Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 456 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wesprzyj!
Ferdynand Kuraś, Przez ciernie żywota

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

„Gdyby czarna ospa (…) jęła przemawiać (…) i odsłaniać dzieje swego bytu (…) doznawalibyśmy tego wrażenia, co przy czytaniu pisma Ferdynanda Kurasia” — pisał z przejęciem Żeromski.

Przez ciernie żywota to wspomnienia chłopskiego poety z biednej galicyjskiej rodziny, syna powstańca styczniowego. Wydane w roku 1925, stanowią jedyny utwór prozatorski Ferdynanda Kurasia. „Skromną tę pracę, niewprawną ręką wieśniaka skreśloną” Kuraś dedykował Prezydentowi Odrodzonej Rzeczpospolitej Polskiej Stanisławowi Wojciechowskiemu. Przedmowę do wspomnień poety napisał Stefan Żeromski, dając wyraz wielkiemu wrażeniu, jakie zrobił na nim autentyczny pamiętnik chłopski, w którym „z cicha mówi o sobie sam obiekt, sam Murzyn polski, bytujący z prawieków obok nas (…)”.

Od wcześniejszych i współczesnych mu pamiętnikarzy chłopskich, łącznie z żyjącym w pobliskiej wsi, starszym o pokolenie Janem Słomką, autorem Pamiętników włościanina (1912), odróżnia prozę Kurasia literacki styl, bogate słownictwo, cytowanie poezji. Opowieść Kurasia różni się od pamiętników Słomki także innym spojrzeniem na przeszłość, skupieniem na osobistych doświadczeniach, bez specjalnego dążenia do szczegółowego ukazania realiów życia na wsi czy w sąsiednim miasteczku w czasach jego młodości.

Pierwsza, obszerniejsza część, obejmująca osiem z dziesięciu rozdziałów książki to ważny dokument ludowej historii Polski. Opisuje tułacze życie autora i jego rodziny, małorolnych nędzarzy podróżujących za chlebem, zarobkiem i kątem do zamieszkania. Ojciec, pracowity, lecz zbyt często zaglądający do kieliszka, zaharowana matka analfabetka, ich syn, czyli sam autor, który jako kilkulatek wskutek wypadku stracił słuch…

Przez ciernie żywota Ferdynanda Kurasia nie jest jednak wyznaniem o chłopskim losie naznaczonym pesymizmem, skargą, oskarżeniami o niesprawiedliwość. Autor opowiada spokojnie, nawet gdy opisuje rzeczy straszliwe. Bawi anegdotami, zaciekawia przygodami. Końcowe rozdziały książki to osobista historia Kurasia jako poety ludowego, twórcy, który zyskał uznanie i popularność dzięki wzbudzonej na przełomie wieków fascynacji wsią i życiem chłopów, „ludomanii” inteligentów. Tematem tych dwóch ostatnich rozdziałów są wyjazdy i wycieczki do Lwowa, do Krakowa, Wiednia, Warszawy, wizyty w teatrach, udział honorowy w publicznych uroczystościach — przeżycia człowieka o zupełnie już innej pozycji w społeczeństwie.

Ciąg dalszy wspomnień Ferdynanda Kurasia, obejmujący okres od wybuchu pierwszej wojny światowej do roku 1928, pozostawał w rękopisie do roku 1998, kiedy wydano go drukiem razem z pierwszą częścią, opublikowaną w okresie międzywojennym, oraz z wyborem wierszy poety.

Książka wspomnieniowa Ferdynanda Kurasia Przez ciernie żywota dostępna jest jako e-book (EPUB i Mobi Kindle) i plik PDF.

Spis treści:

    Przedmowa
  1. Od autora
  2. I
  3. II
  4. III
  5. IV
  6. V
  7. VI
  8. VII
  9. VIII
  10. IX
  11. X

Ta książka jest dostępna dla tysięcy dzieciaków dzięki darowiznom od osób takich jak Ty!

Dorzuć się!

O autorze

Ferdynand Kuraś

Ur.
21 lutego 1871 w Tarnobrzegu
Zm.
3 grudnia 1929 w Karwinie
Najważniejsze dzieła:
Spod chłopskiej strzechy (1905), Z ojczystych łanów (1914), Przez ciernie żywota (1925)

Polski poeta ludowy, pamiętnikarz i publicysta. Urodził się w biednej, małorolnej rodzinie chłopskiej. W wieku 7 lat w wyniku wypadku stracił słuch. Jego ojciec, próbując znaleźć pracę, wielokrotnie przeprowadzał się wraz z rodziną. Ferdynand Kuraś zajmował się m.in. czyszczeniem kotłów w cukrowni, pracował przy wyrębie lasu, po siedmiu latach tułaczki i powrocie w rodzinne strony jako nastolatek zdobył zawód szewca. Debiutował w 1893 roku wierszem Na zgon Teofila Lenartowicza, opublikowanym w konserwatywnym tygodniku ,,Krakus", adresowanym do ludu wiejskiego. W roku 1905 dzięki staraniom jego znajomego, działacza oświatowego Jana Słomki, ukazał się pierwszy tomik jego wierszy: Spod chłopskiej strzechy, opisujących życie wsi, pracę chłopów i wiejską przyrodę.

Z inicjatywy posła Wojciecha Wiącka i lokalnych działaczy ludowych w roku 1908 został zawiązany Tymczasowy Komitet Pomocy dla Ferdynanda Kurasia, który zbierał środki ze składek i w roku 1912 przekazał poecie ,,w darze od narodu" kawałek ziemi z materiałami na budowę domu. Podmokły, nieurodzajny teren i pogłębiająca się nędza zmusiły Ferdynanda Kurasia do sprzedaży nieruchomości i osiedlenia się w 1921 jako osadnik w majątku Gdeszyn pod Hrubieszowem, skąd w 1924 roku przeniósł się przyznanego mu przez państwo gospodarstwa w Karwinie k. Proszowic.

Największą popularność przyniósł mu wydany w roku 1925 tom wspomnień Przez ciernie żywota, z przedmową Stefana Żeromskiego, dedykowany prezydentowi Stanisławowi Wojciechowskiemu.

W roku 1929 za swoją twórczość odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.