gw.) — drą, nie wydrą, co znaczy, że nie mogą wyciągnąć spod ziemi. [przypis edytorski]
drugi (daw., gw.) — tu: inny. [przypis edytorski]
drugie (daw., gw.) — inne. [przypis edytorski]
drugie (gw.) — inni. [przypis edytorski]
drugie (gw.) — tu: inne. [przypis edytorski]
drugie (gw.) — tu: inni. [przypis edytorski]
drugi (gw.) — tu: inny. [przypis edytorski]
drujki (gw.) — słodki. [przypis edytorski]
dryg (gw.) — takt, rytm; tu: fragm. melodii. [przypis edytorski]
drzewiany (daw., gw.) — drewniany. [przypis redakcyjny]
drzwiów (gw.) — dziś popr. forma D. lm: drzwi. [przypis edytorski]
drzystać a. drystać (daw., gw.) — mieć rozwolnienie, wypróżniać się rzadko. [przypis edytorski]
ducht (gw.) — dukt; prosta droga leśna powstała przez wycięcie drzew. [przypis edytorski]
dudlić (gw.) — grać na instrumencie. [przypis edytorski]
duga (gw.) — tu: kabłąk, łukowaty element uprzęży końskiej. [przypis edytorski]
dulczyć (gw.) — ślęczeć, trudzić się. [przypis edytorski]
dulczyć (gw.) — siedzieć gdzieś z obowiązku. [przypis edytorski]
dunderować (gw.) — łajać, gromić. [przypis edytorski]
dunderować (gw.) — zrzędzić, łajać. [przypis edytorski]
duplawe (gw.) — o drzewie: mające w pniu dziurę, dziuplę (gw. dupla). [przypis edytorski]
dur (gw.) — obłęd. [przypis edytorski]
dur (gw.) — tu: choroba, odurzenie, zamroczenie. [przypis edytorski]
durzą (gw., daw.) — mącą, okłamują. [przypis autorski]
dusa (gw.) — dusza. [przypis edytorski]
duszne (gw., daw.) — sprawy duszy, ducha, duchowne. [przypis autorski]
duza (gw.) — dużo. [przypis edytorski]
duza scęścia, małe kosta (gw.) — dużo szczęścia, małe koszty. [przypis edytorski]
duzom (gw.) — dużą. [przypis edytorski]
dwasta (gw.) — dwieście. [przypis edytorski]
dworuje (gw.) — jest panem we dworze, panuje. [przypis autorski]
dy a. dyć (gw.) — przecież. [przypis edytorski]
dybki (gw.) — zdrob. od dyby: dwie kłody z wycięciami na ręce a. nogi, które łączono razem, zbijając a. zamykając na kłódkę, pętając w ten sposób więźniów; sprzęt znany od średniowiecza. [przypis edytorski]
dyć (daw., gw.) — przecież. [przypis edytorski]
dyć (gw., daw.) — toć, przecie. [przypis autorski]
dyć (gw.) — przecież. [przypis edytorski]
dyć tam się cosik rusa (gw.) — przecież coś tam się rusza. [przypis edytorski]
Dyćwa nie ciarachy! Nie targajta, bo żgniema, aż będzieta chramać (gw.) — przecież my nie miastowi, nie szarpcie, bo was pchniemy [czymś ostrym], aż będziecie kuleć. [przypis edytorski]
dychać (gw.) — oddychać. [przypis edytorski]
dycht (gw., z niem.) — akurat, właśnie, w sam raz. [przypis edytorski]
dycht (gw., z niem. dicht) — zupełnie, całkowicie. [przypis edytorski]
dyciem (gw.) — a przeciem, a tom przecie. [przypis autorski]
dyciem ją widział (daw., gw.) — przecież ją widziałem. [przypis edytorski]
dygować (gw.) — iść; nosić. [przypis edytorski]
dygować (gw.) — nieść coś z trudem, taszczyć. [przypis edytorski]
dygować (gw.) — nosić. [przypis edytorski]
dyrdać (gw.) — biec lub iść szybko drobnymi kroczkami. [przypis edytorski]
dyrdać (gw.) — iść. [przypis edytorski]
dysperak a. desperak (daw., gw.) — człowiek trudny we współżyciu, nieznośny. [przypis edytorski]
dźwiergać (gw.) — wierzgać. [przypis edytorski]
Dźwierza (gw.) — drzwi. [przypis edytorski]
dźwirze (gw.) — drzwi. [przypis edytorski]
dziadak (gw.) — dziad, nędzarz, żebrak. [przypis edytorski]
dziatki (daw., gw.) — dzieci. [przypis edytorski]
dziażyć (gw., z lit.) — smagać. [przypis edytorski]
dzicie (gw.) — dziecię, dziecko. [przypis edytorski]
dzięcielina (gw.) — koniczyna. [przypis edytorski]