TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5549 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | prawo, prawnicze | przestarzałe | rodzaj żeński | regionalne | rosyjski | rzadki | staropolskie | ukraiński | wojskowy | włoski | łacina, łacińskie | żartobliwie

By language: all | polski


767 footnotes found

inimicus homo (łac.) — nieprzyjazny człowiek. [przypis redakcyjny]

initia (łac.) — wstępne starania. [przypis redakcyjny]

Initium Calamitatis Regni (łac.) — początek nieszczęść królestwa. [przypis redakcyjny]

Initium sancti Evangelii (łac.) — początek św. Ewangelii. [przypis edytorski]

initium (z łac.) — początek. [przypis redakcyjny]

iniunctum (łac.) — zalecone. [przypis redakcyjny]

iniungimus (łac.) — poruczamy. [przypis redakcyjny]

iniuria a. injuria (łac.) — szkoda, krzywda, uszczerbek, ujma; obraza, zniewaga, obelga. [przypis edytorski]

iniuria (łac.) — dosł. bezprawie; krzywda. [przypis edytorski]

iniuriam (łac.) — krzywdę. [przypis edytorski]

iniuriam (łac.) — krzywdę. [przypis redakcyjny]

iniuriam recentem (łac.) — świeżą krzywdę. [przypis redakcyjny]

iniurias (łac.) — srogości. [przypis redakcyjny]

iniustitiam (łac.) — niesprawiedliwość. [przypis redakcyjny]

injuria (łac.) — zniewaga. [przypis edytorski]

injuriamus (łac.) — krzywdzimy. [przypis redakcyjny]

inkomodować (z łac., daw.) — sprawiać komuś kłopot. [przypis edytorski]

inkomodować (z łac. incommodum: niedogodność) — narażać na niewygody. [przypis edytorski]

inkomodować (z łac. incommodum: niedogodność, nieprzyjemność) — narażać na niewygody. [przypis redakcyjny]

inkomodować (z łac.) — niepokoić, męczyć, sprawiać kłopot. [przypis edytorski]

inkomodować (z łac.) — niepokoić, męczyć, sprawiać kłopot. [przypis redakcyjny]

inkomodować (z łac.) — niepokoić, pozbawiać wygody, sprawiać kłopot. [przypis redakcyjny]

inkomodować (z łac.) — niepokoić, przeszkadzać. [przypis edytorski]

inkomodować (z łac.) — sprawiać kłopot. [przypis edytorski]

inkrement (z łac.) — wzrost. [przypis edytorski]

inkrement (z łac.) — wzrost. [przypis redakcyjny]

inkubacja (z łac.) — spanie w świątyniach w celu otrzymania od bogów wskazówek. [przypis edytorski]

inkunabuły (z łac.) — najwcześniejsze wytwory sztuki drukarskiej. [przypis edytorski]

inkursja (z łac.) — najazd, napad. [przypis redakcyjny]

inkursja (z łac.) — najazd. [przypis edytorski]

inkwietować (łac.) — niepokoić. [przypis redakcyjny]

inkwizycja (z łac.) — badanie, dochodzenie. [przypis edytorski]

inkwizycja (z łac.) — tu: jurysdykcja, prawo. [przypis edytorski]

innatum (łac.) — wrodzone. [przypis redakcyjny]

innocencja (z łac.) — niewinność, dziewiczość. [przypis edytorski]

innocencją (z łac.) — niewinność, czystość. [przypis redakcyjny]

innocuus lapidor (łac.) — niewinnego mię kamienują. [przypis redakcyjny]

innocuus (łac.) — niewinny. [przypis redakcyjny]

innotescet (łac.) — wiadomym będzie. [przypis redakcyjny]

innotuit (łac.) — wiadomo. [przypis redakcyjny]

innovare (łac.) — wznawiać. [przypis redakcyjny]

innoxia corpora (łac.) — niewinne ciała. [przypis edytorski]

inquietum est cor nostrum, donec requiescat in te (łac.) — niespokojne jest nasze serce, póki nie spocznie w tobie. [przypis edytorski]

Insani (…) ipsam (łac.) — „Mędrca nazwą wariatem, a uczciwca szują,/ Jeśli dążąc do cnoty, nadto przeholują” (Horatius, Epistulae, 6, 15; tłum. Edmund Cięglewicz).

