Blackout

Od 12 lat Wolne Lektury udostępniają książki nieodpłatnie i bez reklam
Jesteśmy najpopularniejszą biblioteką w Polsce: w 2019 roku 5,9 miliona unikalnych użytkowników odwiedziło nas 21 milionów razy. Wszyscy zasługujemy na bibliotekę, która gwarantuje dostęp do najwyższej jakości wydań cyfrowych.

Stoi przed nami realna groźba zamknięcia
Niestety, z milionów czytelników wspiera nas jedynie niewiele 190 osób. Środki, jakie do tej pory pozyskiwaliśmy ze źródeł publicznych, są coraz mniejsze.

Potrzebujemy pomocy Przyjaciół
Nie uda się utrzymać tej niezwykłej biblioteki bez Twojego wsparcia. Jeśli możesz sobie na to pozwolić, zacznij wspierać nas regularnie. Potrzeba minimum 1000 Przyjaciół, żeby Wolne Lektury dalej istniały.

Zostań naszym Przyjacielem!

Tak, chcę pomóc Wolnym Lekturom!
Nie chcę pomagać, chcę tylko czytać
Wesprzyj

Wspieraj Wolne Lektury

x

5568 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hiszpański | liczba mnoga | mitologia grecka | niemiecki | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przysłówek | regionalne | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | łacina, łacińskie

By language: all | polski


163 footnotes found

sajeta (daw.) — cienkie, kosztowne sukno. [przypis redakcyjny]

samotrzeci (daw.) — dwaj towarzysze i sam trzeci [przypis redakcyjny]

samotrzeci (daw.) — dwaj towarzysze i sam trzeci. [przypis redakcyjny]

samotrzeć (daw.) — (przysłówek: jak?) z dwoma towarzyszami i sam trzeci. [przypis redakcyjny]

samotrzeć (daw.) — sam z dwoma towarzyszami. [przypis redakcyjny]

samowtór (daw.) — we dwóch, sam z kimś drugim, tu: pojedynek. [przypis redakcyjny]

samowtór (daw.) — z jednym towarzyszem, sam [jest] wtóry; [we dwóch z towarzyszem; red. WL]. [przypis redakcyjny]

sarna (daw.) — [tu:] baba, kobieta. [przypis redakcyjny]

sądząc się samotnym (daw.) — dziś popr. składnia: sądząc, że jestem samotny. [przypis redakcyjny]

scena (daw.) — [tu:] przedstawienie teatralne. [przypis redakcyjny]

sekiel (daw.) — dobry koń. [przypis redakcyjny]

sekiel (daw.) — rumak. [przypis redakcyjny]

sekwestr (daw.) — zajęcie, więzienie. [przypis redakcyjny]

sekwestr (daw.) — zarząd. [przypis redakcyjny]

semen (daw.) — Kozak na czyjejś służbie. [przypis redakcyjny]

sentencja (daw., z łac.) — zdanie. [przypis redakcyjny]

sepet (daw., z tur.) — ozdobny mebel, skrzynka z szufladami na kosztowności. [przypis redakcyjny]

sepet (daw., z tur.) — skrzynka na kosztowności. [przypis redakcyjny]

sflorysować (daw.) — pokryć rzeźbionym kwieciem, floresami. [przypis redakcyjny]

sforcować się (daw., z wł.) — silić się. [przypis redakcyjny]

siąga (daw.) — sąg (miara objętości drewna). [przypis redakcyjny]

sierdzity (daw.) — zły, rozgniewany. [przypis redakcyjny]

się o cudzych rzeczach (…) pytamy (daw.) — pytać o czym. [przypis redakcyjny]

siła (daw.) — wiele. [przypis redakcyjny]

siromacha (z daw. ukr.) — wilk samotnik. [przypis redakcyjny]

skałuba (daw.) — szczelina. [przypis redakcyjny]

skałuba (daw.) — szpara. [przypis redakcyjny]

skałubina (daw.) — otwór, dziura. [przypis redakcyjny]

