Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury są za darmo i bez reklam, bo utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.

Na stałe wspiera nas 381 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Potrzebujemy Twojej pomocy!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Ziemia rodzinna → ← Disce puer

Spis treści

    1. Ojczyzna: 1 2
    2. Patriota: 1
    3. Słowo: 1 2
    4. Ziemia: 1

    Władysław BełzaKatechizm polskiego dzieckaPolska mowa

    Ukochaj dziatwo słowo rodzinne,
    Skarb twój najdroższy, wspaniały!
    Tym słowem usta twoje niewinne,
    Pierwszy paciorek szeptały.
    A co po Bogu najdroższe dziatki!
    Dla duszy tkliwej i czystej:
    Słodkie imiona ojca i matki
    Wzięłyście z mowy ojczystej.
    Pierwsze wrażenia, pierwsze pojęcia,
    Pieśń ptaszka, kwiatki w dąbrowie[1],
    Co zajmowały umysł dziecięcia,
    W tej tłumaczono wam mowie.
    Ojczyzna, Ziemia, SłowoNie tylko kraj ten, w którym żyjecie,
    Ojczyzną waszą się zowie:
    Bo jest i druga ojczyzna, dziecię,
    Co w polskim mieści się słowie.
    Z głębi serc polskich, nurty[2] żywemi
    Rwie się jak rzeka wspaniała:
    To mowa ojców, co naszej ziemi
    Nazwisko „Polski” nadała.
    A jakież czary mowa ta mieści:
    Raz gromem huczy i błyska;
    To znów się ozwie jękiem boleści,
    Że aż łzy z oczu wyciska.
    Bo w niej się chowa moc tajemnicza,
    Ta czarodziejska moc wróżki:
    Co raz ją zmienia w pieśń Mickiewicza[3],
    To znowu w hasło Kościuszki[4]!
    Patriota, Ojczyzna, SłowoWięc czcij to słowo, co się u świata
    Okryło zasług wawrzynem!
    Bo kto nim gardzi albo pomiata,
    Ten złym Ojczyzny jest synem!

    Przypisy

    [1]

    dąbrowa — las dębowy, tj. taki, w którym rosną dęby. [przypis edytorski]

    [2]

    nurty — dziś popr. forma C. lm: nurtami. [przypis edytorski]

    [3]

    Mickiewicz, Adam (1798–1855) — wybitny poeta pol. romantyzmu, działacz i publicysta polit.; autor wierszy, ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei szlacheckiej Pan Tadeusz; był porównywany do Byrona i Goethego. [przypis edytorski]

    [4]

    Kościuszko, Tadeusz (1746–1817) — generał wojsk pol. i amer., Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej podczas insurekcji 1794 r. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...