Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | białoruski | czeski | dopełniacz | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | holenderski | islandzki | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | regionalne | rosyjski | staropolskie | starożytny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | żartobliwie | zdrobnienie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 24831 przypisów.
Cekaer — skrót: Centralny Komitet Robotniczy (nazwa centralnej władzy partyjnej PPS, a nie KPRP). [przypis redakcyjny]
cekauz — z niem. Zeughaus, arsenał. [przypis redakcyjny]
cekhauz (z niem.) — arsenał, zbrojownia. [przypis redakcyjny]
cekhauz (z niem.) — zbrojownia, arsenał. [przypis redakcyjny]
ceklać (starop.) — włóczęga nocna. [przypis redakcyjny]
ceklarz (daw.) — pachołek, drab. [przypis redakcyjny]
ceklatum (starop., z łac.) — po nocy. [przypis redakcyjny]
ceklować (starop.) — włóczyć się po nocy. [przypis redakcyjny]
celarent — formułka ułatwiająca zapamiętanie jednej z form wnioskowania (sylogizmu). [przypis redakcyjny]
Cel — Celio Calcagnini, profesor poetyki w uniwersytecie ferarskim. [przypis redakcyjny]
celeriorem cursum consultationum publicarum (łac.) — odbywali szybciej narady w sprawach publicznych. [przypis redakcyjny]
celeritas (łac.) — szybkość. [przypis redakcyjny]
cele (starop.) — tu: zamiary, zamysły. [przypis redakcyjny]
Celes — tu zn. koń pod siodło. [przypis redakcyjny]
celić — celować, mierzyć z broni palnej do celu. [przypis redakcyjny]
Celina — tj. Krasiński. [przypis redakcyjny]
Cella — część świątyni, gdzie stał posąg bóstwa. [przypis redakcyjny]
celować kogoś (daw.) — dorównywać komuś a. przewyższać kogoś. [przypis redakcyjny]
Celtyber — il Celtibero monte, góry Pirenejskie, tak tu nazwane od Celtyberów, starożytnych mieszkańców Hiszpanii. [przypis redakcyjny]
Cel zaś do osiągnienia zupełnie ten sam, jaki wyraziłeś, że żądany przez nią (…) — mowa tu o procesie rozwodowym Delfiny Potockiej. [przypis redakcyjny]
Cenacolo Vinciano (wł.) — mowa o Ostatniej wieczerzy Leonarda da Vinci (1452–1519); słynny ten fresk (malowidło ścienne) znajduje się w klasztorze mediolańskim di s. Maria delie Grazie. [przypis redakcyjny]
cenar, (…) goniony — nazwy tańców. [przypis redakcyjny]
cenar, goniony — tańca rodzaje. [przypis redakcyjny]
Cena — uczta. Tertia cena — trzecie danie. [przypis redakcyjny]
ce n'est pas mon fait (fr.) — to nie moja rzecz. [przypis redakcyjny]
censor (łac.) — sędzia obyczajów. [przypis redakcyjny]
censuram grubianitatis (łac.) — w naganę grubiaństwa. [przypis redakcyjny]
Centaur — w mit. gr. istota o końskim ciele, lecz z ludzkim torsem i głową w miejsce szyi i głowy końskiej. [przypis redakcyjny]
centimanos (łac.) — sturęcy; w mit. gr. Kottosi (Ajgajon, Kottos i Gyges), olbrzymy sturękie. [przypis redakcyjny]
centim — francuska drobna moneta, 1/100 franka. [przypis redakcyjny]
centnar — jednostka wagi, 50 kg. [przypis redakcyjny]
cenzura duchowna kazała usunąć scenę z żebrakiem w lesie — w scenie tej don Juan proponuje żebrakowi dukata, jeśli ten wypowie jakieś przekleństwo. Żebrak nie ulega jednak pokusie i don Juan daje mu w końcu tę jałmużnę „przez miłość ludzkości”. [przypis redakcyjny]
cenzura — sąd. [przypis redakcyjny]
