Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | białoruski | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | norweski | polski | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 3895 przypisów.
intendent — pracownik zaopatrzenia. [przypis edytorski]
intendent — urząd administracyjny w prowincjach francuskich, w czasach rządów absolutystycznych. [przypis edytorski]
intendentowa — żona intendenta; intendent: urząd administracyjny w prowincjach francuskich przed rewolucją. [przypis edytorski]
intendentura (daw.) — nadzór; dziś: dział instytucji, który zajmuje się zaopatrzeniem i sprawami gospodarczymi. [przypis edytorski]
intendentura (daw.) — służby zaopatrzeniowe wojska. [przypis edytorski]
intendentura (daw.) — służby zaopatrzeniowe wojska. [przypis edytorski]
intendentura — dział gospodarczy jakiejś jednostki administracyjnej. [przypis edytorski]
intendentura — dział instytucji, który zajmuje się zaopatrzeniem i sprawami gospodarczymi; tu: zaopatrzenie w żywność. [przypis edytorski]
intendentura — tu: biuro intendenta. [przypis edytorski]
intendentura — w wojsku służba zaopatrywania i obsługi armii w kwatermistrzostwie. [przypis edytorski]
intendentura (wojsk.) — jednostki zaopatrzenia. [przypis edytorski]
intendentura (z niem.) — dział jakiejś instytucji, który zajmuje się sprawami gospodarczymi. [przypis edytorski]
intendentura — zaopatrzenie i kwatermistrzowska obsługa armii. [przypis edytorski]
intendis (łac.) — zamyślasz. [przypis redakcyjny]
intendit (łac.) — zamierzył. [przypis redakcyjny]
intendit (łac.) — zamyśla. [przypis redakcyjny]
intendo (łac.) — zamierzam. [przypis redakcyjny]
intendo (łac.) — zamyślam. [przypis redakcyjny]
intentio (łac.) — zamiar. [przypis edytorski]
intentio pro facto (łac.) — chęć za uczynek. [przypis redakcyjny]
intentionaliter (łac.) — w myśli. [przypis redakcyjny]
Inter (…) amor — Seneca, De ira, II, 9. [przypis tłumacza]
Inter audaces lupus errat agnos (łac.) — początkowy fragment Horacego Pieśni III, 18 (Do Fauna); w tłumaczeniu Lucjana Siemieńskiego: „Jagnięta mężnie wilkom patrzą w oczy”. [przypis edytorski]
inter caetera (łac.) — między innymi. [przypis edytorski]
inter confinia (łac.) — w pogranicze. [przypis redakcyjny]
inter domesticos parietes (łac.) — w domowych ścianach. [przypis redakcyjny]
Inter enim (…) omnes — Lucretius, De rerum natura, III, 872. [przypis tłumacza]
inter et inter (łac.) — pomiędzy i pomiędzy, pośród i pośród. [przypis edytorski]
inter gentes (łac.) — między [obu] narodami. [przypis redakcyjny]
inter incudem et malleum (łac.) — między młotem i kowadłem. [przypis redakcyjny]
Inter (…) interest — Cicero, Academica, II, 28. [przypis tłumacza]
inter moenia (łac.) — w murach. [przypis redakcyjny]
inter multiformia vero deorum numina non diffitentur unum deum in celis ceteris imperitantem illum prepotentem celestia tantum curare hos vero de sanguine eius processisse (łac.) — między wielorakimi potęgami bogów nie rozróżniali, wierząc, że jeden bóg w niebie rządzi wszystkimi innymi i troszczy się o nich, gdyż z jego krwi prawdziwie pochodzą. [przypis edytorski]
inter nos (łac.) — między nami. [przypis edytorski]
inter octavas Corporis Christi (łac.) — w oktawę Bożego Ciała. [przypis redakcyjny]
inter pares (łac.) — między równymi sobie. [przypis edytorski]
inter patres patriae (łac.) — między ojcami ojczyzny. [przypis redakcyjny]
Inter pocula aurea restauranti, qui vulgo dicitur Rupes Cancali (żart., łac.) — pośród złotych pucharów w [restauracji], zwanej potocznie Skałą Cancali; Cancale: miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretanii. [przypis edytorski]
inter pocula (łac.) — dosł. między kubkami; w trakcie spotkania przy alkoholu. [przypis edytorski]
inter regna (łac.) — w granicach królestwa. [przypis edytorski]
inter regna — w granicach królestwa. [przypis edytorski]
inter rudera (łac.) — wśród ruin. [przypis redakcyjny]
inter se (łac.) — między sobą. [przypis edytorski]
inter spem et metum (łac.) — pomiędzy nadzieją i trwogą. [przypis redakcyjny]
inter sympatriotas (łac.) — między współrodaków. [przypis redakcyjny]
inter tot anfractus (łac.) — wśród tylu obrotów. [przypis redakcyjny]
inter tot moderni collegii sinistras opiniones (łac.) — wśród tylu obecnego zgromadzenia złych mniemań. [przypis redakcyjny]
Inter (…) tradunt (łac.) — „Żywoty sobie wzajem wręczają śmiertelni,/ Żagiew życia z rąk do rąk podając, jak gońcy!” (Lucretius, De rerum natura, II, 75 i 78; tłum. Edmund Cięglewicz). [przypis tłumacza]
inter viscera (łac.) — we wnętrzu; tu: w granicach Polski. [przypis redakcyjny]
inter viscera (łac.) — wewnątrz, w granicach. [przypis redakcyjny]
inter viscera motus (łac.) — wewnątrz kraju rozruchy. [przypis redakcyjny]
inter viscera Regni (łac.) — w granice królestwa. [przypis redakcyjny]
intercyz — umowy, zapisów. [przypis redakcyjny]
