Przypisy

Achana kradzież (…) jaki złota smak był w twej gardzieli — Achan i następnie Heliodor, Polimnestor i Krassus wspomnieni tu jako przykłady ukaranego łakomstwa. [przypis redakcyjny]

Acheront (mit. gr.) — rzeka w Tartarze. [przypis redakcyjny]

Acheront — rzeka w podziemiu, podziemie, piekło. [przypis redakcyjny]

Acheront — rzeka w podziemiu, podziemie. [przypis redakcyjny]

Achil, właśc.: Achilles — główny bohater Iliady Homera, słynny z męstwa. [przypis redakcyjny]

Achilles — bohater Iliady Homera, syn króla Peleusa i nimfy Tetydy, najdzielniejszy wojownik grecki, zginął ugodzony strzałą w piętę. [przypis redakcyjny]

Achilles — mityczny bohater grecki, waleczny i porywczy, jedna z głównych postaci w Iliadzie Homera. [przypis redakcyjny]

Achilles — syn Peleusza i morskiej bogini Tetydy, która wykąpała syna w Styksie, aby uczynić go nieśmiertelnym; zginął pod Troją trafiony strzałą Parysa w piętę, której cudowna woda nie obmyła, gdyż matka podczas kąpieli zakryła ją dłonią, trzymając syna na ręku. [przypis redakcyjny]

Achilles — syn Tetydy i Peleusa. Gdy mu w kolebce wróżono, że zginie pod Troją, matka troskliwa i zafrasowana tą wróżbą, uprowadziła go przebranego za dziewczynę na wyspę Scyros do króla Likomeda, ażeby wychowywał się wespół z królewskimi córkami. Lecz Ulisses wyśledził jego schronienie i uprowadził go do Greków, którzy pod ten czas oblegali Troję. [przypis redakcyjny]

Achitofel — dawał złe rady Absalonowi przeciwko jego ojcu, Dawidowi, ostatecznie powiesił się. [przypis redakcyjny]

Aciawol — w oryg. lm Acciaiuoli; trzech Florentczyków tego nazwiska, ojciec syn i synowiec, wszyscy trzej poeci łacińscy; przebywali współcześnie z Ariostem na dworze ferarskim. [przypis redakcyjny]

Ackermann, Ludwika (1813–1890) — poetka fr.; utwory jej przesycone były filozoficzną refleksją o pesymistycznym zabarwieniu. [przypis redakcyjny]

acquetta — trucizna z arszenikiem używana w XVII w. [przypis redakcyjny]

acta heroica sequuntur (łac.) — zaszczyty idą za czynami bohaterskimi. [przypis redakcyjny]

Acte de resignation (fr.) — akt poddania się woli bożej. [przypis redakcyjny]

actiones (łac.) — czyny. [przypis redakcyjny]

active (łac.) — czynnie. [przypis redakcyjny]

activitas (łac.) — dzielność. [przypis redakcyjny]

activitatem (łac.) — czynności. [przypis redakcyjny]

activitatem (łac.) — dzielność. [przypis redakcyjny]

actus meritorius (łac.) — czyn chwalebny, zasługa. [przypis redakcyjny]

Acz jej (zbroi) była na drodze w on czas odbieżała, / Kiedy (…) z siebie ją skwapliwie zrzuciła / I Brunella złodzieja (…) goniła — Brunel, skradłszy Angelice pierścień, wyrwał także Marfizie mimojazdem szablę; ta goniła go przez całe dni czternaście, przeważnie piechotą, gdyż w szóstym dniu padł jej koń, ażeby zaś sobie ulżyć ciężaru, zrzuciła ze siebie ulubioną zbroję. Brunel zdołał jednak umknąć. [przypis redakcyjny]

aczciem (starop.) — chociaż jestem. [przypis redakcyjny]

aczej — a może, a nuż. [przypis redakcyjny]

ad altiora (łac.) — do wyższych rzeczy. [przypis redakcyjny]

ad apertionem rotuli (łac.) — do otwarcia spisu treści akt, skargi; w dawniejszych wydaniach drukowano tu mylnie: retuli. [przypis redakcyjny]

ad Carthaginem (łac.) — do Kartaginy. [przypis redakcyjny]

ad communem (…) societatem (łac.) — do powszechnego społeczeństwa. [przypis redakcyjny]

ad complementum (łac.) — dla zapełnienia liczby. [przypis redakcyjny]

ad conferendum (łac.) — na rozmowę. [przypis redakcyjny]

ad consilia (łac.) — do rad. [przypis redakcyjny]

ad cras de mane (łac.) — do jutra rano. [przypis redakcyjny]

ad cras (łac.) — do jutra. [przypis redakcyjny]

ad cras (łac.) — nazajutrz. [przypis redakcyjny]

ad cursum anni (łac.) — do przebiegu tego roku. [przypis redakcyjny]

ad cursum anni (łac.) — do zdarzeń tego roku. [przypis redakcyjny]

ad debitam formam (łac.) — w należyte karby. [przypis redakcyjny]

ad decursum anni (łac.) — do końca roku. [przypis redakcyjny]

ad deliberandum (łac.) — do namysłu. [przypis redakcyjny]

ad deliberandum (łac.) — do rozwagi dalszej odłożenie [o sprawie sądowej]. [przypis redakcyjny]

ad dispositionem consiliorum (łac.) — do kierownictwa w radach. [przypis redakcyjny]

