Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Przekaż 1% na Wolne Lektury

Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury. Wpisz w PIT nasz KRS 00000 70056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska

Jeśli zrobiłeś / zrobiłaś to w poprzednim roku, nie musisz nic zmieniać. Kliknij, by dowiedzieć się więcej >>>>

x

5651 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | celtycki | chemiczny | dawne | francuski | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | łacina, łacińskie | literacki, literatura | matematyka | medyczne | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | potocznie | przestarzałe | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rzadki | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | wulgarne | żartobliwie

By language: all | polski


364 footnotes found

wspomionąć (starop.) — wspomnieć. [przypis edytorski]

wspomionął (starop.) — wspomniał. [przypis edytorski]

wstałby był (starop.) — konstrukcja daw. czasu zaprzeszłego, wyrażającego czynność wcześniejszą od pozostałych czynności i stanów zapisanych w czasie przeszłym prostym; znaczenie: wstałby wcześniej, uprzednio itp. [przypis edytorski]

wstręt (starop.) — odpór, przeszkoda. [przypis redakcyjny]

wstręt (starop.) — przeszkoda; czyniąc wstręty: przeszkadzając. [przypis edytorski]

wstręt (starop.) — tu: opór. [przypis edytorski]

wstręt (starop.) — tu: sprzeciw, opór. [przypis edytorski]

w stronę rzucić oczy (starop.) — spojrzeć w bok. [przypis edytorski]

w stronę (starop.) — w bok. [przypis edytorski]

w stronę (starop.) — w bok; w ustronie. [przypis edytorski]

w strony (starop.) — tu: na boki. [przypis edytorski]

wsza (starop.) — wszystka, cała; wszej biady: wszelkiej biedy. [przypis edytorski]

wszcząt (starop.) — doszczętnie. [przypis edytorski]

wszędyć (starop.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą ci, skróconą do -ć; wszędy: wszędzie. [przypis edytorski]

wszędy (starop.) — wszędzie. [przypis redakcyjny]

wszekom ja twoje dziecię (starop.) — przecież jestem twoim dzieckiem. [przypis edytorski]

wszeko (starop.) — wszak, wszelako; przecież. [przypis edytorski]

wszeteczny (starop.) — wszędobylski, wścibski, ciekawy; tu: wyuzdany. [przypis edytorski]

w szturmie obrażonych (starop.) — tj. tych, którzy podczas szturmu doznali obrażeń. [przypis edytorski]

wszyscyby słuchali (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką trybu przypuszczającego czasownika; inaczej: słuchaliby wszyscy. [przypis edytorski]

wszystek on dzień (starop.) — (przez) cały ten dzień. [przypis edytorski]

wszystkaby zgorzała (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: zgorzałaby cała; cała by się spaliła. [przypis edytorski]

wszystkę (starop.) — dziś B.lp r.ż: wszystką, tj. całą [moc]. [przypis edytorski]

wszystkich kładzie przy sobie podłemi (starop.) — porównując ze sobą wszystkich uważa za podłych (tj. niskiego pochodzenia, prostaków, miernoty, byle kogo). [przypis edytorski]

wszystkiemby się nam dostało (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką formy przypuszczającej czasownika; inaczej: wszystkim nam dostałoby się (wszyscy bylibyśmy stratni). [przypis edytorski]

wszystkiem (starop.) — dziś: (po) całym. [przypis edytorski]

wszystkiemu (starop.) — całemu. [przypis edytorski]

Wszystkie wielbłądy y konie rozbito, które żywnością beło naiuczono (starop.) — forma czasu zaprzeszłego biernego; [dziś: (…) zostały rozbite, które (…) były najuczone; tzn. objuczone; red. WL]. [przypis redakcyjny]

wszystkie [wojsko] (starop.) — całe. [przypis edytorski]

wszystko mu niemiło (starop.) — wszystko jest mu niemiłe. [przypis edytorski]

wszystko (starop.) — całe (pole). [przypis edytorski]

wszystko (starop.) — całe (śpiewanie). [przypis edytorski]

wszystko (starop.) — tu: całe (wszystko wojsko). [przypis edytorski]

wszystko w lekkie puści poważenie (starop.) — tzn. zlekceważy wszystko. [przypis edytorski]

wszytek (starop.) — wszystek; cały. [przypis edytorski]

wszytkiego [wojska] (starop.) — całego wojska. [przypis edytorski]

wszytki (starop.) — wszystkie. [przypis edytorski]

wszytko (starop.) — wszystko, całe. [przypis edytorski]

