Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | dawne | francuski | grecki | łacina, łacińskie | liczba mnoga | mitologia grecka | niemiecki | rosyjski | staropolskie | ukraiński | włoski
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 791 przypisów.
instrumenta elekcji — dowody wyboru. [przypis redakcyjny]
instrumenta (łac., forma lm) — narzędzia. [przypis redakcyjny]
instrument narodowy muzyczny (…) został zapożyczony (…) — zasługa wykrycia i ustalenia litufińskich słów należy się znakomitemu lingwiście duńskiemu, p. W. Thomsenowi (w dziele Beröriager mellem de finske og de baltiske Sprog, Kopenhaga 1890); lecz że autor pominął, jak się zdaje, kilka ciekawych paralel, czy że ich nie dostrzegł, czy że im nie dowierzał, zebrany przez niego materiał da się miejscami i powiększyć, i inaczej oświetlić. [przypis redakcyjny]
in stuba judicii (łac.) — w izbie sądowej. [przypis redakcyjny]
instygatora — oskarżyciela. [przypis redakcyjny]
instygatorem — [N.lp.] oskarżycielem publicznym. [przypis redakcyjny]
instygatorowie skrzynkowi — woźni do ściągania grzywien w trybunale. [przypis redakcyjny]
instygator — urzędnik odpowiadający dzisiejszemu prokuratorowi; wiceinstygator również dygnitarz zasiadający w sądach asesorskich z głosem doradczym, a w sądzie referendarskim ze stanowczym. [przypis redakcyjny]
instygująca — oskarżająca. [przypis redakcyjny]
instynkt — popęd nieświadomy. [przypis redakcyjny]
instytucja — nauka. [przypis redakcyjny]
instytucja — pouczający napis. [przypis redakcyjny]
instytucja — tu: nauka. [przypis redakcyjny]
insuavis est poenitendae rei recordatio (łac.) — niemiłym jest przypomnienie rzeczy, której żałować musimy. [przypis redakcyjny]
Insubrowie — nazwa narodu w starożytności, mającego swe siedziby nad górnym Padem; tu rozumie poeta przez ten wyraz mieszkańców księstwa mediolańskiego. [przypis redakcyjny]
in substantivo (łac.) — dosłownie: w rzeczowniku, w rzeczy, w istocie. [przypis redakcyjny]
insula — wyspa, dom odosobniony. Tu w tem ostatniem znaczeniu. [przypis redakcyjny]
insultum populi (łac.) — napaść, niechęć ludu. [przypis redakcyjny]
insultus (łac.) — napaści. [przypis redakcyjny]
insulty — ciosy, napady. [przypis redakcyjny]
insulty — napaści. [przypis redakcyjny]
insulty — nawałnice. [przypis redakcyjny]
insumere (łac.) — użyć, poświęcić. [przypis redakcyjny]
in summa (łac.) — w ogóle. [przypis redakcyjny]
in superlativo publicissime (łac.) — w najwyższym stopniu publicznie. [przypis redakcyjny]
in suum caput (łac.) — na własną głowę. [przypis redakcyjny]
insze nastały — przywileje wystawiane przez kancelarię królewską; zaopatrywano je w pieczęć z orłem, przywieszoną do pergaminu na jedwabnym sznurze. [przypis redakcyjny]
insze oczyma przenosi — gardzi innymi (patrząc wyniośle ponad ich głowami, omijając ich wzrokiem). [przypis redakcyjny]
insze rozumiemy — myślimy co innego. [przypis redakcyjny]
inszy (starop. forma) — [forma] M. lm; podobnie: przednieyszy, Włoszy itp., zamiast: insi, przedniejsi, Włosi. [przypis redakcyjny]
inszy (starop. forma) — insi [tj. dziś: inni], por. Pieśń I, zwr. 33. [przypis redakcyjny]
intactis opulentior — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina III 24) noszącej tytuł Ad divites avaros (Do zachłannych bogaczy). Początek tej pieśni (incipit) stanowią słowa podane tu jako motto: „intactis opulentior”. [przypis redakcyjny]
intaminata fides (łac.) — nieskalana wiara. [przypis redakcyjny]
in tanto Reipublicae passu (łac.) — w tak smutnym położeniu Rzeczypospolitej. [przypis redakcyjny]
intérieur (fr.) — wnętrze. [przypis redakcyjny]
integritas conscientiae (łac.) — czyste sumienie. [przypis redakcyjny]
intencja — zamiar, chęć. [przypis redakcyjny]
intencja — zamysł, zamiar. [przypis redakcyjny]
intendebant (łac.) — zamierzali. [przypis redakcyjny]
intendebat animo (łac.) — zamierzał w duchu. [przypis redakcyjny]
intendis (łac.) — zamyślasz. [przypis redakcyjny]
intendit (łac.) — zamierzył. [przypis redakcyjny]
intendit (łac.) — zamyśla. [przypis redakcyjny]
