Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 443 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | dawne | francuski | grecki | hebrajski | łacina, łacińskie | liczba mnoga | mitologia grecka | niemiecki | przymiotnik | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski
Według języka: wszystkie | lietuvių | polski
Znaleziono 487 przypisów.
ekspedycyja — odprawa. [przypis redakcyjny]
ekspedyjować — odprawić. [przypis redakcyjny]
ekspektatywa — nadzieja, przyszłość. [przypis redakcyjny]
ekspektatywa (starop.) — zapewnienie sobie urzędu po kim. [przypis redakcyjny]
ekspektatywa — wyglądanie, wyczekiwanie. [przypis redakcyjny]
ekspensą — ekspens, wydatki, rozchody. [przypis redakcyjny]
ekspensować (z łac.) — wydać, zużyć. [przypis redakcyjny]
ekspensy — [forma D. od rzecz. r.ż.: ekspensa] wydatków. [przypis redakcyjny]
ekspens (z łac.) — wydatek. [przypis redakcyjny]
eksperiencja — doświadczenie. [przypis redakcyjny]
eksperiencja (z łac.) — doświadczenie. [przypis redakcyjny]
eksperymentowali — doświadczali. [przypis redakcyjny]
eksperyment — próba, krok nieprzyjazny. [przypis redakcyjny]
ekspirować — kończyć się. [przypis redakcyjny]
ekspirować — skończyć się. [przypis redakcyjny]
eksplikować się — tłumaczyć się, uniewinniać. [przypis redakcyjny]
eksplikowali — wyjaśniali. [przypis redakcyjny]
eksponuje — wystawia, oddaje. [przypis redakcyjny]
ekspostulować — napierać. [przypis redakcyjny]
ekspostulować — wymawiać. [przypis redakcyjny]
eksprobrować — zarzucać. [przypis redakcyjny]
eks-profesor — minister Guizot. [przypis redakcyjny]
ekspulsją — [o] wyrzucenie. [przypis redakcyjny]
ekstinktor (z łac.) — przyrząd do gaszenia ognia. [przypis redakcyjny]
ekstorsja — wyciskanie, wymuszanie, zdzierstwo. [przypis redakcyjny]
ekstrakcja — wyciąg. [przypis redakcyjny]
ekstrakty — wyciągi, wypisy. [przypis redakcyjny]
ekstrakt (z łac.) — wyciąg, streszczenie, tu: treść, istota. [przypis redakcyjny]
ekstraordynaryjne — nadzwyczajne. [przypis redakcyjny]
ekstyrpacja — wyrwanie z korzeniami. [przypis redakcyjny]
ektoplazma (z gr.) — wydzielina z organizmu medium, z której formują się fantomy. [przypis redakcyjny]
Ekwipaż po angielsku — już w końcu panowania Augusta III coraz modniejsze stawały się angielskie karety, które sprowadzali przeważnie tylko magnaci. [przypis redakcyjny]
ekwipaż — zaopatrzenie wojskowe. [przypis redakcyjny]
ekwipować się — wyposażać w różne rzeczy. [przypis redakcyjny]
ekwitacja — umiejętność jazdy konnej. [przypis redakcyjny]
elaoethesium — izba łaziebna, w której goście kąpielowi nacierali się oliwą. [przypis redakcyjny]
El-Arish — miejscowość na granicy egipsko-palestyńskiej. [przypis redakcyjny]
elear — harcownik, żołnierz szukający pojedynku przed bitwą, ogólnie: junak. [przypis redakcyjny]
elear — junak. [przypis redakcyjny]
electionis (łac.) — elekcyjny. [przypis redakcyjny]
elefant (daw.) — słoń. [przypis redakcyjny]
elefant (daw., z łac.) — słoń. [przypis redakcyjny]
elegies amoureuses (fr.) — Elegie miłosne. [przypis redakcyjny]
elegijny — smętny, żałosny. [przypis redakcyjny]
Elegja — była drukowana w „Tygodniku Powszechnym” (wydawanym w Warszawie przez Wiktora Gomulickiego) 2 listopada 1889 r. (Nr. 5). — W trzecim od końca ustępie utworu w zdaniu ostatniem, coś w druku opuszczono. Wydawca pozwolił sobie zapełnić powstałą lukę prawdopodobnym wyrazem w nawiasach. [przypis redakcyjny]
elekcja — sejm elekcyjny odbył się 19 czerwca 1669 r. [przypis redakcyjny]
Elektra — matka Dardana, założyciela Troi. [przypis redakcyjny]
elewacja — tu: wysokość gwiazdy nad horyzontem. [przypis redakcyjny]
Eliaszowe ustawy — reguła zakonu karmelitów, założonego przez Eliasza. [przypis redakcyjny]
eliberować — uwolnić. [przypis redakcyjny]
elibrowane — uwolnione. [przypis redakcyjny]
Eli, Eli, Lama Sabachtani! (hebr.) — Panie, Panie, czemuś mnie opuścił. [przypis redakcyjny]
Eli — Eli lamma sabathani. Słowa wyrzeczone przez Chrystusa umierającego na krzyżu. [przypis redakcyjny]
