Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | botanika | francuski | hiszpański | łacina, łacińskie | mitologia rzymska | niemiecki | portugalski | potocznie | rosyjski | rodzaj żeński | włoski
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 361 przypisów.
vincere (łac.) — zwyciężać. [przypis redakcyjny]
Vince (…) ventura (łac.) — „Hanibal zwyciężył Rzymian, ale nie umiał wykorzystać zwycięstwa” (Petrarka, Sonety, III; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
vincitur (…) hostem (łac.) — „Może stracić zwycięstwo, kto aż do ostatka/ Wroga przyprze i zdręczy” (Lucanus, Pharsalia, IV, 275; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
vinctas manus (łac.) — ręce związane; dam ręce związane: pójdę do więzienia). [przypis redakcyjny]
vindica honorem Filii Tui (łac.) — broń czci Syna Twego. [przypis redakcyjny]
vindicare (…) et consilia ineluctabilis vis fatorum corrupisset (łac.) — pomścić (i byłby pomścił, gdyby go był los nie zawrócił i gdyby zamiarów nie zniweczyła nieunikniona potęga przeznaczeń). [przypis redakcyjny]
vindicavimus (łac.) — pomściliśmy. [przypis redakcyjny]
vindices scelerum poenas (łac.) — pomstę za zbrodnie. [przypis redakcyjny]
vinum hungaricum (łac.) — wino węgierskie. [przypis edytorski]
Vinum non habent (łac.) — Wina nie mają: słowa Maryi do Zbawiciela, gdy zapraszała go na gody kananejskie, chcąc przed nim uniewinnić gościnny kłopot gospodarza (Ewangelia świętego Jana). [przypis redakcyjny]
violenter (łac.) — przemocą. [przypis edytorski]
violentia (łac.) — gwałt. [przypis redakcyjny]
vir activus (łac.) — mąż dzielny. [przypis redakcyjny]
virago, hic mulier (łac.) — silna kobieta, baba-chłop, herod-baba. [przypis edytorski]
virago (łac.) — mężyca; kobieta o fizycznych lub psychicznych cechach męskich. [przypis edytorski]
virago (łac.) — wojownicza kobieta. [przypis edytorski]
virescit vulnere virtus (łac.) — hartuje się ranami męstwo. [przypis redakcyjny]
Virgilius nauticus (łac.) — dosł. Wergiliusz żeglarski. [przypis redakcyjny]
virgini intactae (łac.) — nietkniętej dziewicy (D. lp). [przypis edytorski]
virgo immaculata (łac.) — dziewica niepokalana. [przypis redakcyjny]
virgo (łac.) — dziewica. [przypis edytorski]
virgo magna (łac.) — dosł. wielka dziewica, westalka, która mogła darować życie idącemu obok niej skazańcowi. [przypis edytorski]
virgo polona (łac.) — dziewica polska. [przypis edytorski]
Viri a diis recentes (łac.) — „Ludzie, co dopiero przez bogów stworzeni” (Seneca [Minor], Epistulae morales ad Lucilium, 90; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
viri bonae famae, nobiles, bene possessionati (łac.) — ludzie dobrej reputacji, szlachetni i majętni. [przypis edytorski]
viribus unitis (łac.) — jak jeden mąż. [przypis edytorski]
viribus unitis (łac.) — wspólnymi siłami. [przypis edytorski]
viribys unitis (łac.) — wspólnymi siłami. [przypis edytorski]
Viri (…) contemptus (łac.) — Męża cechuje najbardziej waleczność; ona to darzy go pogardą śmierci i cierpienia. [przypis redakcyjny]