intercyza — dodatkowa umowa przy zawieraniu małżeństwa, dotycząca spraw majątkowych. [przypis redakcyjny]
intercyza — pisemna umowa zawierana przed ślubem, ustalająca sprawy majątkowe w małżeństwie. [przypis edytorski]
intercyza — umowa majątkowa pomiędzy małżonkami. [przypis edytorski]
intercyza — umowa przedmałżeńska, ustalająca sprawy majątkowe. [przypis edytorski]
intercyza — umowa przedślubna. [przypis edytorski]
intercyza — umowa przedślubna ustalająca stosunki majątkowe pomiędzy przyszłymi małżonkami. [przypis redakcyjny]
intercyza (z łac.) — umowa na piśmie zawierana przed ślubem; dotyczyła przede wszystkim spraw majątkowych, również jakichś szczególnych warunków i obowiązków współmałżonków. [przypis redakcyjny]
Intercyzy, działy, testamenta z owych czasów okazują nam mieszczkę lwowską… — B. Łoziński, Patrycjat i mieszczaństwo lwowskie [pełny tytuł to: Patrycjat i mieszczaństwo lwowskie w XVI i XVII wieku (1890); red. WL]. [przypis autorski]
Interdum (…) moram — Propertius, Elegiae II, 15, 6. [przypis tłumacza]
interdykt (łac. interdictum) — zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie, przez grupę ludzi lub konkretną osobę nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn, np. zabójstwo biskupa czy sprzyjanie grupie stowarzyszeniowej działającej w sprzeczności z nauką i interesem kościoła katolickiego. [przypis edytorski]
interdykt — w prawie kanonicznym kościoła katolickiego wydany przez władze kościelne zakaz sprawowania kultu w oznaczonym miejscu. [przypis edytorski]
interdykt — wydany przez władze kościelne zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie, przez grupę ludzi lub konkretną osobę. [przypis edytorski]
interdykt (z łac.) — zakaz odprawiania mszy. [przypis edytorski]
interes (daw.) — tu w znaczeniu: obiekt zainteresowania, interesujący obiekt. [przypis edytorski]
interes (daw.) — tu: zainteresowanie; utrzymać interes: utrzymać czyjeś zainteresowanie, uwagę. [przypis edytorski]
interes (daw.) — zainteresowanie. [przypis edytorski]
interes (daw.) — zainteresowanie, zaciekawienie; coś, co interesuje, zaciekawia. [przypis edytorski]
interes — dziś: zainteresowanie. [przypis edytorski]
interes status (łac.) — interes państwa, racja stanu. [przypis redakcyjny]
interes (tu daw.) — zainteresowanie. [przypis edytorski]
interes — tu: przedmiot zainteresowania. [przypis edytorski]
interes — tu: rzecz godna zainteresowania. [przypis edytorski]
interes — tu: zainteresowanie. [przypis edytorski]
interesa (daw.) — dziś M.lm: interesy. [przypis edytorski]
interesa (daw. forma) — dziś: interesy. [przypis edytorski]
interesa (daw.) — interesy, sprawy. [przypis edytorski]
interesa — daw. M.lm; dziś: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś M.lm: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. B. lm.: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. forma B.lm: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. forma: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. forma M.,B.lm: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. forma M.lm: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. forma M. lm: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr.: interesy. [przypis edytorski]
interesa — dziś popr. M.lm: interesy. [przypis edytorski]
interesa mojego folwarku pruskiego — Kleszczewka pod Gdańskiem. [przypis redakcyjny]
interesowany (daw.) — zainteresowany, zaangażowany. [przypis edytorski]
interesowany — dziś: zainteresowany. [przypis edytorski]
interesowanych — tu: nieobiektywnych. [przypis edytorski]
interesowny — kierujący się korzyściami materialnymi. [przypis edytorski]
interessant (fr.) — interesant, klient. [przypis edytorski]
interessy — dziś: interesy. [przypis edytorski]
interesting young lady (ang.) — interesująca młoda dama. [przypis edytorski]
Interesujące i prawdziwie trafne określenie istoty zamiaru artystycznego Czyżewskiego zawartego w słownictwie sprymitywizowanym, jednocześnie ludowym i wyrafinowanym, znajduję w później wydanej książce Stefana Szumana O kunszcie i istocie poezji lirycznej (Łódź 1948): „Żywcem prawie został tu naśladowany tekst ludowych, nieporadnych kolęd. Poza tym starodawna jakaś pisownia — staroświecka. Poza tym gwara ludowa, nieokrzesana, prawie śmieszna. Poza tym jeszcze dziwne zawołania, nawoływania, zaśpiewy z niezrozumiałych brzmień… A jednak małe arcydzieło — kolęda w nowym wymiarze, ciosana z chłopska po staroświecku, z przedziwną wrażliwością dla smaku, który ucho odczuwa w wyrazach w starej pisowni słyszanych, w duchu gwary wymawianych, a przeplatanych tymi dziwnymi nutkami zaśpiewów… Nowy wymiar, nowa chwila pozaświata rodzi się z artystycznego odcieleśnienia słowa, z przywrócenia słowu swojskich, a nie wyzyskanych w wymiarze poetyckim dźwięków, z doprowadzenia do tego, aby się słowo stało malutkie, proste a bogobojne, jako oni pasterzowie u żłóbka”. [przypis autorski]