eliminować z ksiąg — tj. z ksiąg publicznych: grodzkich, miejskich itp. [przypis redakcyjny]
Elizabeta — Elżbieta Gonzaga, siostra margrabiego Franciszka, żona Gwidobalda I, księcia Urbinu. [przypis redakcyjny]
Eliza — żona Zygm. Krasińskiego. [przypis redakcyjny]
Eliza — Zygmuntowa Krasińska. [przypis redakcyjny]
elizejskie cienie — dusze zmarłych, które wg mit. gr. miały przebywać po śmierci na Polach Elizejskich. [przypis redakcyjny]
Eljen Magyar! (węg.) — niech żyją Węgry! [przypis redakcyjny]
Elle a de la chance… (fr.) — ma szczęście… takie, takie… takie nic. [przypis redakcyjny]
Ellis, wydawca i komentator Blake'a — mowa o książce The poetical works of William Blake edited and annotated by Edwin J. Ellis. Wzmianka o nim powtarza we wpisie z dnia 12 I w Pamiętniku. [red. WL]. [przypis redakcyjny]
Eloe — kobieta-anioł, urodzona z łzy Chrystusa, zakochana w szatanie i pragnąca go odzyskać dla Boga. Bohaterka poematu Alfreda de Vigny: Eloa ou la Soeur des anges (1824). [przypis redakcyjny]
elokwencja — wymowa. [przypis redakcyjny]
Elsa — strumień mały w Toskanii, w którego wody jaka bądź rzecz wrzucona pociąga się powłoką kamienną. [przypis redakcyjny]
elucescet, et interim (łac.) — wyjaśni się, a tymczasem. [przypis redakcyjny]
elucescet (łac.) — wyjdzie na jaw. [przypis redakcyjny]
elucuit (łac.) — wiadomo. [przypis redakcyjny]
elukubracja — mozolnie wypracowany utwór, ale bez talentu. [przypis redakcyjny]
El…y — pseudonim Adama Asnyka. [przypis redakcyjny]
e maestra mi fu l'anima mia (wł.) — a mistrzynią była mi dusza moja. [przypis redakcyjny]
emancypacja — tu w szerszym znaczeniu: wyzwolenie od zależności, ucisku itd. [przypis redakcyjny]
Emanuel — jedno z hebr. imoin Boga, znaczy tyle co: „Bóg jest z nami”; w Nowym Testamencie oznacza Chrystusa, mesjasza. [przypis redakcyjny]
emblemat — znak, symbol. [przypis redakcyjny]
Emerson — poeta i filozof amerykański. [przypis redakcyjny]
emetyk — środek wykrztuśny. [przypis redakcyjny]
emeuta (z fr. emeute) — zbiegowisko, tumult, rozruch. [przypis redakcyjny]
emigracja — mowa o wielkiej emigracji po powstaniu listopadowym (1331). [przypis redakcyjny]
Emilia Corneille'a — bohaterka Cynny. [przypis redakcyjny]
Emilia — Emilię Pię di Carpi, żonę Antoniego da Montefeltro na dworze urbińskim, wspomina z wielkimi pochwałami B. Kastilione. [przypis redakcyjny]
emilianowane — emaliowane. [przypis redakcyjny]
Emiliusz — Aemilius Paulus, wódz rzymski, poległ w bitwie pod Kannami w r. 216 p.n.e. [przypis redakcyjny]
eminentiam (łac.) — wyższość. [przypis redakcyjny]
emir — tu: rozkaz. [przypis redakcyjny]
emir (tur.) — rozkaz. [przypis redakcyjny]
emiry (z arab.) — tu: listy, rozkazy sułtańskie. [przypis redakcyjny]
Emmenez moi avec vous comme je voudrai (fr.) — niech mnie pan weźmie z sobą, jakżebym chciała itd. [przypis redakcyjny]
emolument (łac.) — pożytek. [przypis redakcyjny]
emolumentum (łac.) — dobro. [przypis redakcyjny]
empire (fr.) — styl cesarstwa; styl architektury, mebli itp., rozwinięty najpierw we Francji na początku XIX w., w okresie panowania cesarza Napoleona I, nawiązywał do form sztuki Rzymu cezarów. W meblarstwie charakterystyczne były formy proste, przejrzyste, ozdoby z brązu, motywy orientalne. [przypis redakcyjny]
empire — styl w sztuce i architekturze, powstały we Francji za panowania Napoleona I. [przypis redakcyjny]
emulacją — [przez] współzawodnictwo. [przypis redakcyjny]
emulacja — współzawodnictwo. [przypis redakcyjny]
emulacja (z łac.) — rywalizacja. [przypis redakcyjny]
emulacja (z łac.) — rywalizacja. [przypis redakcyjny]
emulacja (z łac.) — tu: niezgoda, konflikt. [przypis redakcyjny]
emulacji — [forma D.lp od rzecz. r.ż. emulacja] współzawodnictwa. [przypis redakcyjny]
emulantów — współzawodników. [przypis redakcyjny]
emul (daw., z łac.) — współzawodnik. [przypis redakcyjny]
en abbé (z fr.) — na księży sposób. [przypis redakcyjny]
Encelad — Jeden z Gigantów, którego Zeus strącił piorunem i Etną przywalił. [przypis redakcyjny]