Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Kochani,

nazywam się Alek Bauman. Jestem lektorem. Nagrywam dla was audiobooki, nagrywam dla Wolnych Lektur audiobooki.

Jest ważna sprawa. Wolne Lektury Was potrzebują. Wolne Lektur potrzebują dofinansowania.

Naprawdę, gdyby nie Wolne Lektury, nie byłoby masę tekstów, które są dostępne, z których możecie korzystać w każdej chwili.

Potrzebują waszego wsparcia. Mam nadzieję, że ludzi dobrej woli jest więcej, więc wspomóżcie, bo to szczytny cel, ważna inicjatywa. Wspomóżcie proszę.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Szacowany czas do końca: -
Henryk Zbierzchowski, Impresye, Wiersze różne, Wicher rozpętany
Uroczyska → ← Noc świętojańska

Spis treści

    1. Drzewo: 1
    2. Las: 1
    3. Wiatr: 1

    Uwspółcześniono pisownię łączną / rozdzielną: zwolna > z wolna; wkrąg > w krąg.

    Uwspółcześniono interpunkcję - dodano przecinek przed wołaczem: grajcie mi, moce ziemi.

    Henryk ZbierzchowskiImpresyeWicher rozpętany

    1
    Nikt nie zgadnie, jak i kiedy przyszedł na ten świat,
    Czy po falach księżycowych z gwiazd na ziemię spadł,
    Czy się podniósł z bagien leśnych i zmurszałych den,
    Gdzie na wodnych traw podłożu zmógł go długi sen,
    5
    Czy go zrodził bór, co nocą w czarnych głębiach huczy,
    Czy ten ugór martwy, siny, gdzie się Rozpacz włóczy.
    Przypadł cicho w trawy śpiące i jak martwy legł,
    Objął w uścisk boru mroczny, skamieniały brzeg,
    Las drgnął tylko, tak jak człowiek zbudzony ze snu,
    10
    Kilka liści spadło z wolna na podłoże mchu,
    Szmer poleciał w górę — w górę: ponad mroczną tonią
    Słychać w ciszy szelest skrzydeł i gwiazdy gdzieś dzwonią.
    I rozbudził naprzód tłumnie wszystkie trawy łąk;
    Fala kłosów kołysanych rozlewa się w krąg,
    15
    Coraz dalej, coraz szerzej płynie szmerów chór,
    Aż uderza huczną falą o uśpiony bór.
    LasPochwyciły hasło wiatru dęby, sosny, jodły —
    Las i łąka wzniosły w niebo przedwieczorne modły.
    A szumże mi — szum melodio przebudzonych drzew!
    20
    Chłonę w siebie niby w muszlę ten rozgłośny śpiew.
    Jakiś dech rozpiera piersi — hen w gwiaździsty łan
    Rzucam myśli, dźwięki, słowa w rozhukany tan,
    I pieśń śpiewam — taką górną, wielką, niepojętą…
    Czuwaj duszo! Już się zbliża tajemnicze święto!
    25
    Wicher porwał się jak wściekły z wąwozów i traw,
    Wzburzył do dna i zamącił śpiący leśny staw,
    Rozbił brudną smugę wody o skalisty zrąb,
    jak kula wpadł znienacka w ciemną boru głąb.
    Cicho… cicho… jakieś drganie po drzewach się włóczy,
    30
    Tylko w głębiach coś się kłębi, przewala i huczy!
    DrzewoWypadł z gąszczy taki mocny, potężny i zły,
    Strącił z włosów rozwichrzonych gałęzie i mchy,
    Obtarł cielsko o murawę, wyprężył się, wzrósł
    I pochwycił w obręcz wirów kępę białych brzóz.
    35
    Hej! deszcz liści wątłych, srebrnych, z wiatrem leci… leci…
    «Zmiłuj, zmiłuj się nad nami!» — szeplenią jak dzieci…
    Potem wstrząsnął wierzby chore, zdarł gałęzi pęk,
    W próchnie drzewa wstaje cicho jakiś szklany jęk,
    Pręty tłuką się o siebie, szara kora drży,
    40
    A po liściach spływa woda niby brudne łzy.
    Drzewa wiją się i jęczą w beznadziejnej walce
    I do nieba wyciągają pokurczone palce.
    WiatrDuszo! duszo! skądże w tobie taka wielka moc,
    Żeś zbudziła wiatr uśpiony w tę przeklętą noc,
    45
    Że się podniósł z bagien leśnych i zmurszałych den,
    Gdzie na wodnych traw podłożu zmógł go długi sen,
    Że go zrodził bór, co nocą w tajnych głębiach huczy,
    I ten ugór martwy, siny, gdzie się Rozpacz włóczy.
    Hej! grajcie mi, moce ziemi — bom wielki — bom Pan!
    50
    Cisnę gwiazdy jednym rzutem w rozhukany tan,
    Będę pieścił słuch łoskotem spadających brył,
    Cały w oczach płomienisty od nadmiaru sił,
    I zaśpiewam pieśń ogromną, górną, niepojętą:
    Duszo! duszo! wielkie święto! — tajemnicze święto!…
    55
    Nikt nie zgadnie, jak i kiedy zamarł po nim ślad,
    Czy po falach księżycowych hen na gwiazdy spadł,
    Czy powrócił do uroczysk i zmurszałych den,
    Gdzie na wodnych traw podłożu zmógł go ciężki sen,
    Czy go wchłonął bór, co nocą w czarnych głębiach huczy,
    60
    Czy ten ugór martwy, siny, gdzie się Rozpacz włóczy!
    Bezpieczne płatności zapewniają: PayU Visa MasterCard PayPal

    Dane do przelewu tradycyjnego:

    nazwa odbiorcy

    Fundacja Wolne Lektury

    adres odbiorcy

    ul. Marszałkowska 84/92 lok. 125, 00-514 Warszawa

    numer konta

    75 1090 2851 0000 0001 4324 3317

    tytuł przelewu

    Darowizna na Wolne Lektury + twoja nazwa użytkownika lub e-mail

    wpłaty w EUR

    PL88 1090 2851 0000 0001 4324 3374

    Wpłaty w USD

    PL82 1090 2851 0000 0001 4324 3385

    SWIFT

    WBKPPLPP

    Skopiuj link Skopiuj cytat
    Zakładka Istniejąca zakładka Notka
    Słuchaj od tego miejsca