skaraskać (daw.) — pozbyć. [przypis redakcyjny]

skarucha (daw.) — kora. [przypis redakcyjny]

skaza (daw.) — [tu:] spustoszenie, szkoda. [przypis redakcyjny]

sklep niebieski (daw.) — sklepienie nieba, firmament. [przypis redakcyjny]

składać (daw.) — ustępować. [przypis redakcyjny]

składać się (daw.) — bronić się. [przypis redakcyjny]

skofia (daw.) — obsada kity, rurka stalowa, w której tkwi kita. [przypis redakcyjny]

skofia (daw.) — pukiel, czepiec, pokrowiec. [przypis redakcyjny]

skofia (daw.) — pukiel; tu dla rytmu czytamy na trzy sylaby. [przypis redakcyjny]

skołoźrywy (daw.) — rychły. [przypis redakcyjny]

skołoźrywy (daw.) — wcześnie dojrzały. [przypis redakcyjny]

skomosić (daw.) — rozigrać, rozbujać. [przypis redakcyjny]

skosztować się z kimś (daw.) — spróbować, zmierzyć się z kimś. [przypis redakcyjny]

skotopas (daw.) — pastuch. [przypis redakcyjny]

skotopas (daw.) — pastuchów. [przypis redakcyjny]

skowera (daw., reg.) — pies. [przypis redakcyjny]

słuszna (daw.) — tu w znaczeniu: słusznie jest. [przypis redakcyjny]

smoła (daw.) — hałastra. [przypis redakcyjny]

smoła (daw.) — motłoch. [przypis redakcyjny]

snadniusieńko (daw.) — łatwiusieńko; daw. snadnie: łatwo. [przypis redakcyjny]

snażyć się (daw.) — silić się. [przypis redakcyjny]

sobić (daw.) — sposobić się; por. zasoby. [przypis redakcyjny]

sobić się (daw.) — przysposabiać. [przypis redakcyjny]

sowę zadąć (daw., pot.) — sposępnieć. [przypis redakcyjny]

sowity (daw.) — suty, obfity. [przypis redakcyjny]

sparznie (daw.) — odpadnie. [przypis redakcyjny]

spezy (daw.) — koszty. [przypis redakcyjny]

spezy (daw., z wł.) — koszty. [przypis redakcyjny]

spień (daw.) — iglica u sprzączki. [przypis redakcyjny]

spisa (daw.) — włócznia, oszczep, dzida. [przypis redakcyjny]

spiża (daw.) — żywność. [przypis redakcyjny]

spiżować (daw.) — zaopatrywać, zwł. w prowiant. [przypis redakcyjny]

spłótnieć (daw.) — zbiednieć. [przypis redakcyjny]

spolić (daw.) — złączyć. [przypis redakcyjny]

sporuszona [rana] (daw.) — pogorszona, obrażona. [przypis redakcyjny]

spostponować (daw.) — obrazić, zlekceważyć. [przypis redakcyjny]

spórka (daw.) — walka, pojedynek. [przypis redakcyjny]

spraktykować (daw.) — skłonić, przeciągnąć na swoją stronę. [przypis redakcyjny]

sprawić (daw.) — zarżnąć i oprawić; torturować. [przypis redakcyjny]

sprawić kogoś o czymś (daw.) — zdać sprawę, dać wiadomość. [przypis redakcyjny]

sprawić się o czem (daw.) — przekonać się. [przypis redakcyjny]

sprawować się (daw.) — usprawiedliwiać się. [przypis redakcyjny]

sprzeciwić się czemuś (daw.) — iść w zawód, starać się przewyższyć. [przypis redakcyjny]

spuma (daw., z wł.) — piana. [przypis redakcyjny]

spuma (daw., z wł.) — piana, ślina. [przypis redakcyjny]

spuszczać się (daw.) — polegać na kimś, liczyć na kogoś, ufać komuś. [przypis redakcyjny]

Close

* Loading