Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 447 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 113510 przypisów.
ferro carril (hiszp.) — kolej żelazna. [przypis edytorski]
ferrum pomatum a. ferri pomatum (łac., med.) — jabłczan żelazowy, dawny preparat żelazowy stosowany jako środek wzmacniający przy leczeniu niedokrwistości, otrzymywany przez działanie soku jabłkowego na opiłki żelaza. [przypis edytorski]
Ferry, Gabriel (pseud.), właśc. Louis de Bellemare (1809–1852) — francuski pisarz, autor westernów i powieści przygodowych osadzonych w realiach życia pionierskiego w Ameryce. [przypis edytorski]
ferszołtener (jid.) — przeklęty. [przypis edytorski]
fert fama (łac.) — wieść niesie. [przypis edytorski]
fertig (niem.) — gotowe, gotowy. [przypis edytorski]
fertig (niem.) — gotowe. [przypis edytorski]
fertig (niem.) — gotowe, skończone. [przypis edytorski]
fertig (niem.) — gotowe, skończone, załatwione. [przypis edytorski]
fertig (z niem.) — gotowe, skończone. [przypis edytorski]
fertik (gw., z niem. fertig) — gotowe. [przypis edytorski]
Fertile Évangile (fr.) — Płodna Ewangelia; Émile Zola od 1898 pisał cykl powieściowy Cztery Ewangelie (Les Quatre Évangiles), w którym odszedł od naturalizmu na rzecz utopijnego przedstawienia rzeczywistości idealnej; do śmierci zdołał ukończyć trzy pierwsze tomy, noszące tytuły: Płodność, Praca i Prawda, oraz naszkicować czwarty, Sprawiedliwość. [przypis edytorski]
Fertner, Antoni (1874–1959) — polski aktor komediowy. [przypis edytorski]
fertyczny (daw.) — ruchliwy, zwinny. [przypis edytorski]
fertyczny (daw.) — zwinny, ruchliwy. [przypis edytorski]
fertyczny — gibki, żwawy, zgrabny; zmysłowy. [przypis edytorski]
fertyczny — ruchliwy, ożywiony, żwawy. [przypis edytorski]
fertyczny — ruchliwy, ożywiony, żwawy. [przypis edytorski]
fertyczny — zwinny i ruchliwy. [przypis edytorski]
fertyczny — zwinny, ruchliwy. [przypis edytorski]
fertyczny — zwinny, szybki, żwawy. [przypis edytorski]
fertyczny — zwinny, żwawy, zręczny; tu: energiczny. [przypis edytorski]
feruła (łac. ferula) — berło; tu przen.: władza. [przypis edytorski]
feruła (z łac. ferula) — berło, pałka. [przypis edytorski]
ferventissimi amoris mei (łac.) — najgorętszej miłości mojej. [przypis edytorski]
ferwor — zapał, entuzjazm. [przypis edytorski]
ferwor — zapał. [przypis edytorski]
fesches Mäderl (niem.) — szykowna dziewczyna. [przypis edytorski]
feskie — pochodzące z królestwa Fezu. [przypis edytorski]
fest (daw.) — święto. [przypis edytorski]
fest (daw.) — uroczystość, święto; uczta. [przypis edytorski]
fest, froh, frei (niem.) — silny, wesoły, swobodny. [przypis edytorski]
fest (niem. Fest) — święto, uroczystość. [przypis edytorski]
feston — dekoracja z podwieszonej tkaniny. [przypis edytorski]
feston — dekoracja z podwieszonej tkaniny. [przypis edytorski]
feston — element dekoracyjny: podpięta tkanina lub płaskorzeźba ją przedstawiająca. [przypis edytorski]
feston — element dekoracyjny w formie podwieszonego po bokach pęku kwiatów czy owoców lub fragmentu tkaniny upiętej guzami, inaczej girlanda. [przypis edytorski]
feston — girlanda; element dekoracyjny w formie podwieszonych po bokach kwiatów lub upiętej tkaniny. [przypis edytorski]
