TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5549 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | prawo, prawnicze | przestarzałe | rodzaj żeński | regionalne | rosyjski | rzadki | staropolskie | ukraiński | wojskowy | włoski | łacina, łacińskie | żartobliwie

By language: all | polski


767 footnotes found

inter moenia (łac.) — w murach. [przypis redakcyjny]

inter multiformia vero deorum numina non diffitentur unum deum in celis ceteris imperitantem illum prepotentem celestia tantum curare hos vero de sanguine eius processisse (łac.) — między wielorakimi potęgami bogów nie rozróżniali, wierząc, że jeden bóg w niebie rządzi wszystkimi innymi i troszczy się o nich, gdyż z jego krwi prawdziwie pochodzą. [przypis edytorski]

inter octavas Corporis Christi (łac.) — w oktawę Bożego Ciała. [przypis redakcyjny]

inter patres patriae (łac.) — między ojcami ojczyzny. [przypis redakcyjny]

Inter pocula aurea restauranti, qui vulgo dicitur Rupes Cancali (żart., łac.) — pośród złotych pucharów w [restauracji], zwanej potocznie Skałą Cancali; Cancale: miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretanii. [przypis edytorski]

inter pocula (łac.) — dosł. między kubkami; w trakcie spotkania przy alkoholu. [przypis edytorski]

inter rudera (łac.) — wśród ruin. [przypis redakcyjny]

inter spem et metum (łac.) — pomiędzy nadzieją i trwogą. [przypis redakcyjny]

inter sympatriotas (łac.) — między współrodaków. [przypis redakcyjny]

inter tot anfractus (łac.) — wśród tylu obrotów. [przypis redakcyjny]

inter tot moderni collegii sinistras opiniones (łac.) — wśród tylu obecnego zgromadzenia złych mniemań. [przypis redakcyjny]

Inter (…) tradunt (łac.) — „Żywoty sobie wzajem wręczają śmiertelni,/ Żagiew życia z rąk do rąk podając, jak gońcy!” (Lucretius, De rerum natura, II, 75 i 78; tłum. Edmund Cięglewicz).

inter viscera (łac.) — we wnętrzu; tu: w granicach Polski. [przypis redakcyjny]

inter viscera (łac.) — wewnątrz, w granicach. [przypis redakcyjny]

inter viscera motus (łac.) — wewnątrz kraju rozruchy. [przypis redakcyjny]

inter viscera Regni (łac.) — w granice królestwa. [przypis redakcyjny]

Intercyza (z łac.) — umowa na piśmie zawierana przed ślubem; dotyczyła przede wszystkim spraw majątkowych, również jakichś szczególnych warunków i obowiązków współmałżonków. [przypis redakcyjny]

interdykt (z łac.) — zakaz odprawiania mszy. [przypis edytorski]

interes status (łac.) — interes państwa, racja stanu. [przypis redakcyjny]

interim consilia (łac.) — tymczasem obrady. [przypis redakcyjny]

interim (łac.) — tymczasem [przypis redakcyjny]

interlokutor (daw., z łac.) — rozmówca. [przypis edytorski]

interlokutor (z łac.) — rozmówca. [przypis redakcyjny]

intermedium (z łac.) — tu: przerwa (dosł.: utwór teatralny grany między aktami sztuki). [przypis edytorski]

intermitujący (z łac.) — przerywany. [przypis edytorski]

interponitur (łac.) — zachodzi. [przypis redakcyjny]

interponować się (z łac.) — wstawiać się za kimś. [przypis edytorski]

interpres (łac.) — tłumacz. [przypis redakcyjny]

interpretatio romana (łac.) — interpretacja rzymska, tu: przypisywanie rodzimym bogom imion bóstw rzymskich. [przypis edytorski]

interpretes (łac.) — tłumacze. [przypis redakcyjny]

interregnorum (łac.) — bezkrólewii. [przypis edytorski]

interregnum (łac.) — bezkrólewie; czas pomiędzy śmiercią lub abdykacją władcy a wstąpieniem na tron następcy. [przypis edytorski]

interregnum (łac.) — bezkrólewie, czas pomiędzy śmiercią władcy a koronacją następcy. [przypis redakcyjny]

interregnum (łac.) — bezkrólewie, okres pomiędzy śmiercią króla a objęciem władzy przez następnego. [przypis redakcyjny]

interregnum (łac.) — bezkrólewie. [przypis redakcyjny]

interregnum (z łac.) — bezkrólewie. [przypis edytorski]

interrex (łac.) — regent, sprawujący władzę w okresie bezkrólewia, w XVI i XVII w. funkcję tę pełnił najczęściej prymas. [przypis redakcyjny]

