Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 376 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Król i pisarze → ← Konie i furman

Spis treści

    1. Prawda: 1

    Ignacy KrasickiBajki i przypowieściKoniec

    Zmordował się na koniec ten, co bajki prawił,
    Żeby więc do ostatka słuchaczów zabawił,
    Rzekł: «Powiem jeszcze jedną, o której nie wiecie:
    PrawdaBajka poszła w wędrówkę; wędrując po świecie
    Zaszła w lasy głębokie; okrutni i dzicy
    Napadli ją z hałasem wielkim rozbójnicy,
    A widząc, że ubrana bardzo podle była,
    Zdarli suknie — aż z bajki Prawda[1], się odkryła»

    Przypisy

    [1]

    z bajki Prawda — zgodnie z poznawczą koncepcją bajki, pod jej zawoalowaną postacią wypowiadane są tylko prawdy. Bajka objawiająca się jako naga Prawda (nuda veritas u Horacego), ponieważ prawdę mówi się bez osłonek, przedstawiana była w alegorycznych obrazach, jak np. na sztychowanym frontispisie Fables nouvelles dedié au Roi A. Houdara de la Motte'a z 1720 r., w sposób następujący: do siedzącego na tronie króla (bez korony), obok którego stoi Minerwa, zwraca się w pokłonie poeta z kaduceuszem w lewej ręce wskazując ręką prawą na unoszącą się w rozświetlonym obłoku Prawdę wyobrażoną jako nagą kobietę. W perspektywie rysunku postaci Prawdy, Minerwy i poety odpowiadające sobie wymiarami są znacznie większe od króla. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...