TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Łzy: 1
    2. Miłość: 1
    3. Młodość: 1
    4. Ojczyzna: 1
    5. Przemijanie: 1 2
    6. Rzeka: 1
    7. Szczęście: 1
    8. Woda: 1

    Adam MickiewiczSonety odeskieDo Niemna[1]

    1

    Rzeka, Woda, Przemijanie, Młodość, Miłość, Szczęście, OjczyznaNiemnie, domowa rzeko moja! gdzie są wody,

    Do których przez kwieciste skakaliśmy błonie[2]

    I któreśmy czerpali w młodociane dłonie

    Za napój lub za kąpiel spoconej jagody[3]?

    5

    Gdzie Laura, z chlubą patrząc na cień swej urody,

    Lubiła włos zaplatać lub zakwiecać skronie,

    Gdzie lica[4] jej malowne w srebrnej fali łonie

    Nieraz mąciłem łzami, zapaleniec młody.

    Niemnie, domowa rzeko! Gdzie są tamte zdroje,

    10

    A z nimi tyle szczęścia, nadziei tak wiele?

    Gdzie jest spokojne latek dziecinnych wesele?

    Gdzie słodsze burzliwego wieku niepokoje?

    Przemijanie, ŁzyKędy[5] jest moja Laura, gdzie są przyjaciele?

    Wszystko przeszło — a czemuż nie przejdą łzy moje?

    Przypisy

    [1]

    Do Niemna — sonet ten został napisany w Szczorsach, jak dowodzi dopisek własnoręczny poety w autografie. Nie rozstrzyga to jednak dokładnie daty napisania, gdyż Mickiewicz bawił w Szczorsach kilkakrotnie, po raz pierwszy w drugiej połowie lipca 1819 roku. Dajemy tu pierwotne brzmienie sonetu tego, odmienne od tekstu w zbiorowym wydaniu Sonetów (Moskwa, 1826 r.). Odyniec miał tekst nadesłany mu z Moskwy z dopisem u dołu W Odessie.

    [2]

    błonie — duża przestrzeń, równina pokryta trawą.

    [3]

    jagoda (daw.) — policzek.

    [4]

    lico (poet.) — twarz.

    [5]

    kędy (daw.) — gdzie.

    Close
    Please wait...