ad effectum (łac.) — do skutku. [przypis redakcyjny]

ad essentiam (łac.) — do treści. [przypis redakcyjny]

ad eum finem, per quem (łac.) — do takiego końca, przez który. [przypis redakcyjny]

ad eventum (łac.) — do wyniku. [przypis redakcyjny]

ad feliciora tempora (łac.) — do pomyślniejszych czasów. [przypis redakcyjny]

ad galli cantum (łac.) — jak kogut zapieje. [przypis redakcyjny]

ad Galli cantum (łac.) — przy śpiewie koguta; dwuznaczność: gallus: kogut, Gallus: Francuz. [przypis redakcyjny]

ad Galli cantum non timet iste leo (łac.) — Lew ten nie lęka się, gdy kogut pieje. [przypis redakcyjny]

ad gradum et perfectionem (łac.) — do stopnia i doskonałości. [przypis redakcyjny]

ad gubernium (łac.) — do kierowania. [przypis redakcyjny]

ad hoc (łac.) — doraźnie, bez uprzedniego przygotowania. [przypis redakcyjny]

ad humilitatem et submissionem (łac.) — do upokorzenia i uległości. [przypis redakcyjny]

ad hunc actum (łac.) — na ten akt. [przypis redakcyjny]

ad Imam requisitionem (łac.) — natychmiast na żądanie. [przypis redakcyjny]

ad instantiam (łac.) — za wstawieniem się. [przypis redakcyjny]

ad instantiam venerabilis fiscalis (łac.) — do orzeczenia wielebnego oskarżyciela konsystorskiego. [przypis redakcyjny]

ad iustum valorem (łac.) — do słusznej wartości. [przypis redakcyjny]

ad libitum (łac.) — do woli, ile tylko chcą. [przypis redakcyjny]

ad locum electionis (łac.) — na miejsce obioru. [przypis redakcyjny]

ad locum facti (łac.) — na miejsce uczynku. [przypis redakcyjny]

ad manus (łac.) — do rąk. [przypis redakcyjny]

ad meridiem (łac.) — ku południowi. [przypis redakcyjny]

ad metam (łac.) — do celu. [przypis redakcyjny]

ad minimum (łac.) — najmniej. [przypis redakcyjny]

ad modernum (…) statum — do obecnego stanu. [przypis redakcyjny]

ad munditiem (łac.) — ku ochędóstwu. [przypis redakcyjny]

ad mutuum amplexum (łac.) — dla wzajemnego powitania. [przypis redakcyjny]

ad oboedientiam (łac.) — do posłuszeństwa. [przypis redakcyjny]

ad occidentem (łac.) — na zachodzie. [przypis redakcyjny]

ad oppugnationem (łac.) — do dobywania. [przypis redakcyjny]

ad opus belli (łac.) —- do dzieła wojennego; na wojnę. [przypis redakcyjny]

ad patres (łac.) — do ojców. [przypis redakcyjny]

ad perfectionem (łac.) — do zupełnego. [przypis redakcyjny]

ad perpetuam rei memoriam (łac.) — na wieczną rzeczy pamiątkę. [przypis redakcyjny]

ad personam (łac.) — do osoby. [przypis redakcyjny]

ad pinguem glaebam (łac.) — do tłustej roli. [przypis redakcyjny]

ad posteritatem meruimus — zasłużyliśmy na przyszłość. [przypis redakcyjny]

ad praefixum (…) locum (łac.) — do oznaczonego miejsca. [przypis redakcyjny]

ad praesens elucescunt (łac.) — teraz na jaw wychodzą. [przypis redakcyjny]

ad praesens (łac.) — na chwilę. [przypis redakcyjny]

ad praesens (łac.) — obecnie. [przypis redakcyjny]

ad praesens (łac.) — teraz. [przypis redakcyjny]

ad primum (łac.) — co do pierwszego. [przypis redakcyjny]

ad probandum suas incubentias (łac.) — do udowodnienia praw dzierżenia. [przypis redakcyjny]

ad propria (łac.) — do swojej własności [przypis redakcyjny]

ad rationem (łac.) — na rachunek. [przypis redakcyjny]

ad recognoscentiam (łac.) — do rozpoznania. [przypis redakcyjny]

ad regnandum (łac.) — do korony. [przypis redakcyjny]

ad regrressum (łac.) — do powrotu. [przypis redakcyjny]

ad rem (łac.) — do rzeczy. [przypis redakcyjny]

ad rogum monumenta nostra damnantur (…) (łac.) — pomniki nasze skazywane są na stos. Trudno się nie śmiać z głupoty tych, co mniemają, że potęgą obecną można zniszczyć nawet pamięć wieku następnego. [przypis redakcyjny]

ad scamnum asinorum (łac.) — do oślej lawy. [przypis redakcyjny]

ad scamnum asinorum (łac.) — do oślej ławy. [przypis redakcyjny]

ad secundam illationem (łac.) — co do drugiego wniosku. [przypis redakcyjny]

ad senectam (łac.) — ku starości. [przypis redakcyjny]

ad Septembrem (łac.) — do września. [przypis redakcyjny]

ad septemtrionem (łac.) — ku północy. [przypis redakcyjny]

ad societatem belli (łac.) — do udziału w wojnie. [przypis redakcyjny]

ad societatem (łac.) — do wspólnego działania. [przypis redakcyjny]