cenzura — tu: krytyka, nagana. [przypis redakcyjny]
cenzura — tu: nagana. [przypis redakcyjny]
cenzurować — krytykować. [przypis redakcyjny]
ce pacte scellé, où l'âme s'est incorporé une autre âme (fr.) — przypieczętowany układ, w którym dusza wciela się w drugą duszę. [przypis redakcyjny]
cepiny (gw.) — czepiny, oczepiny: główna część obrzędu weselnego, polegająca na zdjęciu pannie młodej wieńca, a nałożeniu czepca, oznaki mężatki. Odbywały się około północy, towarzyszyły im obrzędowe pieśni, potem weselnicy ze świecami obchodzili „młodą” dokoła (por.: „to pódzies w kółecko”). [przypis redakcyjny]
Ce que femme veut, Dieu le veut (fr.) — czego chce kobieta, tego chce i Bóg. [przypis redakcyjny]
cera (daw.) — [tu:] mina, wyraz twarzy. [przypis redakcyjny]
Cerasi laurei dwa grana — dwa grany kropli laurowych; gran: dawna jednostka wagi aptekarskiej, ok. 1/16 grama (62 miligramy). Znany dawniej środek leczniczy o działaniu uspokajającym. [przypis redakcyjny]
cera — ułożenie twarzy, mina. [przypis redakcyjny]
Cerber, ów robak wielki — Cerber, którego poeta nazywa wielkim robakiem, z potrójną paszczą, z szerokim brzuchem, całą swą naturą przedstawia obraz grzechu, jaki w tym kręgu karę odbiera. Błoto, które Wirgiliusz rzuca mu przez paszczę, oznacza nikczemną wartość rzeczy, jakimi żarłoczni swoje żądze zaspakajają. [przypis redakcyjny]
cerberowy — tu: piekielny. [przypis redakcyjny]
ceremonie robisz z podpisaniem swego nazwiska — pod przekładem Herty. [przypis redakcyjny]
Cerera — bogini rolnictwa. [przypis redakcyjny]
Cerevisiam bibit — sententiam dixit (łac.) — wypił piwo i powiedział myśl. [przypis redakcyjny]
cerevisiam bibit, sententiam dixit (łac.) — wypił piwo i powiedział myśl. [przypis redakcyjny]
cerevisia — piwo. [przypis redakcyjny]
cerkiel — dziś popr.: cyrkiel. [przypis redakcyjny]
certa lege (łac.) — pewnym prawem. [przypis redakcyjny]
certować — iść w zawody. [przypis redakcyjny]
certowali między sobą — spierali się. [przypis redakcyjny]
certum quantum (łac.) — pewną ilość. [przypis redakcyjny]
Cesarz — Józef II. [przypis redakcyjny]
cesarz Karzeł — Karol Wielki. [przypis redakcyjny]
cesarz — Leopold I, cesarz niem. 1658–1705. [przypis redakcyjny]
cesarz — Napoleon III. [przypis redakcyjny]
Cesarzowa Eugenia (1826–1920) — żona Napoleona III, z domu hrabianka de Montilo de Gusman. [przypis redakcyjny]
cesarz Rudolf — ojciec Albrechta cesarza, któremu przyganiał poeta w pieśni uprzedniej, w apostrofie swojej do Włoch. [przypis redakcyjny]
cesarz, straciwszy wszelkie zaufanie do szlachty, wywyższał ludzi niskiego stanu — Tegan powiada, że ta rzecz, bardzo rzadka za Karola Wielkiego, działa się pospolicie za Ludwika. [przypis redakcyjny]
cesarz turecki — Mohamed IV (1648–1687), zrzucony z tronu zm. w r. 1691. [przypis redakcyjny]
cesarz wymówił się paktami — mowa o pokoju westfalskim 1648 r., który położył kres wojnie trzydziestoletniej. [przypis redakcyjny]
ces enfants ont trouve leurs mouchoirs, mais ils ont perdu leurs bonnes montres (fr.) — dzieci znalazły swoje chustki, ale zgubiły swoje dobre zegarki. [przypis redakcyjny]
Cesia — niewydana powieść Wandy. [przypis redakcyjny]
Cesia — widocznie niewydana powieść Wandy Grabowskiej. [przypis redakcyjny]
