Spis treści

    1. Kondycja ludzka: 1
    2. Księżyc: 1
    3. Miasto: 1
    4. Przemijanie: 1
    5. Śmierć: 1
    6. Woda: 1

    Uwspółcześniono:

    pisownię łączną i rozdzielną:

    fleksję:

    Józef Czechowicznic więcejwiersz o śmierci

    1

    przez lazurowe[1] płomyki fosforu

    brzęk pobrzęk blach

    brzeg czarnej wody trzciną porósł

    czarną czarną jak ptak

    5

    kurzy się step mgieł siność

    księżyc znowu księżyc stoi

    Kondycja ludzkawieńczony nie pomagaj słabym

    szarymi skrzydłami trzepocze ich szept

    płaczą ze słabości swojej

    10

    a to mąci świat jak wino

    step siność stoi

    Miastona ziemi w miastach na mostach drogach

    tłumy tłumy z okien bram drzwi

    uciekają od siebie samych tłoczą się trwoga

    15

    brzęk pobrzęk blach drwi

    Księżyc, Wodawieńczony nam inaczej za wodą za wody szkliwem

    ciche mignęły widziadła lecz księżyc obrócił je wniwecz[2]

    siwy tu zapach ziół wonny przetacza się namuł

    pod falą która do trzcin szepcze to samo to samo

    20

    opodal kobiety niemłode łowią półmroku miąższ

    dłońmi utkwione w gąszcz w niebieskich świateł gąszcz

    za śladem stąpa chłopak smukły jak kąkol[3]

    Śmierćniczyich oczu nie wabi łąka ta boża łąka

    powieki zamknięte spokoju przydają twarzom

    25

    wieńczony oni nie widzą nie wiedzą nie marzą

    a tutaj miłe dzieciątko piasek zsypuje do naczyń

    rączkami wdzięcznie przebiera i także nie wie nie patrzy

    młodzieńcy idą a śpią sandał ich rosę otrąca

    ramiona pod chmury wznoszą omdlałe pewno od bitwy

    30

    sen je dymem zasnuwa tu nie ma nie było słońca

    skądże przylecą modlitwy

    Przemijaniepochyl się dziewczę w welonie i róż girlandzie[4] białej

    bo całun to piana welonu kwiat śmierci ślubu całun

    a ci stojący obok zwróceni ku pustce nieba

    35

    czy też naprawdę są razem na wonią duszących stepach

    o ludzie ludzie w trawach ludzie nad wodą czarną

    jeden was urok ogarnął jeden nas urok ogarnął

    starcy chłopięta matki ja i dzieciątko dziewice

    wieńczony

    40

    to samo to samo to samo

    pod księżycem

    Przypisy

    [1]

    lazur — kolor (prawie przezroczysty), jasny błękit. [przypis edytorski]

    [2]

    obrócił je w niwecz — zniszczył (niweczyć: niszczyć coś całkowicie). [przypis edytorski]

    [3]

    kąkol polny — jednoroczny chwast (z rodziny goździkowatych) o czerwonych kwiatach i trujących nasionach, rosnący głównie w zbożach. [przypis edytorski]

    [4]

    girlanda — ozdoba ze zwojów liści lub kwiatów podwieszonych z boków. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…