feston — girlanda; malowniczo zwieszająca się roślinność. [przypis edytorski]
feston — motyw dekoracyjny w kształcie półwieńca. [przypis edytorski]
feston — rodzaj wiszącej dekoracji z roślin bądź z tkaniny. [przypis edytorski]
feston — tkanina upięta dekoracyjnie w formie girlandy lub draperii. [przypis edytorski]
fest — święto. [przypis edytorski]
Festtag (niem.) — święto; dzień świąteczny. [przypis edytorski]
fest — tu: święto. [przypis edytorski]
fest (z niem.; ndm) — silny; mocno, dobrze; na fest (fraz.): na dobre, dobrze. [przypis edytorski]
Fet-ali-szach — dziś popr.: Fath Ali Szah Kadżar (1797–1834). [przypis edytorski]
feta — święto. [przypis edytorski]
feta (z fr. fête) — święto. [przypis edytorski]
fetniak (gw. środ.) — cwaniak; spryciarz szukający zaczepki. [przypis edytorski]
fetniak (gw. środ.) — cwaniak, zawadiaka. [przypis edytorski]
fetor — smród. [przypis edytorski]
fetować — podejmować wystawnie, świętować obecność. [przypis edytorski]
fetować — tu: karmić. [przypis edytorski]
fetysz — w religiach pierwotnych: przedmiot mający nadprzyrodzoną moc. [przypis edytorski]
fetyszysta — tu: wyznawca fetyszyzmu, czciciel przedmiotów (fetyszów), którym przypisywana jest moc nadprzyrodzona. [przypis edytorski]
fetyszyzm — jedna z pierwotnych form religii: oddawanie czci przedmiotom kultowym (fetyszom), którym przypisywana jest moc nadprzyrodzona. [przypis edytorski]
Feuchtwanger, Lion (1884–1958) — pisarz niemiecki, autor powieści historycznych, w 1933 r. wyemigrował. [przypis edytorski]
Feuchtwanger, Lion — właśc. Jakub Arje (1884–1958), autor m.in. powieści Żyd Süß (1925), na podstawie której Veit Harlan nakręcił propagandowy, a niezgodny z jej wymową film, oraz Wojny żydowskiej (1932), której jednym z bohaterów jest Józef Flawiusz. [przypis edytorski]
Feuchtwanger, Lion — właśc. Jakub Arje (1884–1958), autor m.in. powieści Żyd Süß (1925), na podstawie której Veit Harlan nakręcił propagandowy, a niezgodny z jej wymową film, oraz Wojny żydowskiej (1932), której jednym z bohaterów jest Józef Flawiusz. [przypis edytorski]
feudum — lenno. [przypis edytorski]
feudysta — w państwie absolutystycznym prawnik, specjalizujący się w prawie feudalnym i prawach seniorskich. [przypis edytorski]
Feuerbach, Anselm (1829–1880) — malarz niemiecki, przedstawiciel klasycyzmu; tu mowa o jego monumentalnym obrazie Uczta Platona (Das Gastmahl des Plato), powstałym w dwóch wersjach: z roku 1869 oraz 1874. [przypis edytorski]
Feuerbach, Ludwig (1804–1872) — filozof niemiecki, uczeń Hegla, zwolennik materializmu i krytyk idealizmu. [przypis edytorski]
Feuerbach, Ludwig (1804–1872) — niemiecki filozof. [przypis edytorski]
Feuerbach, Ludwig Andreas (1804–1872) — filozof niemiecki, uczeń Hegla, później zwolennik materializmu, krytyk idealizmu i chrześcijaństwa; wywarł wpływ na kształtowanie się poglądów m.in. Stirnera, Marksa i Engelsa. [przypis edytorski]
Feuerbach, Ludwig Andreas (1804–1872) — filozof niemiecki, uczeń Hegla, zwolennik materializmu i krytyk idealizmu. [przypis edytorski]
Feuerbach, Ludwik (1804–1872) — filozof niemiecki, uczeń Hegla, później zwolennik materializmu. [przypis edytorski]