interrumpit (łac.) — przerywa. [przypis redakcyjny]

intestina (łac.) — wnętrzności. [przypis redakcyjny]

intimae admissionis (…) dehortari (łac.) — najzaufańsi… odwieść. [przypis redakcyjny]

intra muros (łac.) — w obrębie murów (miasta). [przypis edytorski]

intra parenthesim (łac.) — w nawiasie. [przypis autorski]

intrata (z łac.) — dochód. [przypis redakcyjny]

intrata (z łac.) — dochód, zysk. [przypis edytorski]

intrepido (łac.) — nieustraszoną. [przypis redakcyjny]

introibo ad altare Dei (łac.) — przystąpię do ołtarza Bożego. [przypis edytorski]

Introibo ad altare Dei (łac.) — Przystąpię do ołtarza Pańskiego. [przypis edytorski]

introit (z łac.) — pieśń rozpoczynająca mszę. [przypis edytorski]

intromisja (daw., z łac.) — oficjalne wprowadzenie w posiadanie nieruchomości. [przypis edytorski]

intromitować się (daw., z łac.) — wejść w posiadanie nieruchomości; wprowadzić się. [przypis edytorski]

intuitu (łac.) — ze względu. [przypis redakcyjny]

intulerunt (łac.) — wnieśli. [przypis redakcyjny]

intuli (łac.) — wypowiedziałem. [przypis redakcyjny]

intulit (łac.) — podniósł, poruszył (kwestię). [przypis redakcyjny]

intus-suscepcja (z łac. intus: wewnętrzny; susceptio: obietnica wykonania czegoś) — wewnętrzne doświadczenie głębokiego zrozumienia; intuicja, przeczucie. [przypis edytorski]

intymidować (z łac.) — przestraszać; tu raczej: onieśmielać. [przypis edytorski]

invasor a se ipso occiditur (łac.) — napastnik sam siebie zabija. [przypis redakcyjny]

invehebant (łac.) — oburzano się. [przypis redakcyjny]

invehere (łac.) — napadać. [przypis redakcyjny]

invenit (łac.) — stworzył, wykonał. [przypis edytorski]

investigarunt (łac.) — odgadli. [przypis redakcyjny]

invidemus (łac.) — zazdrościmy. [przypis redakcyjny]

Invidemus posteritati (łac.) — a zazdrościmy potomności. [przypis redakcyjny]

invidi (łac.) — nienawistni. [przypis redakcyjny]

invidia bonorum noverca (łac.) — nienawiść jest macochą dobrych. [przypis redakcyjny]

invidia in occulto, adulatio in aperto est (łac.) — nienawiść po kryjomu, pochlebstwo jawnie służy. [przypis redakcyjny]

invidia (łac.) — zazdrość. [przypis edytorski]

invidia (łac.) — zazdrość. [przypis redakcyjny]

Invidia Siculi non inuenere tyranni/ Tormentum maius (łac.) — Sycylijscy tyrani nie znaleźli większej męczarni nad zawiść. [przypis redakcyjny]

inviolatum (łac.) — nienaruszalny, nietykalny. [przypis edytorski]

invita Minerva (łac.) — znaczy: wbrew woli Minerwy. Minerwa była u Rzymian boginią mądrości. [przypis tłumacza]

invita Republica (łac.) — wbrew woli Rzeczpospolitej. [przypis redakcyjny]

invitis illis (łac.) — wbrew ich woli. [przypis redakcyjny]

inwektywa (z łac.) — łajanie, karcenie; dziś: obelga. [przypis edytorski]

inwektywa (z łac.) — napaść. [przypis redakcyjny]

inwektywa (z łac.) — obelga, zniewaga, obraza. [przypis edytorski]

inwentor (daw., z łac.) — wynalazca, sprawca. [przypis edytorski]

inwersja (z łac. inversio: odwrócenie) — zmiana zwykłego układu na odwrotny. [przypis edytorski]

inwestytura (z łac.) — uroczyste przejęcie władzy. [przypis edytorski]

inwidia (daw., z łac.) — nienawiść. [przypis edytorski]

inwidia (daw., z łac.) — nienawiść, zawiść, zazdrość. [przypis edytorski]

inwidia (łac.) — zazdrość, zawiść. [przypis edytorski]

inwidia (z łac.) — zazdrość. [przypis edytorski]

inwitacja (daw., z łac.) — zaproszenie. [przypis edytorski]

Inwitacja (z łac.) — zaproszenie. [przypis redakcyjny]

Close

* Loading