Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | białoruski | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | norweski | polski | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie

Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 3895 przypisów.

Infimarum virtutum apud vulgus laus est, mediarum admiratio, supremarum sensus nullus (łac.) — nieznaczna cnota wśród pospólstwa ma rozgłos, średnia budzi podziw, najwyższa nie robi żadnego wrażenia. [przypis edytorski]

Infinitae bonitatis (…) Nascitur mortalis — Ach, dobroci niezmierzonej I miłości nieskończonej Widok nam stawią jasłeczka. Ogień chłodnieje, Miłość ziębnieje, Zamilka słowo, W pieluszkach owo Bóg nieśmiertelny — Człowiek śmiertelny. [przypis autorski]

Infinityzmowi przeciwstawił on relatywizm (…) bezpłodne w pozorze prawo umiał uczynić zasadą systemu i w tym jego oryginalność — por. L. Constant, La Philosophie de Renouvier, („Annales de philosophie chrétienne”, 1910, Avril). [przypis autorski]

infirmeria — pomieszczenie szpitalne w klasztorze, koszarach wojskowych, internacie itp. [przypis edytorski]

infirmeria — sala a. część budynku przeznaczona dla chorych w instytucjach takich jak klasztory, internaty, koszary itp. [przypis edytorski]

infirmeria (z łac. infirmus: słaby, chory) — pomieszczenie szpitalne w klasztorze, koszarach wojskowych, internacie itp. [przypis edytorski]

Infirmum (…) hominibusBiblia, 1 Kor 1:25. [przypis tłumacza]

inflacja kosmologiczna — teoria kosmologiczna, według której wczesny Wszechświat przeszedł przez fazę gwałtownego rozszerzania się. [przypis edytorski]

inflamacja (z łac.) — zapalenie, stan zapalny. [przypis edytorski]

inflancki — z Inflant: krainy historycznej powstałej w średniowieczu w obrębie zakonu kawalerów mieczowych, a zamieszkanej przez plemiona bałtyckie; dawne Inflanty zajmowały obszar dzisiejszej Estonii oraz Łotwy. [przypis edytorski]

inflantski (daw.) — dziś: inflancki; przynależny Inflantom. [przypis edytorski]

inflantski — dziś: inflancki; przynależny Inflantom. [przypis edytorski]

inflantski — dziś popr. pisownia: inflancki. [przypis edytorski]

Inflantski — tu: mistrz zakonu kawalerów mieczowych, działającego w średniowieczu na terenie dzisiejszej Łotwy i Estonii, założonego w oparciu o regułę templariuszy; inflantski — dziś popr. pisownia: inflancki. [przypis edytorski]

Inflanty (hist.) — kraina położona na północ od Litwy, na terenie dzisiejszej Łotwy i Estonii, zamieszkana przez potomków plemion bałtyckich i ugrofińskich, o kulturze z silnymi wpływami niemieckimi i szwedzkimi. [przypis edytorski]

Inflanty — kraina historyczna na terytorium dzisiejszej Łotwy i Estonii, pozostająca w późnym średniowieczu pod władzą niemieckiego zakonu kawalerów mieczowych, założonego w oparciu o regułę templariuszy. [przypis edytorski]

Inflanty — kraj nadbałtycki przyłączony do Polski w 1561 r. Na mocy pokoju oliwskiego (1660) część Inflant przypadła Szwecji, pozostała przy Polsce reszta ziem przeszła na rzecz Rosji przy pierwszym rozbiorze (1772). Wielu spośród szlachty posiadało tytuły urzędów ziemskich z Inflant, stąd stałe i liczne głosy domagające się odebrania tych ziem. [przypis redakcyjny]

Infling — esesman, komendant jednego z obozów w Skarżysku-Kamiennej. [przypis edytorski]

influenca a. influenza (daw.) — grypa. [przypis edytorski]

influencja — wpływ. [przypis redakcyjny]

informacją — dziś popr. forma D.lp: informację. [przypis edytorski]

informacje nt. Kampanii Wschodnioindyjskiej pochodzą z J. Skodlarski, Historia gospodarcza, Warszawa 2012, s. 64, http://pl.wikipedia.org/wiki/Brytyjska_Kompania_Wschodnioindyjska, http://pl.wikipedia.org/wiki/Akty_Nawigacyjne [przypis autorski]

Informacje podane za: D. Lefranc, The metamorphosis of contrefaçon…, s. 59–63. [przypis autorski]

Informacje w niniejszym akapicie podaję za: D. Lefranc, The metamorphosis of contrefaçon in French copyright law, Copyright and Piracy: An Interdisciplinary Critique, L. Bently, J. Davis, J. C. Ginsburg [red.], Cambridge 2010, s. 58–67. [przypis autorski]

Informacje w niniejszym akapicie podane za: L. Pfister, Author and Work in the French Print Privileges System…, s. 119–123. [przypis autorski]

Informacje zawarte w dwóch ostatnich akapitach podane są na postawie: M. Rose, Authors and Owners. The invention of copyright, London 1994, s. 52–68. [przypis autorski]

