Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 474 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Przekaż 1,5%

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury KRS 00000 70056
Ufunduj darmowe książki dla tysięcy dzieciaków.
WIĘCEJ

Szacowany czas do końca: -
Jan Kochanowski, Fragmenta albo pozostałe pisma, Pieśń IX (Kto mi wiary dać nie chce, daj ją oku swemu...)
Pieśń X (Juno, porzuć swój gniew długi...) → ← Pieśń VIII (Kiedy sie rane zapalają zorza...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśń IX[1][2]

      1
      Kto mi wiary dać nie chce, daj ją oku swemu
      A przypatrz sie stworzeniu pilnie tak pięknemu:
      Taka jeszcze nie była za dawnego wieku,
      Aniołowi podobna barziej niż człowieku.
      5
      Raj tam, gdzie ona siedzi, a którędy mija,
      Za jej stopami róża wstawa i lelija;
      Jej k woli piękne drzewa dają cień sowity
      Nie chcąc, aby ją letni żegł[3] ogień obfity.
      A ona, myśl wspaniałą znosząc[4] z układnością,
      10
      I niedobyte serca zwycięża miłością.
      A człowiekiem tak władnie jako słońce wonnym
      Nawrotem[5] albo magnes żelazem nieskłonnym.
      Wiele oczom powinien[6], o pani, kto ciebie
      Oglądał a ucieszył twym pojźrzeniem siebie;
      15
      Dalszego czasu może nie zamierzać sobie,
      Iżby kiedy miał gładszą oględać po tobie.
      Niech sie więcej nie chłubią starodawne lata
      Z swoimi Helenami; jest za tego świata[7],
      Która gładkością wszytki pierwsze tak minęła,
      20
      Aż i przyszłym[8] nadzieję na wieki odjęła.

      Przypisy

      [1]

      Pieśń IX dodana — w pieśni tej pierwsze litery kolejnych wersów tworzą akrostych: KATARZYNA JANWODINZKA; być może należy czytać to w następujący sposób: KATARZYNA, JAN WODYŃSKA (podobnie skonstruowany akrostych znajdziemy w Pieśni X; o Katarzynie Wodyńskiej jednak nic nie wiadomo). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w utworze jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      żegł — palił. [przypis redakcyjny]

      [4]

      znosząc — łącząc. [przypis redakcyjny]

      [5]

      władnie jako słońce wonnym / Nawrotem — chodzi o kwiat, który zwraca się ku słońcu (bliżej nie wiadomo, o jaki). [przypis redakcyjny]

      [6]

      powinien — zawdzięcza. [przypis redakcyjny]

      [7]

      za tego świata — za naszych czasów. [przypis redakcyjny]

      [8]

      przyszłym — w domyśle: przyszłym pięknościom. [przypis redakcyjny]

      x