viri namque prudentes statuunt victoriam de civibus reportatam silentio obrui, non triumpho decorari debere; auae enim gloria parricidis coniuncta esse possit (łac.) — bo ludzie baczni sądzą, że zwycięstwo odniesione nad obywatelami, milczeniem pokryć, nie triumfem zaszczycać należy; jakaż bowiem chwała z bratobójstwem pogodzić się może. [przypis redakcyjny]
vir incomparabilis (łac.) — mąż niezrównany. [przypis edytorski]
vir incomparabilis (łac.) — mąż niezrównany. [przypis edytorski]
vir iniquus (łac.) — człowiek niesprawiedliwy, wrogi, nieprzychylny. [przypis edytorski]
vir (łac.) — mąż (por. mąż stanu), człowiek godny. [przypis redakcyjny]
vir (łac.) — mężczyzna; bohater; od tego wyrazu pochodzi też łac. słowo virtus: odwaga, męstwo. [przypis edytorski]
vir molestissimus (łac.) — mąż niezmiernie uciążliwy, uprzykrzony. [przypis edytorski]
viro consulari (łac.) — byłemu konsulowi. [przypis redakcyjny]
viro esurienti necesse est furari (łac.) — człowiek głodny kraść musi. [przypis redakcyjny]
vir Romanus (łac.) — mężczyzna rzymski, Rzymianin. [przypis edytorski]
vir sapit, qui pauca loquitur (łac.) — mądry człowiek, co mówi niewiele. [przypis edytorski]
vir tenax propositi (łac.) — mąż stały w swym postanowieniu. [przypis edytorski]
virtus (łac.) — męstwo. [przypis redakcyjny]
virtute et constantia cum invidia domi certabat, in castris genitus, patriis nutritus in armis filius, armipotenti dextera patrios avitosque consummabit honores (łac.) — męstwem i stałością z zawiścią domową walczył; urodzony w obozie syn, wykarmiony w ojcowskiej zbroi, dzielną prawicą dosięgnie zaszczytów ojca i dziada. [przypis redakcyjny]
virtute (łac.) — męstwem. [przypis redakcyjny]
Virtutem (…) ligna (łac.) — „Dla nich cnota to słowo; gaj święty to drzewa” (Horatius, Epistulae, I, 6, 31; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
virum fortem, virum bellicosum (łac.) — męża walecznego, męża wojennego. [przypis redakcyjny]
vis armata (łac.) — siła zbrojna. [przypis edytorski]
vis armata, raptus puellae (łac.) — przemoc, porwanie panny. [przypis edytorski]
vis comica (łac.) — siła komiczna (zdolność pobudzania innych do śmiechu). [przypis edytorski]
visibiliter (łac.) — jawnie, widocznie. [przypis redakcyjny]
visibiliter (łac.) — naocznie. [przypis redakcyjny]
visibiliter (łac.) — widocznie. [przypis redakcyjny]
vis intertiae (łac.) — siła bezwładu. [przypis edytorski]
Visiones ancillae Domini (łac.) — Wizje służebnicy Pańskiej [przyp. autora]. [przypis autorski]
vis (łac.) — siła, moc. [przypis edytorski]
vis maior (łac.) — siła wyższa. [przypis edytorski]
vis major (łac.) — siła wyższa. [przypis edytorski]
vis medicatrix naturae (łac.) — uzdrawiająca moc natury, słowa przypisywane Hipokratesowi (gr. νόσων φύσεις ἰητροί). [przypis edytorski]
vita activa (łac.) — życie aktywne. [przypis edytorski]
vita activa (łac.) — życie aktywne, życie czynne. [przypis edytorski]
vita contemplativa (łac.) — życie kontemplacyjne. [przypis edytorski]
vita contemplativa (łac.) — życie kontemplacyjne; życie poświęcone rozmyślaniom. [przypis edytorski]
vita contemplativa (łac.) — życie kontemplacyjne; życie poświęcone rozmyślaniu. [przypis edytorski]
vitae innocentia certissimum est corporis praesidium (łac.) — niewinność życia jest najpewniejszą obroną człowieka. [przypis redakcyjny]
Vitae lampadae traditae (łac.) — nieście pochodnię życia. [przypis edytorski]