Informacje zawarte w niniejszym akapicie podano za: P. Gancarczyk, Muzyka wobec rewolucji druku. Przemiany w kulturze muzycznej w XVI wieku, Toruń 2011, s. 36, 46, 155–156. [przypis autorski]

informacyj — dziś popr. forma D.lm: informacji. [przypis edytorski]

infuła i pastorał — oznaki godności i władzy dostojników kościelnych: wysokie, ceremonialne nakrycie głowy oraz długa laska o ślimakowato zwiniętym zakończeniu. [przypis edytorski]

infuła — nakrycie głowy biskupa. [przypis edytorski]

infuła — w starożytnym Rzymie opaska na głowę będąca odznaką godności lub władzy; później nazwa wysokiego, ceremonialnego nakrycia głowy noszonego przez chrześcijańskich dostojników kościelnych. Tu: nakrycie głowy dostojnika. [przypis edytorski]

infuła — wysoka, podwójna czapka biskupia. [przypis edytorski]

infuła — wysokie, ceremonialne nakrycie głowy biskupa. [przypis edytorski]

infuła — wysokie, ceremonialne nakrycie głowy dostojników kościelnych; przen.: wysoka godność kościelna. [przypis edytorski]

infułat — duchowny, nie będący biskupem, ale mający prawo używania odznak biskupiej godności. [przypis redakcyjny]

infułat — wyższy dostojnik kościelny, od infuły, czyli nakrycia głowy takich osób. [przypis edytorski]

infułat — wyższy dostojnik kościelny; określenie pochodzi od infuły, czyli nakrycia głowy takich osób. [przypis edytorski]

infuzja (med.) — podawanie do organizmu płynów drogami innymi niż naturalne, np. metodą wlewu dożylnego (kroplówką). [przypis edytorski]

infuzorie (daw. biol.) — mikroorganizmy wodne, mikroskopijne żyjątka. [przypis edytorski]

inga, właśc. Inga edulis — drzewo owocowe z Ameryki Południowej. [przypis edytorski]

Ingarden, Roman (1893–1970) — filozof, teoretyk literatury. [przypis edytorski]

Ingarden, Roman (1893–1970) — filozof, teoretyk literatury. [przypis edytorski]

Ingared — szwedzka miejscowość w regionie administracyjnym Västra Götaland. [przypis edytorski]

Inge, William Ralph (1860–1954) — teolog anglikański. [przypis edytorski]

Ingenio Alf. Scolari (łac.: talentowi Alfreda Schulera) — wiersz dedykowany jest przyjacielowi poety, Alfredowi Schulerowi (1865–1923), mistykowi, wizjonerowi, działaczowi neopogańskiemu. [przypis edytorski]

Ingenium nobis ipsa puella facit — „Sama dziewczyna stwarza w nas talent”. [przypis redakcyjny]

Ingentem Boguslao defero cultum, a me minimo excelsus tibi honor — Darzę Bogusława nadzwyczajnym uwielbieniem, ode mnie, najniższego, najwyższy hołd tobie (składam). [przypis edytorski]

Ingentem (…) massam — [por.] Vergilus, Aeneida, VIII, 447–454. [przypis redakcyjny]

Inglaterra (hiszp.) — Anglia. [przypis edytorski]

Ingleze! Ingleze! (hiszp.) — Anglik! Anglik! [przypis edytorski]

inglorios actus (łac.) — czyny niesławne. [przypis redakcyjny]

inglorius (łac.) — niesławny. [przypis edytorski]

ingratitudinem (łac., B. lp) — niewdzięczność. [przypis edytorski]

ingratitudinem (łac. forma B.lp) — niewdzięczność. [przypis redakcyjny]

ingratny (z łac.) — niewdzięczny. [przypis edytorski]

ingrediencja — składnik mieszaniny. [przypis edytorski]

ingrediencja (z łac.) — składnik mieszaniny; przyprawa. [przypis edytorski]

ingrediencje (z łac.) — składniki mieszaniny; przyprawy. [przypis edytorski]

Ingrediens mundum (łac.) — Hbr 10, 5. [przypis tłumacza]

Ingres, Jean-Auguste-Dominique (1780–1867) — francuski malarz historyczny i portrecista, jeden z najwybitniejszych artystów francuskich XIX w.; autor m.in. obrazu Wielka odaliska (1814), przedstawiającego leżącą nagą kobietę z haremu. [przypis edytorski]

ingres — uroczyste objęcie urzędu. [przypis edytorski]

ingres — uroczyste objęcie władzy. [przypis edytorski]

ingrytowy a. ingrychtowy zamek (z niem.) — zamek ślusarski z wewnętrzną wkładką. [przypis edytorski]

Inguina (…) aquis (łac.) — „Safianem czarnym pachoł srom okrył starannie/ I choć się kąpiesz naga, stoi przy waćpannie?” (Martialis, Epigrammata, VII, 35, l; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]

Inguł (ukr. Інгул) — rzeka w płd. części Ukrainy, lewy dopływ Bohu. [przypis edytorski]

inhames — pol. pochrzyn, rodzaj pnączy z jadalnymi bulwiastymi kłączami, przypominającymi ziemniaki. [przypis edytorski]

inhams — chodzi o inhames, rodzaj pnączy z jadalnymi, bulwiastymi kłączami. [przypis edytorski]

inherentny — nierozłączny z czymś, przynależny do czegoś. [przypis edytorski]

inhumacja — pogrzebanie zwłok. [przypis edytorski]

inhumaniter (łac.) — nieludzko. [przypis redakcyjny]

inibunt operam (łac.) — dołożą starania. [przypis redakcyjny]

inicjacja (z łac.) — wprowadzenie w coś, początek czegoś. [przypis redakcyjny]

inicjał — pierwsza litera. [przypis edytorski]

Inik ze krwie Awalów — Inico del Vasto z domu Awalów. [przypis redakcyjny]

Inimici Dei terram lingent (łac.) — Ps 71, 9. [przypis tłumacza]

inimicos (łac.) — nieprzyjaciół. [przypis edytorski]

inimicus homo (łac.) — nieprzyjazny człowiek. [przypis redakcyjny]

initia (łac.) — wstępne starania. [przypis redakcyjny]

Initium Calamitatis Regni (łac.) — początek nieszczęść królestwa. [przypis edytorski]

Initium sancti Evangelii (łac.) — początek św. Ewangelii. [przypis edytorski]

initium (z łac.) — początek. [przypis redakcyjny]