Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Wesprzyj Wolne Lektury 1% podatku - to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Nowoczesna Polska do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)

Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x
Do D. D. (Wizyta) → ← Do matki Polki

Spis treści

    1. Łzy: 1
    2. Miłość: 1
    3. Młodość: 1
    4. Ojczyzna: 1
    5. Przemijanie: 1 2
    6. Rzeka: 1
    7. Szczęście: 1
    8. Woda: 1

    Adam MickiewiczSonety odeskieDo Niemna[1]

    Do których przez kwieciste skakaliśmy błonie[2]
    I któreśmy czerpali w młodociane dłonie
    Za napój lub za kąpiel spoconej jagody[3]?
    Gdzie Laura, z chlubą patrząc na cień swej urody,
    Lubiła włos zaplatać lub zakwiecać skronie,
    Gdzie lica[4] jej malowne w srebrnej fali łonie
    Nieraz mąciłem łzami, zapaleniec młody.
    Niemnie, domowa rzeko! Gdzie są tamte zdroje,
    A z nimi tyle szczęścia, nadziei tak wiele?
    Gdzie jest spokojne latek dziecinnych wesele?
    Gdzie słodsze burzliwego wieku niepokoje?
    Przemijanie, ŁzyKędy[5] jest moja Laura, gdzie są przyjaciele?
    Wszystko przeszło — a czemuż nie przejdą łzy moje?

    Przypisy

    [1]

    Do Niemna — sonet ten został napisany w Szczorsach, jak dowodzi dopisek własnoręczny poety w autografie. Nie rozstrzyga to jednak dokładnie daty napisania, gdyż Mickiewicz bawił w Szczorsach kilkakrotnie, po raz pierwszy w drugiej połowie lipca 1819 roku. Dajemy tu pierwotne brzmienie sonetu tego, odmienne od tekstu w zbiorowym wydaniu Sonetów (Moskwa, 1826 r.). Odyniec miał tekst nadesłany mu z Moskwy z dopisem u dołu W Odessie. [przypis redakcyjny]

    [2]

    błonie — duża przestrzeń, równina pokryta trawą. [przypis edytorski]

    [3]

    jagoda (daw.) — policzek. [przypis edytorski]

    [4]

    lico (poet.) — twarz. [przypis edytorski]

    [5]

    kędy (daw.) — gdzie. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x