ce sont des (fr.) — to są. [przypis redakcyjny]
C'est ça!… (fr.) — to tak!… [przypis redakcyjny]
c'est de la prison que j't'écris (…) a Saint Lazare (fr.) — Piszę do ciebie z więzienia, / mój biedny Hipolicie, / nie wiem sama, co mi się wczoraj stało / w czasie wizyty; / to jedna z chorób, których się nie dostrzega, / kiedy się zaczynają, / co nie przeszkadza, że dziś jestem z całą bandą / u Świętego Łazarza! [przypis redakcyjny]
C'est drôle! (fr.) — To zabawne! [przypis redakcyjny]
c'est ennuyeux en diable (fr.) — to nudne do diabła. [przypis redakcyjny]
cest tout clair (fr.) — to jest całkiem jasne. [przypis redakcyjny]
cette brillante intelligence, exquise, céleste, délicieuse (fr.)— ta świetna inteligencja, wyborowa, boska, rozkoszna. [przypis redakcyjny]
Cette fille a l'air d'une princesse (fr.) — Ta panna wygląda jak księżniczka. [przypis redakcyjny]
Cezar pod grodem marsylskim nie leżał — Gdy Pompejusz z Włoch umknął, Cezar postanowił wojska Pompejusza obozujące w Hiszpanii zniszczyć wstępnym bojem. Zostawiwszy więc silną załogę przy oblężeniu Marsylii, sam z wybrańszymi legiami, nie tracąc chwili, a łamiąc cierpliwie zawady, jakie mu natura i nieprzyjaciel na każdym kroku w jego pochodzie stawiły, nie spuszczając z oka głównego celu, niespodzianie wpadł do Hiszpanii i pobił dwóch wodzów Pompejuszowych, Afraniusa i Petrejusa. [przypis redakcyjny]
chaîne (fr.) — łańcuch; tu: figura w kadrylu. [przypis redakcyjny]
chaja (daw., pot.) — burza. [przypis redakcyjny]
chaja — wicher. [przypis redakcyjny]
chajruz — syberyjski rodzaj pstrąga lub sigi. [przypis redakcyjny]
chałat — długa męska kapota noszona przez Żydów. [przypis redakcyjny]
Chałubiński Tytus (1820–1889) — wybitny lekarz i przyrodnik, znany jako „odkrywca” Zakopanego. [przypis redakcyjny]
chałupie. [przypis redakcyjny]
chalcedon — kamień drogocenny. [przypis redakcyjny]
Chamberlain, Houston Stewart (1855–1927) — znany pisarz niemiecki, autor głośnych dzieł: Die Grundlagen des XIX Jahrhunderts; Richard Wagner; Goethe; Inmanuel Kant, die Persönlichkeit ais Einführung in das Werk. [red. WL]. [przypis redakcyjny]
chambres garnies (fr.) — pokoje umeblowane do wynajęcia. [przypis redakcyjny]
Cham — chan. [przypis redakcyjny]
Chamos a. Kemosz — wspominane w Biblii bóstwo Amonitów i Moabitów, które próbowano identyfikować z Baalem lub Molochem. [przypis redakcyjny]
chandra (ros.) — melancholia, przygnębienie. [przypis redakcyjny]
chan — tu: Murad Gerej. [przypis redakcyjny]
chan w dwieście tysięcy koni — pogłoski okazały się przesadzone; historycy podają liczbę 4 tys. jazdy. [przypis redakcyjny]
chan — władca Tatarów, Islam III Girej (1606–1654). [przypis redakcyjny]
chapania — chwytania, porywania. [przypis redakcyjny]
chapanka — dawna gra w karty o wszystkie lewy. [przypis redakcyjny]
chapanka — gra w karty pochodzenia fr. i wł., popularna w Polsce w XVIII w. [przypis redakcyjny]
chapanka — gra w karty popularna w Polsce w XVIII w. [przypis redakcyjny]
charakter (daw.) — znak, pismo, [litera]. [przypis redakcyjny]
charakternik (z gr.) — czarodziej, czarownik. [przypis redakcyjny]
charakter — tu: pisma. [przypis redakcyjny]
charakter — [tu:] znak, pismo, [litera]. [przypis redakcyjny]
charakter — [tu:] znak, pismo. [przypis redakcyjny]