Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.


Na stałe wspiera nas 376 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców.


Dołącz do darczyńców! Przyjaciele Wolnych Lektur zyskują wcześniejszy dostęp do nowych publikacji!
Potrzebujemy Twojej pomocy!

TAK, wpłacam
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków.

x
← Po zachodzie

Spis treści

    1. Cmentarz: 1
    2. Księżyc: 1
    3. Kwiaty: 1 2
    4. Miłość: 1
    5. Młodość: 1
    6. Noc: 1
    7. Pamięć: 1
    8. Piękno: 1
    9. Poetka: 1
    10. Poezja: 1
    11. Rozstanie: 1
    12. Smutek: 1
    13. Tęsknota: 1
    14. Uroda: 1
    15. Wspomnienia: 1
    16. Zapach: 1

    SafonaPieśń o Attydzietłum. Jan Pietrzycki

    1
    Wspomnienia, Rozstanie, Pamięć, CmentarzMyśl z dawnych wiosen pamiątki grzebie[1]
    Ciche pragnienia ku tobie płyną…
    Gdyś mnie odeszła, jasna dziewczyno,
    Jedno[2] mi chyba umrzeć bez ciebie!
    5
    Łzą rzewną złocąc smutek rozstania,
    Uniosłam serce na wspomnień cmentarz —
    Lecz się wspomnienie z duszy wyłania
    I pytać pragnie: czyli[3] pamiętasz?
    Miłość, Młodość, Kwiaty, Poezja, Poetka— Szumiały złote wesela kruże[4]
    10
    Na młodych uczuć wiosennej łące.
    Wieńce fijołków brałaś i róże,
    Wieńcząc mi łono w mirty kwitnące.
    Na moje włosy kwietne wonności
    Roniłaś z konchy, kochanko hoża,
    15
    Wabiąc mnie szeptem z miękkiego łoża,
    Spragniona cichej, młodej miłości.
    Kędyś[5] w Sardes[6] myśl twa płynie,
    O Attydo, ku tej wiośnie,
    20
    Kiedy, garnąc się miłośnie
    I czcząc we mnie swą boginię,
    Rzekłaś sercu: „Serce prześnij
    Czar młodości urojony
    W złotostrunej, cudnej pieśni
    25
    Mej Safony!”
    Dziś z lidyjskich niewiast grona
    Księżyc, Uroda, Zapach, KwiatyTyś, jak księżyc w gwiezdnej łodzi,
    Gdy nad kręgiem morza wschodzi
    Jego twarz zaróżowiona —
    30
    I w różanym parku tonie,
    Zapadając w drzew gęstwiny,
    A gdzieś z łąki płyną wonie
    Koniczyny…
    Noc, Piękno, Smutek, TęsknotaTaka cudna noc dokoła —
    35
    Cud uroków szczerozłoty — —
    Tylko w piersi smutek woła,
    Tylko w duszy cień tęsknoty…

    Przypisy

    [1]

    grzebać (pamiątki) — tu: odgrzebywać, wygrzebywać; wydobywać. [przypis edytorski]

    [2]

    jedno — tu: tylko; Jedno mi chyba umrzeć: pozostaje mi chyba tylko umrzeć. [przypis edytorski]

    [3]

    czyli (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -li, znaczenie: czy, czy też. [przypis edytorski]

    [4]

    kruża — znane od czasów przedhistorycznych naczynie z uchwytem, szyjką i rozszerzonym wlewem, rodzaj dzbana. [przypis edytorski]

    [5]

    kędyś (daw., gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]

    [6]

    Sardes — stolica Lidii, staroż. miasto w Azji Mniejszej, k. Smyrny (dziś: Izmiru) w zach. Anatolii. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...