Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć, nazywam się Alik, jestem z Krakowa

Z Wolnymi Lekturami działam od 2023 roku. Zacząłem jako wolontariusz, a po roku dołączyłem do zespołu redakcyjnego. Zajmuję się redakcją merytoryczną i techniczną. Przygotowane przez nas teksty można czytać na czytnikach e-booków, monitorach, tabletach, telefonach. Część z naszej biblioteki jest też udostępniona w formie audiobooków.

Wolne Lektury są wspaniałym projektem, który udostępnia klasykę światową i polską dla wszystkich czytelników. Bez wyjątków, bez logowania, bez abonamentu, bez limitu książek. Bardzo się cieszę, że jestem częścią społeczności redaktorek, redaktorów i czytelników Wolnych Lektur. Zapraszam do biblioteki www.wolnelektury.pl.

Wesprzyj nas — teraz, zanim zapomnisz
Jan Kiliński

Jan Kiliński

Sortuj:

O autorze

Jan Kiliński
Jan Kiliński, Mathiasrex, domena publiczna

Jan Kiliński

Ur.
1760 r. w Trzemeszno
Zm.
28 stycznia 1819 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Pamiętniki Jana Kilińskiego, szewca, a razem pułkownika 20 regimentu piechoty, Drugi pamiętnik, nieznany, o czasach Stanisława Augusta

Mieszczanin, jeden z przywódców insurekcji warszawskiej podczas powstania kościuszkowskiego, pamiętnikarz. Z zawodu szewc, około roku 1790 osiadł w Warszawie, w roku 1788 uzyskał w cechu tytuł mistrza szewskiego. W latach 1792 i 1793 był radnym miejskim, po ogłoszeniu powstania kościuszkowskiego zaangażował się w spisek powstańczy, stanął na czele ludu podczas walk o oswobodzenie stolicy. Po zwycięstwie wszedł w skład powstańczej Rady Zastępczej Tymczasowej, następnie pełnił funkcję zastępcy radcy Rady Najwyższej Narodowej. W lipcu 1794, mianowany przez Kościuszkę pułkownikiem milicji mazowieckiej, zorganizował 20 regiment pieszy koronny, walczył w obronie Warszawy przed oddziałami pruskimi. Pod koniec powstania wysłano go z misją zorganizowania zrywu powstańczego w Poznaniu, gdzie został pojmany przez Prusaków. Przewieziony do Warszawy i wydany Rosjanom, został uwięziony w twierdzy Pietropawłowskiej w Petersburgu, gdzie spisał dla Juliana Niemcewicza swój pierwszy pamiętnik. Zwolniony w roku 1796, zamieszkał z rodziną w Wilnie, gdzie brał udział w konspiracji, za co ponownie go uwięziono i wywieziono w głąb Rosji. Około roku 1798 powrócił z niewoli i wrócił do wykonywania zawodu. W okresie Księstwa Warszawskiego objął funkcję radnego Warszawy. W ostatnich latach życia spisał drugi, obszerniejszy i bardziej szczegółowy pamiętnik.