Vitam impendere vero! (łac.) — życie poświęcić dla prawdy, z Satyr Juwenalisa, dewiza J. J. Rousseau. [przypis edytorski]
vitam impendere vero (łac.) — zapłacić życiem za prawdę; opłacić prawdę życiem (cytat z Satyry IV Juwenala). [przypis edytorski]
Vitamque (…) rebus (łac.) — „Umie żyć wolnym, spać pod nieb sklepieniem/ I drwić w opałach…” (Horatius, Odae, II, 3, 5; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
vitare (łac.) — omijać, unikać. [przypis edytorski]
vitare (łac.) — unikać. [przypis edytorski]
Vita sancti Allexii rikmice (łac.) — żywot świętego Aleksego (pisany) rytmem (tj. wierszowany); ostatni wyraz zniekształcony, powinno być prawdopodobnie: rhytmicae. [przypis edytorski]
vitia, et praecipue (łac.) — wady, a zwłaszcza. [przypis redakcyjny]
Vitium cordis, insufficientia mitralis (łac.) — wada serca, niedomykalność zastawki mitralnej. [przypis edytorski]
vitium (łac.) — wada. [przypis redakcyjny]
vitrum gloriosum (łac.) — sławny puchar a. kielich. [przypis edytorski]
vitrum gloriosum (łac.) — sławny puchar. [przypis edytorski]
vitulum (łac.) — byczka; titulum (…) vitulum gra słów: tytuły mając za nic, a życząc sobie konkretnej zapłaty. [przypis redakcyjny]
vivae vocis oraculo (łac.) — wyrocznię głosem żywym (na żywo). [przypis edytorski]
vivant (łac.) — niech żyją. [przypis edytorski]
Vivant (łac.) — Niech żyją. [przypis edytorski]
vivarium (łac.) — zwierzyniec. [przypis edytorski]
Vivat Carolus Gustavus rex (łac.) — niech żyje król Karol Gustaw. [przypis redakcyjny]
Vivat Carolus rex! (łac.) — Niech żyje król Karol! [przypis edytorski]
Vivat Czarniecki, dux et victor (łac.) — niech żyje Czarniecki, wódz i zwycięzca. [przypis edytorski]
vivat defensor patriae (łac.) — niech żyje obrońca ojczyzny. [przypis redakcyjny]
Vivat Jeremi victor (łac.) — niech żyje Jeremi zwycięzca. [przypis redakcyjny]
Vivat Joannes Casimirus (łac.) — niech żyje Jan Kazimierz. [przypis edytorski]
Vivat Joannes Casimirus rex (łac.) — niech żyje król Jan Kazimierz. [przypis edytorski]
Vivat Joannes Casimirus rex (łac.) — niech żyje król Jan Kazimierz. [przypis redakcyjny]
vivat Joannes dux (łac.) — niech żyje wódz Jan. [przypis edytorski]
Vivat Joannes victor!!! (łac.) — niech żyje Jan zwycięzca!!! [przypis edytorski]
vivat (łac.) — niech żyje. [przypis edytorski]
vivat (łac.) — niech żyje. [przypis redakcyjny]
Vivat Polonus solus defensor Mariae (łac.) — niech żyje Polak, jedyny obrońca Maryi. [przypis edytorski]
Vivat Polonus, unus defensor Mariae (łac.) — Niech żyje Polak, jedyny obrońca Marii. [przypis edytorski]
Vive valeque! (łac.) — Żyj i bądź zdrowy! [przypis edytorski]
Vivite fortes fortiaque adversis opponite pectora rebus (łac.) — nie traćcie odwagi i mężnym sercem znoście złej fortuny plagi (Horacy, Satyry, II, 2). [przypis redakcyjny]
vivo, vivere (łac.) — żyć; tu 3.os. lm tr.rozkaz. vivant: niech żyją. [przypis edytorski]
vivo, vivere (łac.) — żyć; tu 3.os. lp tr.rozkaz. vivat: niech żyje. [przypis edytorski]
Vixere multi ante Agamemnona fortes (…) (łac.) — wielu było dzielnych przed Agamemnonem, lecz spoczywają nieopłakiwani, gdyż brak im wieszcza natchnionego. [przypis redakcyjny]