insatiabilis (łac.) — nienasycony; tu forma lm insatiabiles: nienasyceni. [przypis edytorski]

inscriptionem (łac.) — napis. [przypis redakcyjny]

insignia (łac.) — klejnoty. [przypis redakcyjny]

insolescit (łac.) — rozzuchwala się, wykracza. [przypis redakcyjny]

instabunt (łac.) — nastawać będą. [przypis redakcyjny]

instancja (daw., z łac.) — tu: wstawienie się za kimś, wstawiennictwo. [przypis edytorski]

instancja (z łac.) — tu: wstawiennictwo, usilna prośba. [przypis edytorski]

instantanee (łac.) — nagle, obcesowo. [przypis redakcyjny]

instantia in contrarium (łac., r.ż.) — istniejący przypadek zaprzeczający (jakiemuś ogólnemu twierdzeniu, a zatem obalający je). [przypis edytorski]

instar (łac.) — na wzór. [przypis edytorski]

instar (łac.) — nie mniej od; na kształt, na podobieństwo. [przypis edytorski]

instructiones militares (łac.) — pouczenia dotyczące spraw wojskowych. [przypis redakcyjny]

instrumenta (daw., łac., lm r.n.) — narzędzia. [przypis edytorski]

instrumenta (łac., forma lm) — narzędzia. [przypis redakcyjny]

instygator (łac.) — podżegacz, inicjator, pomysłodawca. [przypis edytorski]

insuavis est poenitendae rei recordatio (łac.) — niemiłym jest przypomnienie rzeczy, której żałować musimy. [przypis redakcyjny]

insuficjencja (z łac.) — niewystarczalność. [przypis edytorski]

insula (łac.) — wyspa. [przypis edytorski]

insula (łac.) — zespół budynków tworzących jedno gospodarstwo, obejmujący pokoje mieszkalne oraz sklepy, warsztaty itd. [przypis edytorski]

insult (z łac.) — zniewaga. [przypis edytorski]

insultować (łac.) — znieważać, obrażać. [przypis edytorski]

insultować (łac.) — znieważać, źle traktować. [przypis redakcyjny]

insultum (łac.) — zniewaga; tu B. lm insulta: zniewagi. [przypis edytorski]

insultum (łac.) — zniewaga; tu B. lm insulta: zniewagi. [przypis redakcyjny]

insultum populi (łac.) — napaść, niechęć ludu. [przypis redakcyjny]

insuła (z łac.) — wyspa. [przypis edytorski]

insumere (łac.) — użyć, poświęcić. [przypis redakcyjny]

insurekcja (z łac. insurectio: powstanie, od insurgere: buntować się, powstawać przeciw komuś) — tu: insurekcja kościuszkowska, polskie powstanie narodowe wywołane w 1794 r. po drugim rozbiorze Polski, dokonanym przez Rosję i Prusy w r. 1793. [przypis edytorski]

insynuacja (z łac. insinuare: wśliznąć się, wkraść się) — przypisywanie a. wmawianie komuś (często sugerowane nie wprost i ze złośliwą intencją) czynów a. poglądów sprzecznych z prawem, niemoralnych itp. w celu zdyskredytowania tej osoby. [przypis edytorski]

intaminata fides (łac.) — nieskalana wiara. [przypis redakcyjny]

integritas conscientiae (łac.) — czyste sumienie. [przypis redakcyjny]

Intellectus luminis sicci non est (łac.) — poznanie nie jest [wyłącznie] suchym światłem. [przypis edytorski]

Intemerata (łac.) — dosł.: niepokalana; tytuł maryjnej pieśni średniowiecznej. [przypis edytorski]

intendebant (łac.) — zamierzali. [przypis redakcyjny]

intendebat animo (łac.) — zamierzał w duchu. [przypis redakcyjny]

intendis (łac.) — zamyślasz. [przypis redakcyjny]

intendit (łac.) — zamierzył. [przypis redakcyjny]

intendo (łac.) — zamierzam. [przypis redakcyjny]

intendo (łac.) — zamyślam. [przypis redakcyjny]

intentio pro facto (łac.) — chęć za uczynek. [przypis redakcyjny]

intentionaliter (łac.) — w myśli. [przypis redakcyjny]

Inter caetera (łac.) — między innymi. [przypis redakcyjny]

inter confinia (łac.) — w pogranicze. [przypis redakcyjny]

inter domesticos parietes (łac.) — w domowych ścianach. [przypis redakcyjny]

inter gentes (łac.) — między [obu] narodami. [przypis redakcyjny]

inter incudem et malleum (łac.) — między młotem i kowadłem. [przypis redakcyjny]

Close

* Loading