wtemem jechała (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: wtem jechałam; tj. tu: w tym (usposobieniu) jechałam. [przypis edytorski]

wtem jem rozkazał miejsce czynić wodzie (starop.) — wtedy rozkazał wodzie, aby im uczyniła miejsce. [przypis edytorski]

w tem razie (starop.) — w tym razie; w tym przypadku. [przypis edytorski]

wtem (starop.) — w tym czasie. [przypis edytorski]

w tenczas (starop.) — dziś: wtenczas; wówczas, w tym czasie. [przypis edytorski]

w ten czas (starop.) — w tym czasie; wówczas. [przypis edytorski]

w tey dobie (starop.) — w tym czasie; wtedy. [przypis edytorski]

wtym (starop.) — dziś: wtem; naraz, nagle. [przypis edytorski]

w tym (starop.) — tu: wtem, nagle, naraz. [przypis edytorski]

w uczciwe swoje urażony (starop.) — tzn. doznawszy ujmy na honorze. [przypis edytorski]

wybiegać się (starop.) — wyratować się, wymknąć się; uciec. [przypis edytorski]

wybłądzić wzad do stanowiska (starop.) — trafić. [przypis redakcyjny]

wybrany (starop.) — wyborny, wyjątkowy. [przypis edytorski]

wychod (starop.) — wychodek, toaleta. [przypis edytorski]

wyciągnione (starop.) — tu: wygładzone, wesołe (czoło). [przypis redakcyjny]

wycieczka (starop.) — tu: wyprawa wojenna, wypad. [przypis edytorski]

wyciśniony (starop.) — ciśnięty, rzucony. [przypis edytorski]

wyciśniony (starop.) — wyrzucony; por. cisnąć. [przypis edytorski]

wydłabić (starop.) — wydławić; wydusić. [przypis edytorski]

wydrożono (starop.) — (było) wydrążone, wyrzeźbiony. [przypis redakcyjny]

wydrożony (starop.) — wydrążony; wyrzeźbiony a. wygrawerowany. [przypis edytorski]

wygładzić (starop.) — tu: zgładzić, zabić. [przypis redakcyjny]

wyglądać (starop.) — tu: wyczekiwać, oczekiwać. [przypis edytorski]

wygore (starop.) — wypalone. [przypis edytorski]

wyjąćbychmy chcieli (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: bychmy chcieli wyjąć; dziś: chcielibyśmy wyjąć [tj. wyswobodzić]. [przypis edytorski]

wyknąć czego (starop.) — przywykać do czego; dzielności wyknie: przywyka do dzielności, nabiera nawyku dzielności. [przypis edytorski]

wyknąć czego (starop.) — przywykać do czego; Niech wczas twe serce przyszłych pociech wyknie: Niech zawczasu twoje serce przywyka do przyszłych pociech. [przypis edytorski]

wykować (starop.) — wykuć; tu: wyrzeźbić, wyryć. [przypis edytorski]

wyleżeć się (starop.) — wyleczyć się. [przypis redakcyjny]

wymierzyć kogo (starop.) — dziś: wymierzyć w kogo (drzewem, tj. kopią). [przypis edytorski]

wynajdzi (starop.; daw. forma W. lp) — wynajdź. [przypis redakcyjny]

wynijdź (starop.) — wyjdź. [przypis edytorski]

wynikać (starop.) — tu: wypływać. [przypis edytorski]

wynikać (starop.) — wyglądać, wypływać, wychodzić. [przypis edytorski]

wynikać (starop.) — wyłaniać się. [przypis edytorski]

wyniść (starop.) — wyjść. [przypis edytorski]

wypraktykować (starop.) — odgadnąć, przewidzieć. [przypis redakcyjny]

wyprawić w dary (starop.) — wysłać w darze. [przypis edytorski]

wyprawować (starop.) — [tu:] ciosać, przygotować. [przypis redakcyjny]

wypusty (starop.) — wyłogi, brzeg u sukni lub rękawa, inną materią wyłożony. [przypis redakcyjny]

wyraźliwy (starop.) — wyraźny. [przypis redakcyjny]

wyrazić (starop.) — [tu:] wyrzucić, wybić. [przypis redakcyjny]

wyrokówci ja (…) nie badam (starop.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą ci; dziś pisownia rozdzielna: wyroków ci ja nie badam. [przypis edytorski]

wysep (starop.) — dziś r.ż.: wyspa. [przypis edytorski]

wysoka myśl (starop.) — tu: wzniosła myśl. [przypis edytorski]

Close

* Loading