Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 5004 przypisów.
conclave (łac.) — konklawe, zgromadzenie kardynałów w celu wyboru nowego papieża. [przypis edytorski]
conclusum (łac.) — postanowione. [przypis edytorski]
concordia (łac.) — zgodność. [przypis edytorski]
Concordia parvae res crescunt, discordia maximae dilabuntur (łac.) — zgoda sprawia, że małe rzeczy stają się wielkimi, w niezgodzie nawet największe się rozpadają. [przypis edytorski]
Concordia res parvae crescunt, discordia maximae dilabuntur (łac.) — W zgodzie małe rzeczy wzrastają, w niezgodzie nawet największe upadają; cytat z pism rzymskiego historyka Salustiusza (86–34 p.n.e.). [przypis edytorski]
Concordia res parvae crescunt (łac.) — cytat z dzieła Bella Iugurthinum rzymskiego historyka Salustiusza (Gaius Sallustius Crispus, 86–35 p.n.e.), druga część zdania brzmi: discordia vel maximae dilabuntur, a całość oznacza: Dzięki zgodzie małe rzeczy stają się większe, a przez niezgodę nawet największe rozpadają się. [przypis edytorski]
conditiones sine quibus non (łac.) — warunki konieczne. [przypis edytorski]
conditio sine qua non (łac.) — warunek konieczny. [przypis edytorski]
conditio sine qua non (łac.) — warunek niezbędny. [przypis edytorski]
Confitebor Tibi Domine in toto corde meo (łac.) — Chwalę Cię, Panie, całym sercem; Psalm 9. [przypis edytorski]
confiteor (łac.) — spowiadam się (pierwsze słowa modlitwy, stanowiącej część łacińskiej mszy św.). [przypis edytorski]
confiteor (łac.) — wierzę; początek modlitwy w kościele katolickim, zw. spowiedzią powszechną: Confiteor Deo omnipotenti (Wierzę w Boga wszechmogącego). [przypis edytorski]
confiteor (łac.) — wyznaję; pierwsze słowo modlitwy katolickiej znanej jako „spowiedź powszechna”, wykorzystane przez Stanisława Przybyszewskiego jako tytuł jego manifestu; tu przen.: manifest. [przypis edytorski]
confiteor (łac.) — wyznaję. [przypis edytorski]
conformiter (łac.) — zgodnie. [przypis edytorski]
congressus (łac.) — spotkanie. [przypis edytorski]
congressus (łac.) — spotkanie, zjazd. [przypis edytorski]
congressus (łac.) — zjazd. [przypis edytorski]
coniunctivus (łac.) — tryb warunkowy. [przypis edytorski]
conjungium (z łac. coniungium) — małżeństwo; małżonek; spółkowanie. [przypis edytorski]
conscriptio (łac.) — zapis w rejestrze. [przypis edytorski]
consensus omnium (łac.) — zgoda wszystkich. [przypis edytorski]
consensus sapientium (łac.) — konsensus mądrych; zgoda wśród mądrych. [przypis edytorski]
consensus (z łac.) — zgodne stanowisko w jakiejś sprawie. [przypis edytorski]
consentior, consentire (łac.) — zgadzam się. [przypis edytorski]
conservare iuventutem meam (łac.) — zachować swoją młodość. [przypis edytorski]
consilium bellicum (łac.) — rada wojenna. [przypis edytorski]
consilium facultatis (łac.) — rada wydziału. [przypis edytorski]
consilium (łac.) — narada. [przypis edytorski]
consilium (łac.) — rada. [przypis edytorski]
consistit (łac.) — zawiera się. [przypis edytorski]
conspectus (łac.) — widok. [przypis edytorski]
constante (łac.) — niewzruszenie. [przypis edytorski]
consuetudo altera natura (łac.) — przywzyczajenie jest drugą naturą. [przypis edytorski]
consulere saluti comuni (łac.) — radzić o wspólnym ratunku. [przypis edytorski]
consul (łac.) — konsul, wysoki urzędnik rzymski; w starożytnym Rzymie wybierano dwóch konsulów na tok. [przypis edytorski]
consul (łac.) — radny miejski. [przypis edytorski]
consumatum est (łac.) — dokonało się. [przypis edytorski]
