ModlitwaDzięki Ci, Wielki Boże. Boże Kircholmu[2], Boże Wiednia, Boże Ciechocinka, Boże praojców! Oto, na skutek nieodwracalnych przemian dziejowych, wysp tych autochtoni wynieśli się do Kanady i Australii, a ja, jako pierwszy polski pionier, obejmuję imieniem Narodu we władanie te Wyspy Błogosławione. Nareszcie! Nareszcie genialne granice naturalne. Nareszcie żadnych sąsiedztw, o święty Ildefonsie[3]! Nareszcie pierwszorzędna geopolityka, dynamika i liryka. A kultura po prostu aż się unosi w powietrzu. God save the culture[4]. Gratias agamus[5]. Te Deum[6]. A na jutro, co to jutro mamy? piątek, na jutro, na godzinę czwartą rano punktualnie zarządzam historrrryczną uroczystość inkorporrrracyjną, powtarzam: piątek, czwarta rano, ponieważ i tak wszyscy przyjdą w poniedziałek, około południa, punktualnie.

Skończyłem.

Niech to wszystko cholera weźmie. Zimny deszcz pada od góry, gorący Golfsztrom[9] grzeje od dołu, w ten sposób całe nasze pokolenia będą narażone na ustawiczną grypę i spleen[10]. Grypa nadszarpnie płuca pokoleń, spleen sparaliżuje wolę pokoleń, sparaliżowana wola nie dokona historrrrycznych czynów na miarę Fidiasza[11] — precz — z — krawcami!

Bo na co nam krawcy?

Nam chodzi o wielkość.

A tu położenie geograficzne potworne. Woda i woda. I żadnego sąsiedztwa, na którym można by się oprzeć w razie czego tentego, vide[12] dziełko kolegi Cidąmbskiego Fatalne skutki melancholicznych granic naturalnych.

Skończyłem.