Spis treści

      Agnieszka Wolny-HamkałoNikon i LeicaHistoria prawdziwa

      1

      Od psa pochodzę a pióra

      dał bażant. Chłopcy lubią z mąki

      moją duszę płytką jak wydma.

      W środku mam pełno pajęczyn.

      5

      Lalki bez ust są znów chudsze,

      daję im zupę z ziemi i mrówki

      z cukrem. Moja małpka Rita

      wyniosła się z jajka skulona

      jak żółtko, jak smocza wróżka.

      10

      Teraz panowie wyciągają ze mnie pieśni

      przez usta. Patrzę wtedy na rzekę,

      płynie w niej zsiadłe srebro i księżyc

      nadstawia złamany obojczyk

      pod nurt. Ziemia znów dymi jak azot.

      15

      Rano mam ślad na skórze.

      Zamknij
      Proszę czekać…