consummatum est (łac.) — dokonało się. [przypis edytorski]
contemnere (łac.) — pogardzać. [przypis edytorski]
contemptus mundi (łac.) — pogarda dla świata. [przypis edytorski]
continuum (łac.) — ciągłość. [przypis edytorski]
contradictio in adiecto (łac.) — sprzeczność sama w sobie; połączenie dwóch pojęć, które wzajemnie się wyłączają. [przypis edytorski]
contradictio in adiecto (łac.) — sprzeczność w przydawce; błąd logiczny polegający tym, że danemu wyrazowi przydaje się określenie, które się z nim wyklucza. [przypis edytorski]
contradictionis [principium] (łac.) — zasada sprzeczności, znana też jako zasada niesprzeczności; prawo logiczne, zgodnie z którym dwa zdania sprzeczne ze sobą nie mogą być jednocześnie prawdziwe (przedmiot nie może mieć i zarazem nie mieć jakiejś cechy). [przypis edytorski]
contra hostium insidias (łac.) — przeciw podstępom wroga. [przypis edytorski]
contra (łac.) — przeciw, przeciwko. [przypis edytorski]
contra (łac.) — przeciw. [przypis edytorski]
contra me (łac.) — przeciwko mnie. [przypis edytorski]
contra naturam (łac.) — przeciw naturze. [przypis edytorski]
contraria contrariis curantur (łac.) — przeciwieństwa leczą się wzajemnie. [przypis edytorski]
contra vim mortis non est medicamentum in hortis (łac.) — na śmierć nie ma lekarstwa. [przypis edytorski]
coram clericis saporem suavitatis non habet (łac.) — w oczach kleru nie ma smaku słodyczy. [przypis edytorski]
coram (łac.) — wobec. [przypis edytorski]
Coram officio … (łac.) — Przed urzędem wyznaczonym przez dowódcę zamku i burmistrza bieckiego — czyli hojnym Janem Stogierzem, wicekapitanem, Mikołajem Bielskim, notariuszem zamku w Bieczu, z wiceburmistrzem lub osobą sprawującą jego funkcję i radnymi bieckimi. [przypis edytorski]
coram populo (łac.) — w obliczu ludu. [przypis edytorski]
coram publico (łac.) — wobec wszystkich, publicznie. [przypis edytorski]
Coram rege sua de paupertate tacentes plus poscentes ferent (łac.) — Horacy, Listy, ks. I, List XVII, w. 43–44. [przypis edytorski]
cor, cordis (łac.) — serce; tu: serca. [przypis edytorski]
corpis delicti (łac., prawn.) — dowód rzeczowy. [przypis edytorski]
corpus delicti (łac.) — dowód przestępstwa. [przypis edytorski]
corpus delicti (łac.) — dowód przestępstwa; tu B. lm corpora delicti: dowody przestępstwa. [przypis edytorski]
corpus delicti (łac.) — dowód rzeczowy potwierdzający dokonanie przestępstwa. [przypis edytorski]
corpus delicti (łac.) — dowód rzeczowy. [przypis edytorski]
corpus delicti (łac.) — dowód rzeczowy świadczący o popełnieniu przestępstwa. [przypis edytorski]
corpus delicti (łac.) — dowód zbrodni. [przypis edytorski]
corpus delicti (łac.) — przedmiot przestępstwa; dowód rzeczowy przestępstwa. [przypis edytorski]
corpus delicti (praw., łac.) — dowód przestępstwa. [przypis edytorski]
Corpus Regni Poloniae (łac.) — dosł. Ciało Królestwa Polskiego. Wyrażona w dziele Jana Długosza w wieku XV idea integralności terytorium państwa. [przypis edytorski]
cor ranae (łac.) — serce żaby. [przypis edytorski]
corruptio optimi pessima (łac.) — zepsucie najlepszego jest najgorsze. [przypis edytorski]
creatio ex nihilo (łac.) — tworzenie z niczego. [przypis edytorski]
creatio mundi ex nihilo (łac.) — stworzenie świata z niczego. [przypis edytorski]
creator spiritus (łac.) — duch twórca. [przypis edytorski]
