Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 264 przypisów.
ka a. kaj (gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
Kab on wskróś ziemi przepadł (gw.) — bodaj on w głębi ziemi przepadł. [przypis edytorski]
kaczać (gw.) — toczyć, turlać. [przypis edytorski]
kaczać (się) (gw.) — toczyć (się), turlać (się). [przypis edytorski]
kadłuszek (gw.) — kadłubek, dawne drewniane naczynie do mierzenia zboża, wykonane z wydrążonego, grubego pnia. [przypis edytorski]
ka (gw.) — gdzie, gdzieś. [przypis edytorski]
ka (gw.) — gdzie; gdzieś. [przypis edytorski]
ka (gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kaindziej (gw.) — gdzie indziej. [przypis edytorski]
kajby (gw.) — gdzieżby. [przypis edytorski]
kajby ta (gw.) — gdzieżby tam. [przypis edytorski]
kaj (gw.) — dokąd. [przypis edytorski]
kaj (gw.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski]
kaj (gw.) — gdzie; gdzieś. [przypis edytorski]
kaj (gw.) — gdzie, gdzieś. [przypis edytorski]
kaj (gw.) — gdzie; kaj ta: gdzież to. [przypis edytorski]
kaj (gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kaj indziej (gw.) — gdzie indziej. [przypis edytorski]
kajniebądź (gw.) — gdzieś, gdziekolwiek. [przypis edytorski]
kaj niekaj (gw.) — gdzieniegdzie. [przypis edytorski]
kajniekaj (gw.) — gdzieniegdzie, w niektórych miejscach. [przypis edytorski]
kajś (gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kajś niekaj (gw.) — gdzieniegdzie. [przypis edytorski]
kajś niekajś (gw.) — gdzieniegdzie. [przypis edytorski]
kajś sie zbiroł, kajś sie broł (gw.) — gdzieś się zbierał, gdzieś się brał (wybierał). [przypis edytorski]
kajsi (gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kajsim zabył (gw.) — gdzieś zapomniałem. [przypis edytorski]
kajże (gw.) — gdzież; gdzie jest. [przypis edytorski]
kajże (gw.) — gdzież. [przypis edytorski]
kajżeście (…) chodzili (gw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: kaj chodziliście, tj. gdzie chodziliście. [przypis edytorski]
kałdoba (gw.) — jama, wybój. [przypis edytorski]
kałdun (gw.) — brzuch. [przypis edytorski]
kalenica (gw.) — pozioma krawędź na styku dwóch przeciwległych połaci dachowych. [przypis edytorski]
kamioła (gw.) — przytulia, roślina z rodziny marzanowatych. [przypis edytorski]
kamionki (gw.) — kamienie. [przypis edytorski]
kamuszczek (gw.) — kamyczek. [przypis edytorski]
kamzela a. kamiziela (gw.) — kamizela, wierzchnie odzienie chłopskie, rodzaj długiego sukiennego kaftana z rękawami podobnego do sukmany. [przypis edytorski]
kany (gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kapcan (gw.) — tu: biedak, ktoś bez znaczenia. [przypis edytorski]
kapieć (daw.; gw.) — marnieć, niszczeć; ginąć, umierać. [przypis edytorski]
kapieć (gw.) — marnieć, niszczeć; ginąć, umierać. [przypis edytorski]
karwas (gw.) — kawał. [przypis edytorski]
kaś (gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kaś ty jest (gw.) — gdzie ty jesteś (konstrukcja z przestawną końcówką czasownika). [przypis edytorski]
Kasa (gw.) — kasza. Wymowa wynika z mazurzenia, charakterystycznego zarówno dla dialektów małopolskich, jak i mazowieckich, a więc i pogranicza między nimi, na którym leżą Gałki Rusinowskie. Mazurzenie polega na wymowie spółgłosek sz, ż, cz, dż jako s, z, c, dz. Pamiętajmy, że rz nie podlega mazurzeniu. [przypis edytorski]
kasa tatarcana (gw.) — kasza gryczana; tatarka to gatunek gryki. [przypis edytorski]
kasi a. kajsi (gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kawalec (daw., gw.) — kawałek; szczątek, fragment. [przypis edytorski]
każden (gw.) — każdy. [przypis edytorski]
każdom (gw.) — każdą. [przypis edytorski]
każ (gw.) — gdzież. [przypis edytorski]
Każy, że szczo ty wytarszczył na meni oczy i glianysz (z gw. ukr.) — mów, czego wytrzeszczasz na mnie oczy i się gapisz. [przypis edytorski]
kaześ (gw.) — gdzieżeś. [przypis edytorski]
kaz (gw.) — gdzież. [przypis edytorski]
kazować (gw.) — kazać; kazuje — dziś popr. forma 3.os. lp cz.ter.: każe. [przypis edytorski]
kaz ta (gw.) — gdzież to. [przypis edytorski]
kazujecie (gw.) — każecie; przykazujecie. [przypis edytorski]
kces (gw.) — chcesz. [przypis edytorski]
kcieć (gw.) — chcieć. [przypis edytorski]
kcioł (gw.) — chciał. [przypis edytorski]
kędy (daw., gw.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski]
kędy (daw., gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędy (daw., gw.) — którędy. [przypis edytorski]
kędy (gw., daw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędy (gw.) —kiedy. [przypis edytorski]
kędyś (daw., gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kędys (daw., gw.) — kędyż; gdzie. [przypis edytorski]
ki (daw., gw.) — jaki, który. [przypis edytorski]
kieb a. kieby (gw.) — niby. [przypis edytorski]
kieby (daw., gw.) — jakby, niby, jak. [przypis edytorski]
kieby (daw.,gw.) — jakby. [przypis edytorski]
kieby (gw.) — jakby, niby, jak. [przypis edytorski]
kieby (gw.) — jakby, niby. [przypis edytorski]
kieby (gw.) — jakby. [przypis edytorski]
kieby (gw.) — niby, jakby, jak. [przypis edytorski]
kieby (gw.) — niby, jakby. [przypis edytorski]
kieby (gw.) — niby, jak. [przypis edytorski]
kiebyś (gw.) — gdybyś. [przypis edytorski]
kiecuchna a. kiecka (gw.) — sukienka. [przypis edytorski]
kiedy niekiedy (gw.) — czasem. [przypis edytorski]
kiedyściś (gw.) — kiedyś. [przypis edytorski]
kie (gw.) — kiedy. [przypis edytorski]
kiejby (gw.) — gdyby. [przypis edytorski]
kiejby (gw.) — jakby. [przypis edytorski]
kiejbym (gw.) — gdybym. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — gdy, kiedy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — gdy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — jak, niby. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — jak. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — jak. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, gdy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, gdy; skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, gdy, skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, jak. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy, skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy; skoro. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy; tu: ale. [przypis edytorski]
kiej (gw.) — kiedy; tu: przecież. [przypis edytorski]