Feuerbach, Ludwik (1804–1872) — filozof niemiecki, uczeń Hegla, później zwolennik materializmu. [przypis edytorski]
feuer (niem.) — ogień; pożar. [przypis edytorski]
feuer (niem.) — ognia!, pal! [przypis edytorski]
Feuer! (niem.) — Ognia! [przypis edytorski]
feu (fr. dosł.: światło) — w teatrze: dodatkowe wynagrodzenie płatne od występu. [przypis edytorski]
feu (fr.) — ogień, tu prawdop.: oświetlenie teatralne. [przypis edytorski]
Feuillet, Octave (1821–1890) — pisarz i dramaturg francuski. [przypis edytorski]
feullieton (fr.) — felieton. [przypis edytorski]
Feydeau, Georges (1862–1921) — francuski dramatopisarz, autor licznych fars; najbardziej znany z Damy od Maksyma z 1899 roku. [przypis edytorski]
Fezensac, Fesausaguet i Astarac — niewielkie średniowieczne hrabstwa w Gaskonii (płd.-zach. Francja). [przypis edytorski]
fez — męskie nakrycie głowy w krajach muzułmańskich. [przypis edytorski]
Fez — miasto w płn.-zach. Afryce, w ob. Maroku; od X w. ważny ośrodek kulturalny, religijny i gospodarczy, stolica potężnego królestwa muzułmańskiego. [przypis edytorski]
fez — nakrycie głowy noszone przez mężczyzn w świecie arabskim. Czerwona filcowa czapka o kształcie walca, ozdobiona czarnym frędzlem. [przypis edytorski]
fez — nakrycie głowy noszone przez mężczyzn w w krajach muzułmańskich: czerwona filcowa czapka o kształcie walca, ozdobiona czarnym frędzlem. Fez jest kojarzony jest głównie z Imperium Osmańskim, gdzie został wprowadzony urzędowo w pierwszej połowie XIX w. [przypis edytorski]
fez — nakrycie głowy noszone przez mężczyzn w w krajach muzułmańskich: czerwona filcowa czapka o kształcie walca, ozdobiona czarnym frędzlem. [przypis edytorski]
fez — nakrycie głowy o kształcie przypominającym cylinder, najczęściej czerwony; nazwa pochodzi od marokańskiego miasta Fez. [przypis edytorski]
fez — nakrycie głowy w kształcie ściętego stożka noszone przez mężczyzn w świecie muzułmańskim. [przypis edytorski]
fiaker a. fiakier (daw., z fr. fiacre: dorożka) — dorożkarz, woźnica. [przypis edytorski]
fiakier a. fiakr (daw., z fr.) — dorożka; także: dorożkarz, woźnica. [przypis edytorski]
fiakier a. fiakr (z fr. fiacre) — dorożka; lekki, miejski pojazd konny przeznaczony do wynajmowania do przewozu osób. [przypis edytorski]
fiakier (daw.) — dorożka. [przypis edytorski]
fiakier (daw.) — dorożkarz. [przypis edytorski]
fiakier (daw., z fr.) — dorożka; także: dorożkarz. [przypis edytorski]
fiakier (daw., z fr.) — dorożka; także: dorożkarz, woźnica. [przypis edytorski]
fiakier — dorożka; dorożkarz. [przypis edytorski]
fiakier — dorożka; powóz z woźnicą wynajmowany dla przebycia określonej trasy lub na godziny. [przypis edytorski]
fiakier — dorożkarz. [przypis edytorski]
fiakier (fr. fiacre) — dorożka. [przypis edytorski]
fiakr (z fr. fiacre) — dorożka lub osoba nią powożąca, tj. dorożkarz. [przypis edytorski]
fiakr (z fr.) — woźnica, dorożkarz. [przypis edytorski]
fiant pilulae, et pereat mundus (łac.) — zrób pigułki, choćby zginął świat. Forma fiant (zrób, wykonaj; dosł.: niech będzie zrobione) była używana w farmacji na wystawianych po łacinie receptach. [przypis edytorski]
fiasco (wł.) — butelka. [przypis edytorski]