intendo (łac.) — zamierzam. [przypis redakcyjny]
intendo (łac.) — zamyślam. [przypis redakcyjny]
intentionaliter (łac.) — w myśli. [przypis redakcyjny]
intentio pro facto (łac.) — chęć za uczynek. [przypis redakcyjny]
Inter caetera (łac.) — między innymi. [przypis redakcyjny]
inter confinia (łac.) — w pogranicze. [przypis redakcyjny]
intercyza — dodatkowa umowa przy zawieraniu małżeństwa, dotycząca spraw majątkowych. [przypis redakcyjny]
intercyza — umowa przedślubna ustalająca stosunki majątkowe pomiędzy przyszłymi małżonkami. [przypis redakcyjny]
intercyza (z łac.) — umowa na piśmie zawierana przed ślubem; dotyczyła przede wszystkim spraw majątkowych, również jakichś szczególnych warunków i obowiązków współmałżonków. [przypis redakcyjny]
intercyz — umowy, zapisów. [przypis redakcyjny]
inter domesticos parietes (łac.) — w domowych ścianach. [przypis redakcyjny]
interesa mojego folwarku pruskiego — Kleszczewka pod Gdańskiem. [przypis redakcyjny]
interes status (łac.) — interes państwa, racja stanu. [przypis redakcyjny]
inter gentes (łac.) — między [obu] narodami. [przypis redakcyjny]
interim consilia (łac.) — tymczasem obrady. [przypis redakcyjny]
interim (łac.) — tymczasem. [przypis redakcyjny]
interim (łac.) — tymczasem [przypis redakcyjny]
inter incudem et malleum (łac.) — między młotem i kowadłem. [przypis redakcyjny]
interlokutor (z łac.) — rozmówca. [przypis redakcyjny]
inter moenia (łac.) — w murach. [przypis redakcyjny]
inter octavas Corporis Christi (łac.) — w oktawę Bożego Ciała. [przypis redakcyjny]
inter patres patriae (łac.) — między ojcami ojczyzny. [przypis redakcyjny]
interponitur (łac.) — zachodzi. [przypis redakcyjny]
interpres (łac.) — tłumacz. [przypis redakcyjny]
interpretes (łac.) — tłumacze. [przypis redakcyjny]
interregnum (łac.) — bezkrólewie. [przypis redakcyjny]
interrex (łac.) — regent, sprawujący władzę w okresie bezkrólewia, w XVI i XVII w. funkcję tę pełnił najczęściej prymas. [przypis redakcyjny]
inter rudera (łac.) — wśród ruin. [przypis redakcyjny]
interrumpit (łac.) — przerywa. [przypis redakcyjny]
inter spem et metum (łac.) — pomiędzy nadzieją i trwogą. [przypis redakcyjny]
inter sympatriotas (łac.) — między współrodaków. [przypis redakcyjny]
inter tot anfractus (łac.) — wśród tylu obrotów. [przypis redakcyjny]
inter tot moderni collegii sinistras opiniones (łac.) — wśród tylu obecnego zgromadzenia złych mniemań. [przypis redakcyjny]
inter viscera (łac.) — wewnątrz, w granicach. [przypis redakcyjny]
inter viscera (łac.) — we wnętrzu; tu: w granicach Polski. [przypis redakcyjny]
inter viscera motus (łac.) — wewnątrz kraju rozruchy. [przypis redakcyjny]
inter viscera Regni (łac.) — w granice królestwa. [przypis redakcyjny]
interwiew — wywiad. [przypis redakcyjny]
in testimoniis (łac.) — w świadectwach. [przypis redakcyjny]
intestina (łac.) — wnętrzności. [przypis redakcyjny]
in theatro Orbis Poloni (łac.) — na widowni świata polskiego. [przypis redakcyjny]
in theatro publico (łac.) — w teatrze publicznym. [przypis redakcyjny]
intimae admissionis (…) dehortari (łac.) — najzaufańsi… odwieść. [przypis redakcyjny]
in toga et sago (łac.) — w pokoju i wojnie. [przypis redakcyjny]
in toto (łac.) — w całości. [przypis redakcyjny]
in toto (łac.) — w zupełności. [przypis redakcyjny]
in toto satisfactus (łac.) — we wszystkim zaspokojony. [przypis redakcyjny]
in toto — w zupełności. [przypis redakcyjny]
in tractu (łac.) — po drodze, w marszu. [przypis redakcyjny]
„Intransigeant” — „Nieprzejednany”, dziennik wychodzący w Paryżu od r. 1880 do r. 1940, reprezentował początkowo poglądy republikańskie, później wyraźnie prawicowe i nacjonalistyczne. [przypis redakcyjny]
intrata — dochód, zysk. [przypis redakcyjny]
intrata (z łac.) — dochód. [przypis redakcyjny]
intrata (z łac.) — korzyść; nadanie. [przypis redakcyjny]
intrata — zysk, dochód. [przypis redakcyjny]
intratnem — dochodowem, zyskownem. [przypis redakcyjny]
intraty — dochodu. [przypis redakcyjny]
intraty (lm) — dochody. [przypis redakcyjny]