crede experto (łac.) — zaufaj doświadczonemu; wierz ekspertowi. [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł.: wierzę; przen.: wyznanie wiary (od pierwszych słów modlitwy chrześcijańskiej stanowiącej wyznanie kanonu wiary, tzw. Składu Apostolskiego: „Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego”). [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł.: wierzę; przen. wyznanie wiary (od pierwszych słów modlitwy chrześcijańskiej: „Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego”), także ogólnie: krótkie sformułowanie pełniące funkcję myśli przewodniej lub ogólnego hasła przyświecającego np. sposobowi postępowania; motto, dewiza. [przypis edytorski]
credo (łac.) —dosł.: wierzę; przen. wyznanie wiary (od pierwszych słów modlitwy chrześcijańskiej: „Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego”), także ogólnie: krótkie sformułowanie pełniące funkcję myśli przewodniej lub ogólnego hasła przyświecającego np. sposobowi postępowania. [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł. wierzę; przen. wyznanie wiary, poglądy i zasady, którymi ktoś kieruje się w życiu. [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł.: wierzę; przen.: wyznanie wiary. [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł.: wierzę; przen. wyznanie wiary, suma poglądów. [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł. wierzę; przen. wyznanie wiary, suma poglądów. [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł.: wierzę; przen. wyznanie wiary, suma poglądów. [przypis edytorski]
credo (łac.) — dosł.: wierzę; tu metaforycznie oznacza tyle, co: deklaracja wiary (od pierwszych słów modlitwy w kościele katolickim, tzw. Wyznania wiary a. Składu Apostolskiego: „Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego”). Współcześnie termin stosowany jest na określenie krótkiego sformułowania pełniącego funkcję myśli przewodniej lub ogólnego hasła przyświecającego np. dziełu lub sposobowi postępowania; motto, dewiza. [przypis edytorski]
Credo (łac.) — wierzę (pierwsze słowo modlitwy Wyznanie wiary). [przypis edytorski]
credo (łac.) — wierzę. [przypis edytorski]
credo (łac.) — wierzę; tu: modlitwa stanowiąca wyznanie kanonu wiary rzymskokatolickiej, zaczynająca się od słów „Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego (…)”. [przypis edytorski]
credo (łac.) — wyznanie wiary. [przypis edytorski]
credo (łac.) — zbiór przekonań, dosł. wyznanie wiary. [przypis edytorski]
credo (łac.) — zbiór zasad i poglądów. [przypis edytorski]
credo quia absurdum est (łac.) — wierzę, gdyż jest to absurdalne. [przypis edytorski]
credo quia absurdum est (łac.) — wierzę, ponieważ jest to absurdalne (formuła przypisywana Tertulianowi, choć w jego tekście De Carne Christi brzmi nieco odmiennie; przez Woltera słowa te były przypisywane św. Augustynowi). [przypis edytorski]
credo quia absurdus sum (łac.) — wierzę, bo jestem absurdalny. [przypis edytorski]
Crescat! floreat! (łac.) — niech wzrasta i kwitnie. [przypis edytorski]
Crescat, vivat et floreat (łac.) — Niech wzrasta, żyje i rozkwita. [przypis edytorski]
Crescite et multiplicamini! (łac.) — Rośnijcie i rozmnażajcie się! [przypis edytorski]
crescite et multiplicamini (łac.) — rośnijcie i rozmnażajcie się. [przypis edytorski]
crescite (…) multiplicamini (łac.) — rośnijcie (i) rozmnażajcie się; cytat z łac. tłumaczenia Biblii. [przypis edytorski]
Crescite. Nos qui vivimus, multiplicamini (łac.) — Rozradzajcie się. My, którzy żyjemy, mnóżmy się. [przypis edytorski]
crimen (łac.) — występek, zbrodnia. [przypis edytorski]