Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 461 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Szacowany czas do końca: -
Justyna Radczyńska-Misiurewicz, Kometa zawraca, Polowanie pod pieśnią
Książka i błąd jak sakrament → ← Pantum zwierzęcy

Spis treści

      Justyna Radczyńska-MisiurewiczPolowanie pod pieśnią

      1
      Znaczący rozkaz naziemnej kancelarii:
      wabić kuropatwy w poszukiwaniu żeru,
      zadawać im karmę, a będą się dalej pierzyć
      wracając z nocnego żerowiska.
      5
      Bo nim dojdzie do pielęgnacji lęgu, łania,
      czujna przewodniczka chmary, zobaczy
      w zaroślach człowieka nieuzbrojonego.
      I ruszy oczniak[1] — pierwsza licząc od róży[2] odnoga
      i opierak trzecia licząc od róży odnoga,
      10
      odnoga bojowa w czas cichego rykowiska
      w obawie przed wilkami i wielkim upałem.
      Poranny zlot zmartwi się obciętą przez kulę sierścią
      a na głos wydry pociągną za rzemień psy.
      Zwietrzą trop odzieży niedźwiedzia.
      15
      Ogół norm moralnych zaostrzy szable
      na chmarę pustorożców[3], za którą
      niezmiennie podąży odpędzany towarzysz.
      Ale zamiłowani w polowaniu
      nie uczczą należycie na rogach i trąbkach
      20
      padania w ogniu, ustaloną melodią.
      Umilkną na dźwięk czterech części
      pieśni tokującego głuszca w swobodnym wykonaniu,
      gdy ten europejski przedstawiciel grzebiących,
      głuchy na wszystko prócz dzikiej miłości
      25
      swego ciemnego gatunku, zejdzie spokojnie
      z drzewa noclegowego.
      Wtedy też karawan pełen martwych zajęcy
      przewróci się w miejscu grząskim, gdzie leżą
      nielotne kaczki i stare, wyliniałe cietrzewie,
      30
      jagnięta muflonów i młode daniele.
      I nim wypełni się huczka[4] i parkotnia[5]
      skończą się nieludzkie toki — dobrym trofeum.
      Wtedy król polowania, lękający się ukąszenia,
      na własne oczy zobaczy, jak wędrowny jeleń
      35
      i towarzyszący mu jarząbek niosą w ciemnościach
      cierń iglicy.

      Przypisy

      [1]

      oczniak, opierak — odnogi poroża jelenia. [przypis edytorski]

      [2]

      róża — tu: pierścień wyrostków u nasady poroża jelenia. [przypis edytorski]

      [3]

      pustorożce (Bovidae) — rodzina ssaków przeżuwaczy mających na głowach rogi, które w odróżnieniu od poroża jeleniowatych (pełnorożców) nigdy nie są rozgałęzione ani zrzucane; należą do niej m.in. antylopy, bawoły, bydło domowe, koziorożce. [przypis edytorski]

      [4]

      huczka (łow.) — okres godowy dzików. [przypis edytorski]

      [5]

      parkotnia (łow.) — okres godowy zajęcy; parkoty. [przypis edytorski]

      x